Konkurs „Liturgia Benedicta” cieszy się dużym zainteresowaniem wśród młodzieży i od lat stanowi ważną przestrzeń do pogłębiania wiedzy liturgicznej oraz rozwijania duchowości młodego pokolenia.
W Zespole Szkół Katolickich im. ks. Jana Długosza odbył się finał diecezjalny VII Konkursu Liturgicznego „Liturgia Benedicta”. Hasło konkursu brzmiało: „Sakrament Namaszczenia Chorych – Wstań i idź, twoja wiara cię uzdrowiła” (Łk 17, 19). Konkurs skierowany jest do uczniów klas VII i VIII szkół podstawowych oraz szkół ponadpodstawowych z arch. gnieźnieńskiej, diec. włocławskiej oraz diec. bydgoskiej. Jego celem jest pogłębianie wiedzy liturgicznej młodzieży, rozwijanie zainteresowania teologią liturgii oraz przybliżenie myśli kard. Josepha Ratzingera, późniejszego papieża Benedykta XVI, w tej dziedzinie.
Do etapu diecezjalnego zakwalifikowało się wielu uczestników, którzy rywalizowali w różnych formach zadań związanych z liturgią. Po emocjonujących zmaganiach jury wyłoniło laureatów, którzy będą reprezentować diecezję włocławską na etapie metropolitalnym. Są to: Michał Gajda, Szymon Fraszczyk, Kornelia Zając i Szymon Lipski.
Etap metropolitalny odbędzie się 20 stycznia 2026 r. w Centrum Edukacyjno-Formacyjnym Diecezji Bydgoskiej w Bydgoszczy, gdzie zostaną też ogłoszone wyniki i wręczone nagrody, w tym główna – pielgrzymka do Rzymu.
Organizatorami konkursu są Diecezjalna Diakonia Liturgiczna Ruchu Światło-Życie oraz Centrum Formacji Liturgicznej Diecezji Bydgoskiej. Patronat honorowy nad konkursem objęli: abp Wojciech Polak – ordynariusz arch. gnieźnieńskiej, bp Krzysztof Wętkowski – ordynariusz diec. włocławskiej oraz bp Krzysztof Włodarczyk – ordynariusz diec. bydgoskiej.
Jak playlisty na platformach streamingowych ułożone są hierarchicznie według popularności utworów, tak podobnie dzieje się z piosenkami religijnymi. One też migrują w świadomości muzycznej wspólnoty i zamieniają się miejscami. Jedną z najpopularniejszych, śpiewanych z lubością przez młodzież jest piosenka W lekkim powiewie przychodzisz do mnie, Panie. To prawdziwy kościelny hit. Nawiązuje wprost do dzisiejszego pierwszego czytania, ukazującego doświadczenie Eliasza, który właśnie w muśnięciu łagodnego wiatru rozpoznał Boga. Nie było Go natomiast w gwałtownych i przerażających zjawiskach. To bardzo pocieszające. Okazuje się bowiem, że Bóg nie chce straszyć człowieka, ale pragnie się nam objawiać w sposób dla nas przyjemny. Ileż razy słyszeliśmy na rekolekcjach, że trzeba zadbać o silentium sacrum – świętą ciszę, bo w niej można spotkać Boga. On się z nikim nie przekrzykuje, nie konkuruje, nie potrzebuje tuby wrzaskliwej propagandy, tylko cierpliwie mówi do naszego serca. Całymi latami. W religijnej ciszy szepcze do sumienia i wzywa do miłości. Prosi o jej odwzajemnienie. Pokój serca oddanego Bogu jest chyba największą wartością, jaką można mieć w życiu. Młodzież śpiewająca wspomnianą piosenkę ma dobrą intuicję. Rozumiemy to lepiej podczas fali upałów. Lekki zefirek w dusznym pomieszczeniu jest wybawieniem dla rozgrzanego ciała. Tchnienie Ducha Bożego działa jeszcze mocniej na doświadczającą dokuczliwego rozedrgania duszę człowieka. Modlitwa, spowiedź, Eucharystia, bliskość braci w wierze, radość wspólnoty, znaleziona odpowiedź na uporczywe pytanie, rozpoznana droga życia, dobra rada mądrego – to tylko niektóre elementy opisywanego zjawiska. Mawiamy wtedy: Pan jest wielki, alleluja, amen.
Tysiące gumowych zabawek wypadły z kontenera i rozpoczęły wieloletnią podróż przez oceany. Niektóre przepłynęły tysiące kilometrów, inne na wiele lat zostały uwięzione w lodzie.
Ta prawdziwa historia staje się niezwykle trafnym obrazem informacji, obrazów i opinii, które nieustannie docierają do naszej świadomości. Czy można być nimi tak „przekarmionym”, że zabraknie miejsca na Ewangelię i głos Boga?
Do wieczności odszedł dziś - 8 sierpnia - brat Marian Markiewicz ze Zgromadzenia Braci Serca Jezusowego, świadek życia i świętości Jana Pawła II. Od wielu lat pełnił posługę w Archikatedrze Warszawskiej.
Brat Marian Markiewicz urodził się w Sulejowie nad Pilicą w 1951 r. Już jako nastolatka jego marzeniem było stworzenie wspólnoty młodych ludzi, którzy mieliby możliwość działania w konkretnych sprawach, obierać cele, dążyć do ich realizacji, razem podróżować, odkładać środki na wspólne potrzeby. Wtedy nie wiedział jeszcze, że tak właśnie wygląda życie zakonne. Wspominał, że potem zdarzyło się coś, co przesądziło sprawę.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
