W zależności jednak od szerokości geograficznej i kultury, w której żyjemy, różnią się przedstawieniem głównych bohaterów: małego Jezusa, Maryi i Józefa. Różne też są w nich zwierzęta – obok obowiązkowych owiec są i lamy (jak choćby w Peru), i lisy polarne, niedźwiedzie czy jelenie (w szopkach w krajach północnych). Nie ma też jednej obowiązującej kolorystyki i techniki wykonania szopek. Są więc i wykonane z drewna, gliny, z liści kukurydzy czy barwionej słomy, a nawet wydrążone w dyni. Nawiązują do folkloru i tradycji regionu, w którym powstają.
W grenlandzkich szopkach miejscem narodzin Chrystusa jest igloo, w afrykańskich – uboga chata, a w peruwiańskich – dynia, w której wydrążona jest bożonarodzeniowa scena. Bohaterzy japońskich szopek mają rysy twarzy ludów azjatyckich, w przypadku zaś tych afrykańskich przybierają postać ludzi czarnoskórych. W hiszpańskiej Katalonii zaskoczyć nas może obecność pasterza o imieniu Caganer, ubranego w kataloński czerwony beret i pas i... przykucniętego ze spuszczonymi spodniami.
Polska również nawiązuje do rodzimych tradycji – domek często przypomina góralską chatę, a pasterze są ubrani w góralskie stroje. Naszą dumą są szopki krakowskie – kolorowe i bogato zdobione, które bardziej niż stajenkę przypominają zwykle architekturę znanego kościoła, a obok Świętej Rodziny można spotkać bohaterów polskich legend czy znanych Polaków. Każdego roku w mieście Kraka odbywa się zresztą Konkurs Szopek Krakowskich.
Szopka to zawsze mniejsze bądź większe dzieło sztuki, które przypomina nam o tym, że Bóg przyszedł na ziemię, by być blisko każdego człowieka.
Pierwszy biograf św. Franciszka z Asyżu, Tomasz z Celano, tak opisał wzruszające wydarzenie, które miało miejsce w Greccio, gdzie na trzy lata przed śmiercią w 1223 r. Święty celebrował narodzenie Pana: „Nastał dzień radości, nadszedł czas wesela. Z wielu miejscowości zwołano braci. Mężczyźni przygotowali świece i pochodnie dla oświetlenia nocy, co promienistą gwiazdą oświetliła niegdyś wszystkie dnie i lata. Wreszcie przybył święty Boży i znalazłszy wszystko przygotowane, ujrzał i ucieszył się. Mianowicie nagotowano żłóbek, przyniesiono siano, przyprowadzono wołu i osła.
Uczczono prostotę, wysławiono ubóstwo, podkreślono pokorę, i tak Greccio stało się jakby nowym Betlejem. Noc stała się widna jak dzień, rozkoszna dla ludzi i zwierząt. Przybyły rzesze ludzi, ciesząc się w nowy sposób z nowej tajemnicy... Bracia spieszyli, oddając Panu należne chwalby, a cała noc rozbrzmiewała okrzykami wesela. Święty Boży stał przed żłóbkiem, pełen westchnień, przejęty czcią i ogarnięty przedziwną radością. Ponad żłóbkiem kapłan odprawiał uroczystą Mszę świętą, doznając nowej pociechy. Święty Boży ubiera się w szaty diakońskie, był bowiem diakonem, i donośnym głosem śpiewa świętą Ewangelię... Potem głosi kazanie do stojącego wokół ludu, słodko przemawiając o narodzeniu ubogiego Króla i małym miasteczku Betlejem. (...)”.
Ten jakże barwny opis pierwszej w świecie szopki ujmuje swą prostotą, mając zarazem w sobie coś z głębi teologicznej mądrości. Zanurzając się we Franciszkowy charyzmat, wolno przypuszczać, że Biedaczynie z Asyżu nie chodziło o wymyślenie i ukazanie przedstawienia, lecz o przybliżenie ludziom prawdy o Narodzeniu Bożego Syna. Chociaż przedstawienia bożonarodzeniowe zwane często misteriami znane były już w X wieku we Francji, Belgii Niemczech oraz Italii, to jednak czymś zupełnie nowym stała się celebracja Pasterki połączona ze znanymi już dziś jasełkami. Dzięki duchowym synom św. Franciszka zwyczaje te bardzo szybko dotarły również do Polski. Dziś już w okresie Narodzenia Pańskiego trudno spotkać kościół, w którym nie byłoby choć niewielkich scen nawiązujących w swej treści do wydarzeń betlejemskiej nocy. Na pamiątkę tamtej nocy w wielu miejscach organizowane są tzw. „żywe szopki” z naturalnymi postaciami a także różnymi gatunkami zwierząt. Cieszą się one ogromną popularnością i ściągają rzesze ludzi. Również i w Przeworsku, w tym roku przy klasztorze Ojców Bernardynów, zorganizowana zostanie „żywa szopka”.
Program:
– w Wigilię o północy Pasterka w kościele Ojców Bernardynów;
– po Mszy św. poświęcenie „żywej szopki” oraz występ kapeli ludowych „Gacoki” z Gaci, „Gacanki” z Gaci i „Dębowianie” z Dębowa;
– w dzień Bożego Narodzenia od godz. 16 wspólne kolędowanie i występy zespołu wokalno-instrumentalnego „Sempre” z Miejskiego Ośrodka Kultury w Przeworsku oraz Franciszkańskiek Młodzieży Oazowej Ojców Bernardynów;
– w drugi dzień świąt również od godz. 16 występy: Orkiestry Dętej OSP z Gaci, zespołu „Jagiellanie” z Jagiełły, zespołu wokalno-instrumentalnego „HMZ” z Gniewczyny.
Szopkę można odwiedzać również w ciągu dnia po każdej Mszy św.
Serdecznie zapraszamy.
Głęboko poruszyła nas wiadomość o śmierci seminarzysty z Międzydiecezjalnego Wyższego Seminarium Duchownego im. św. Piotra w Ritapiret - powiedział agencji Fides kamilianin i misjonarz ks. Luigi Galvani. Seminarzysta jest jedną z ofiar trzęsienia ziemi w Indonezji. Seminarium w Ritapiret przed laty odwiedził św. Jan Paweł II.
Ks. Galvani poinformował, że w Indonezji odnotowano znaczną liczbę wstrząsów wtórnych. Mieszkańcy nadal obawiają się powrotu do swoich domów. W miejscowości Maumere na wyspie Flores wiele rodzin, zwłaszcza najuboższych, śpi pod gołym niebem lub w prowizorycznych namiotach.
Prezydent Portugalii Antonio Jose Seguro podpisał ustawę, zakazującą używania w miejscach publicznych burki i nikabu. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że nowe prawo służy zwiększeniu bezpieczeństwa oraz walce z dyskryminacją płciową.
Były lider Partii Socjalistycznej (PS) podkreślił, że „twarz powinna być uważana za centralny element ludzkiej tożsamości i komunikacji, a także jako minimalny element wzajemnego uznania pomiędzy współobywatelami”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
