Początki parafii sięgają 1925 r., kiedy to kard. Adolf Bertram, arcybiskup metropolita wrocławski, erygował na Grabiszynku samodzielne duszpasterstwo parafialne w granicach parafii św. Elżbiety.

Z kart historii

Do sprawowania Mszy św. wyznaczono wówczas kaplicę cmentarną na starym grabiszyńskim cmentarzu wiejskim, przy dzisiejszej al. Hallera. – Pierwszym kapelanem i proboszczem został ks. Johannes Pelz, który posługiwał tutaj do zakończenia wojny. Imponujące jest to, że bardzo szybko wybudowano na Grabiszynku przepiękny kościół. Już 25 listopada 1928 r. kard. Bertram konsekrował nową świątynię św. Klemensa Dworzaka. Niestety, po wojnie kościół został rozebrany, ponieważ był zbyt zniszczony i zagrażał bezpieczeństwu. To był przepiękny kościół; szkoda, że dziś możemy go oglądać tylko na starych rycinach – opowiada o. Janusz Śliwa, jezuita, proboszcz parafii św. Klemensa Dworzaka.

Dużo informacji o parafii zachowało się w listach okólnych, które pisał ks. Pelz już po wyjeździe do Niemiec.

– W 1946 r. opuścił on parafię i udał się do Ścinawki Średniej. Następnie wyjechał do Niemiec, gdzie dalej działał. Ale utrzymywał tam parafię personalną; pisał listy okólne dla byłych parafian, zbierał i rozsyłał informacje o poszczególnych członkach, którzy mieszkali w różnych stronach Niemiec. Wspominał też czasy przedwojenne, kiedy był tutaj proboszczem. Stąd też mamy informacje na temat tego, jak ta parafia funkcjonowała – mówi o. Śliwa.

Od samego początku parafia była pod wezwaniem św. Klemensa Dworzaka, czyli Klemensa Marii Hofbauera. Po wojnie jezuici spolszczyli jego nazwisko. Jak zaznacza o. Janusz, obecnie są tylko trzy kościoły pod tym wezwaniem – w Warszawie, Głogowie i jezuicka parafia we Wrocławiu.

Lata powojenne

Po wojnie przybył do Wrocławia jezuita o. Walenty Prokulski, znany biblista. Zamieszkał przy dzisiejszej ul. Stysia, gdzie wcześniej przebywali jezuici niemieccy, ale zaczął szukać drugiego kościoła dla jezuitów. Spodobał mu się teren Grabiszynka i znajdujący się tutaj kompleks z czerwonej cegły, w którym chciał odtworzyć sławny jezuicki zakład naukowo-badawczy z Chyrowa. Całego kompleksu nie udało się jednak przejąć.

– Jezuici nabyli tutaj budynek za zgodą władz miasta i za zgodą konsystorza ewangelickiego, ponieważ był to dom gminy ewangelickiej. Ewangelicy zamierzali wybudować swoją świątynię Trójcy Świętej, ale nie zdążyli, ponieważ wybuchła wojna. Natomiast po wojnie Niemcy już opuszczali te tereny. Przejęliśmy ten budynek zupełnie oficjalnie. Zgody władz miasta odbywały się w październiku 1945 r. Pierwsza odprawiona tutaj przez jezuitów Msza św. to Pasterka w 1945 r. – opowiada o. Janusz.

Przejęty budynek stanowił kiedyś centrum kulturalne i duszpasterskie gminy ewangelickiej. W miejscu dzisiejszego górnego kościoła znajdowała się sala widowiskowa. – Nad prezbiterium jest otwór, w którym umocowane były kurtyny, ale mechanizm został zdemontowany. Natomiast w dolnym kościele znajdowała się sala gimnastyczna. Ponieważ ewangelicy nie mieli jeszcze swojej świątyni, więc oni też sprawowali tam swoje nabożeństwa – opowiada o. Janusz i zauważa, że jednym z powodów przejęcia tego miejsca był też fakt, że kościół w zamyśle o. Prokulskiego nie wymagał wielkich przeróbek technicznych, mógł być od razu przeznaczony do sprawowania kultu.

Sama świątynia została poświęcona Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Aktu oddania dokonano w 1948 r. Jako wotum wdzięczności postawiono też na placu kościelnym figurę Najświętszego Serca Jezusowego. Sama zaś parafia pozostała pod wezwaniem św. Klemensa Dworzaka. – Obchodzimy więc tutaj aż trzy odpusty: św. Klemensa Dworzaka, Najświętszego Serca Jezusowego i Matki Bożej Pocieszenia – mówi z uśmiechem o. Janusz.

Patron parafii

– Klemens Maria Hofbauer, redemptorysta jest takim łącznikiem na przestrzeni stu lat istnienia tej parafii. To potężny święty. Przez 20 lat pracował w Warszawie, gdzie gromadził sieroty i opiekował się ubogimi. Gdy został wyrzucony przez władze carskie, pojechał do Wiednia, tam pracował jeszcze 10 lat aż do swojej śmierci. Na 100-lecie parafii udało nam się zdobyć jego relikwie i 14 grudnia będzie ich wprowadzenie. Ta postać staje się dla nas coraz ważniejsza – podkreśla ojciec proboszcz i zaznacza, że zależy mu na szerzeniu kultu tego świętego.

– Przy okazji odpustów św. Klemensa Dworzaka zapraszałem do parafii ojców redemptorystów, którzy nam o nim opowiadali. Dla nich to również bardzo ważna postać; taki drugi założyciel po św. Alfonsie Marii Liguorim. Nasi parafianie też już coraz więcej wiedzą o świętym patronie – mówi o. Śliwa.

Matka „Solidarności”

Przez 80 lat działalności jezuitów w tym miejscu przez parafię przeszło wielu wybitnych duchownych. – Było u nas kilku wielkich proboszczów. Ojciec Prokulski jako pionier, później wieloletni proboszcz o. Franciszek Wilczek, czy o. Adam Wiktor, który zgromadził tutaj „Solidarność” w czasie stanu wojennego. Ojciec Adam to charyzmatyczna postać. Z jego inicjatywy odbywały się tutaj m.in. Msze za ojczyznę. I to była piękna karta historii, co w moim osobistym przekonaniu zawdzięczamy Matce Bożej Pocieszenia. Ona w swoim cudownym obrazie przyszła tutaj parę lat przed „Solidarnością”. Później robotnicy nazwali Ją Matką „Solidarności”, Matką robotników. Miała takie nieoficjalne tytuły. Tak więc dla pokolenia „Solidarności” parafia Klemensa Dworzaka bardzo wiele znaczy – opowiada o. Śliwa, dodając, że po roku 80. było jeszcze wielu proboszczów, którzy pieczołowicie dbali o to miejsce.

Duszpasterstwo

W parafii działają różne grupy: Kręgi Rodzin, Żywy Różaniec, Oaza dzieci Bożych, Odnowa w Duchu Świętym, Związek Piłsudczyków, czy „Urzekające z Maryją”. Jest grupa Anonimowych Alkoholików i Zespół Charytatywny. – Mamy Apostolstwo Modlitwy, które działa też w innych parafiach, ale zostało założone przez jezuitów i przez nich propagowane. Mamy wspólnotę młodzieżową Magis, opartą na duchowości ignacjańskiej. Jej członkowie formują się w ciągu całego roku, a w czasie wakacji jadą na 8-dniowe rekolekcje. Mamy też wspólnotę seniorów „U Pocieszycielki”. Prowadzimy więc takie podstawowe duszpasterstwa. Trzeba też wspomnieć o zespole Clemensianum, który niedawno obchodził 25-lecie działalności. Zespół wywodzi się z Oazy i cały czas trzyma bardzo dobry poziom – opowiada proboszcz. Zespół posługuje na Mszy św. w niedzielę o godz. 20, tworząc swoisty klimat.

– Zajmujemy się duszpasterstwem parafialnym, które jest naszą najważniejszą działalnością, ale szerzymy też kult Matki Bożej Pocieszenia i oferujemy wiernym naszej parafii trochę duchowości ignacjańskiej. W ubiegłym roku zrobiliśmy np. „Rekolekcje w życiu codziennym” dla parafian. Do wszystkich, którzy wpisali się na maila – a było to 270 osób – rozsyłaliśmy trzy razy w tygodniu medytację ignacjańską. Rok temu w Adwencie były podobne rekolekcje, choć bardziej intensywne, ponieważ medytacje rozsyłaliśmy codziennie. Wtedy uczestniczyli w nich tylko Rada Parafialna i zespół synodalny. Zapewniliśmy im też kierowników duchowych. Teraz będziemy coś podobnego oferować na naszej stronie internetowej. Będziemy tam udostępniać medytację metodą ignacjańską i kto będzie chciał, będzie mógł się w ten sposób przygotowywać do świąt Bożego Narodzenia – zapowiada ojciec proboszcz.

Główne uroczystości jubileuszowe w parafii św. Klemensa Dworzaka odbędą się 14 grudnia. Mszy św. o godz. 12 przewodniczył będzie abp Józef Kupny, metropolita wrocławski. W czasie Eucharystii zostaną wprowadzone relikwie św. Klemensa Dworzaka.