W całym domu pachnie wspaniale: goździkami, cynamonem i pomarańczą. Dziś przy śniadaniu wdychałam głęboko te zapachy i czułam, że święta są naprawdę tuż-tuż” – to fragment jednego z ostatnich rozdziałów pierwszej części opowieści Gai z Gajówki, pt. Chatka w sercu lasu (opowieści nie „o”, bo rzeczona Gaja Wicherek jest od początku narratorką). Tytułowa bohaterka tej dotąd czterotomowej serii książek to córka leśniczego, która wraz z rodzicami mieszka w leśniczówce – Gajówce – i uczy się w trybie edukacji domowej. Gaja skrupulatnie opisuje wszystkie swoje przygody i ciekawe (te mniej ciekawe też) zdarzenia ze swojego życia, które toczy się w rytmie zmieniającej się przyrody.
Teraz do rąk czytelników trafia książka Święta w Gajówce. Rodzinne pomysły na wspólne świętowanie, w której Boże Narodzenie „czuć” już w każdym rozdziale.
Choć w przypadku akurat tej publikacji trudno mówić o rozdziałach sensu stricto, bo Święta w Gajówce to w praktyce kalendarz adwentowy, w którym każdy kolejny rozdział odpowiada poszczególnym dniom grudnia, do 26. włącznie. „Kocham zimę i mróz i zawsze czekam na śnieg (...). Aha, i czekam też na święta, bo to wyjątkowy czas w naszym domu! Mogłabym o tym pisać i pisać, ale chyba lepiej będzie, jak wam pokażę. Oto, co robimy w Gajówce, gdy nadchodzi grudzień i szykujemy się do świąt” – pisze Gaja we wstępie piórem autorki książki, Anny Włodarkiewicz. I tak każdy dzień to inny pomysł: na coś pysznego, na aktywność na świeżym powietrzu lub w domu, rękodzieło i wiele innych. Jedno jest pewne: z Gają po prostu nie da się nudzić, a wszystko to w duchu miłości do natury, ekologii i odkrywania małych przyjemności.
Na początku, pod datą 1 grudnia, otrzymujemy pomysł na Słoiczek Dobrych Myśli, taki „po octowych ogórkach”, po których „na szczęście został tylko lekki zapaszek”. W słoiczku umieszcza się myśli dla pozostałych członków rodziny, które później wyciąga się każdego dnia, aż do świąt. Myśli zapisane przez Gaję i jej rodziców przewijają się przez całą książkę i mniej lub bardziej nawiązują do zamieszczonych w niej pomysłów. Te z kolei wszystkie opatrzone są stosownym wprowadzeniem ze strony głównej bohaterki.
Co w środku?
Tuż za słoiczkiem, 2 grudnia, mamy przepis na pierniczki wraz z propozycjami, jak je ozdobić (wskazówki co do polewy i lukru też się znajdą), a także informacją, z jakich roślin pozyskuje się przyprawy korzenne. Takich edukacyjnych treści w Świętach w Gajówce jest całe mnóstwo (co w pewien sposób nawiązuje do całej serii, wszak w poszczególnych częściach w zapiskach Gai aż roi się od takich notatek „na marginesie”, z których można się wiele dowiedzieć o szeroko pojętej przyrodzie, szczególnie tej leśnej i szczególnie jeśli jest się dzieckiem!). Podobnie jak wiele jest innych przepisów na pyszności, np.: czekoladową zaklejmordkę, owsiankę pachnącą świętami, napar „imbirowa moc” czy pierogi babci Krysi.
Reklama
Pod kolejnymi datami znajdziemy pomysły m.in. na: własnoręcznie wykonane bombki i łańcuchy (w tym bardzo interesujący „łańcuch łakomczucha” :)), świąteczne lampiony, kartki z życzeniami, zimowy teatrzyk czy piknik pod choinką, rodzinne czytanie, a nawet tworzenie zimowego opowiadania (w tym przypadku o szczególnej bohaterce, wcale nie dwunożnej) i własnej książki. Tata Gai „zabiera” czytelników na zimowy spacer tropem zwierząt (dowiemy się stąd np., jakie ślady zostawia wilk, a jakie sarna, i poznamy pięć zasad dokarmiania ptaków) i opowiada o leśnych skarbach, z których można wykonać świąteczne ozdoby.
*
Wiele spośród grudniowych pomysłów Gai i jej bliskich można wykorzystać nie tylko w grudniu, lecz także w całym roku – a to tylko jedna z wielu zalet tej książki. I choć skierowana jest do młodszego odbiorcy (jak wskazuje wydawca, w wieku 6-8 lat), to chyba nie będzie przesadą stwierdzenie, że mogą z niej skorzystać czytelnicy w każdym wieku – i starsi, i młodsi. Do czego i my zachęcamy!
Całość zamyka urocze opowiadanie Wigilia w Gajówce, które można podsumować jednym zdaniem: szczęście jest tam, gdzie są ludzie, których kochamy.
Święta w Gajówce. Rodzinne pomysły na wspólne świętowanie
Anna Włodarkiewicz, il. Kasia Piątek
Wydawnictwo: Świetlik
Liczba stron: 112
oprawa twarda
Książka do nabycia:
ksiegarnia.niedziela.pl
tel. 34 324 36 45
ksiegarnia@niedziela.pl
Leon XIV podczas spotkania z mieszkańcami tzw. „Ziemi Ognisk”,
Weźmy odpowiedzialność każdy za siebie, wybierzmy sprawiedliwość. Dobro wspólne jest ważniejsze niż interesy nielicznych, niż partykularne interesy — małe czy wielkie - apelował Leon XIV podczas spotkania z mieszkańcami tzw. „Ziemi Ognisk”, gdzie były składowane i palone odpady toksyczne. Wizyta ma miejsce w przededniu 11. rocznicy ogłoszenia encykliki Laudato si’.
Papież podkreślił, że tzw. „Ziemia Ognisk” zapłaciła wysoką cenę, związaną ze śmiercią „wielu swoich synów, była świadkiem cierpienia dzieci i niewinnych”. Zaznaczył, że „wartość i ciężar tego bólu zobowiązują nas, by wspólnie próbować być świadkami nowego przymierza. Jesteście w drodze ku czasowi odrodzenia, który nie jest czasem wymazywania pamięci, lecz etycznego działania i twórczej pamięci”.
Leżąca nieopodal Neapolu Casalba stała się w ostatnich dniach miejscem pielgrzymek. Wszystko za przyczyną „nowego cudu” ojca Pio. Na twarzy stojącej przed kościołem figury Świętego odkryto „krwawą łzę”. Miejscowy proboszcz jest przekonany, że „nie jest to dzieło rąk ludzkich, ale znak od Boga”. Na polecenie biskupa sprawę bada specjalna komisja.
Włoskie media szeroko komentują domniemane nadprzyrodzone zjawisko, do którego doszło w parafii Matki Bożej Łaskawej w Casalbie. Jest to niewielka wioska, zamieszkana przez czterysta osób, położona w gminie Macerata Campania i należąca do archidiecezji Capua.
Felieton: Wiara Chrystusowa jest potężną siłą w życiu każdego narodu i trzeba o nią dbać.
2026-05-24 11:35
ks. Ryszard Staszak
ks. Łukasz Romańczuk
Wracamy do dawnej tradycji Zielonych Świąt. Jest to polska nazwa uroczystości Zesłania Ducha Świętego (można uzyskać w tym dniu odpust zupełny, odpuszczenia przed Bogiem kary za grzechy doczesne, pod zwykłymi warunkami: modlitwa w intencji Ojca Świętego Leona, Ojcze Nasz, Zdrowaś Mario, stan łaski uświęcającej, wzbudzić intencję i przystąpić do komunii św.), to wspomnienia nasze z lat dziecinnych, to zielone brzózki i pachnący tatarak zdobiący nasze domy. Jest to święto radosnej wiosny.
To święto zakodowało się w naszej pamięci. Duch Święty wnosi w nasze serca dary mądrości, rozumu, umiejętności i rady, które doskonalą władze poznawcze, dary męstwa i pobożności, bojaźni Bożej umacniające wolę człowieka. Dar mądrości pozwala nam patrzeć oraz oceniać ludzi i wydarzenia tak jak widzi je Bóg. Rozum ułatwia pojmowanie zwłaszcza obietnic Bożych. Dar umiejętności to dowód obecności Boga w świecie stworzonym. Dar Rady umożliwia dobór najlepszej drogi prowadzącej do celu. Męstwo pozwala przezwyciężyć pojawiające się w życiu trudności. Pobożność to radość pełnienia służby Bożej w różnych jej przejawach. Bojaźń Boża to dziecięcy lęk najlepszego Ojca, aby go nie urazić brakiem naszej miłości. Trzeba przypomnieć, że obecność Ducha Świętego poznajemy po owocach Jego działania. Są nimi miłość, radość, pokój, cierpliwość, wytrwałość, dobroć, wstrzemięźliwość, czystość. Te dary można podziwiać w Sanktuarium Matki Bożej Dobrej Rady w Sulistrowiczkach, wykonane na witrażach przez wspaniałą artystkę Gostyllę Pachucką. Dzisiaj zachowując szacunek do tradycji, wiemy, że w czasie tych Zielonych Świąt oddajemy szczególną cześć Duchowi Świętemu, trzeciej osobie Trójcy Przenajświętszej. Schylamy głowę przed tajemnicą naszej wiary, którą wyznajemy, „Wierzę w Ducha Świętego” – wierzę w jego istnienie i wielorakie uświęcające działanie. Musimy przypomnieć sobie, że Duch Święty uformował człowieczeństwo Chrystusa. Czytamy w Ewangelii słowa Archanioła Gabriela, „Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego osłoni cię, dlatego te Święte, które narodzi się będzie nazwane Synem Bożym” [Łk 1, 35]. Cywilizacja chrześcijańska w naszych czasach jest niestety zagrożona u swoich podstaw. W świadomości wielu narodów, zwłaszcza zachodnich wkrada się nowa ideologia odrzucająca Dekalog i Ewangelię. To ideologia wygodnego życia, seksu, przyjemności, ideologia hedonistyczna. Jest rozsiewana przez potężne mas media, które często nie służą dobru ani prawdzie, służą tylko pieniądzom i potężnym siłom, które chcą opanować świadomość narodów. Mówią oni, że Jezus jest im niepotrzebny. Jest to cywilizacja odchodząca od chrześcijaństwa, to zagrożenie płynie do naszego narodu. Ma ona na celu niszczenie religii, odsuwania jej na plan dalszy i zwalczania jej. W czasach komunistycznych ludzie wierzący spychani byli na margines życia. Musieli ukrywać swoją wiarę, musieli ukrywać fakt ochrzczenia swoich dzieci czy przyjęcia pierwszej Komunii Świętej. Musieli wyjeżdżać daleko od swojego miejsca zamieszkania by ochrzcić dziecko, bo bali się, że stracą stanowiska. Takie to były czasy. Dzisiaj w wielu stanowiskach ludzie wstydzą się przyznać, że są chrześcijanami, jest to wielkie nieporozumienie, bo wiara w Boga nie upokarza, nie czyni mniej postępowymi, jak nam wmawiano przez dziesięciolecia, jak nam mówiono, że wiara to opium dla ludzi. Wiara Chrystusowa jest potężną siłą w życiu każdego narodu. To dzięki niej nasz naród przetrwał 1000 lat niezwykłej, trudnej historii, zachował wszystkie wartości naszej narodowej kultury, naszej cywilizacji. I dlatego każdy chrześcijanin powinien być dumy z tego, że jest człowiekiem wierzącym. Wiara podtrzymuje w naszym narodzie patriotyzm i te wartości, które duch relatywizmu ateistycznego chce zniszczyć. Musimy odważnie bronić naszej wiary. Nie możemy pozwolić by deptana była Ewangelia i nasze wartości płynące z Dekalogu. Za tę wiarę życie oddawali nasi ojcowie. Niech dla nas będzie przykładem moc tej wiary, miłości do Chrystusa, silniejszej od śmierci. A ponieważ czcimy Matkę Najświętszą bardzo otwartą na przyjęcie Ducha Świętego, najpierw w chwili zwiastowania, a potem w Wieczerniku, gdy wraz z apostołami modliła się o Jego dary dla kościoła. Tam, gdzie jest Maryja tam szczególnie działa Duch Święty i świadczą o tym sanktuaria maryjne obwieszone wotami dziękczynnymi. Módlmy się słowami Ojca Świętego Jana Pawła II „Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi”. Oby ten Duch przenikał nasze serca i życie, a przez nas przekształcał oblicze ziemi według woli Bożej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
