Ponad osiem wieków temu w Asyżu, w szlacheckiej rodzinie przyszła na świat kobieta, która drogą wytyczoną przez św. Franciszka doszła na szczyty doskonałości chrześcijańskiej. Jej historia – jak zauważył Benedykt XVI – jest zaproszeniem do zastanowienia się nad sensem życia i do szukania w Bogu tajemnicy prawdziwej radości. Klara za sprawą swojej matki Ortolany wzrastała w atmosferze miłości i wiary. Szybko rozeznała w sobie powołanie, w czym niemałą rolę odegrał św. Franciszek, z którym często rozmawiała. Z rąk Biedaczyny z Asyżu otrzymała welon zakonny. Wkrótce do św. Klary przyłączyły się inne dziewice, które chciały poświęcić życie Bogu. Początkowo nazywano je II Zakonem, a z czasem klaryskami. W 1215 r. papież Innocenty III nadał zakonowi św. Klary „przywilej ubóstwa”.
Duchowość św. Klary była radykalna. Pościła, umartwiała się. Jeszcze za życia Bóg obdarzył ją łaskami – uzdrawiała i miała widzenia. Życie tej świętej jest namacalnym dowodem na to, że każdy, kto wypełnia wolę Boga i pokłada w Nim ufność, znajduje prawdziwy skarb, zdolny nadać sens wszystkiemu.
W 1958 r. Pius XII ogłosił św. Klarę patronką telewizji. Papież m.in. argumentował tę decyzję tym, że była ona osobą potrafiącą komunikować się z innymi i rozświetlającą w człowieku ślady Boga.
Święta Klara, dziewica ur. 16 lipca 1194 r. zm. 11 sierpnia 1253 r.
W Jutroszewie, w parafii tuszyńskiej, przez dwie kolejne niedziele w połowie sierpnia, odbywały się uroczystości upamiętniające zdarzenia sprzed dziesiątków lat. W jedną niedzielę był odpust św. Klary, a w następną jutroszewianie z obrazem św. Klary pielgrzymowali do kościoła parafialnego w Tuszynie. Było to święto dziękczynienia św. Klarze za jej wstawiennictwo i odwrócenie zarazy, która dotknęła tę wieś latem 1831 r.
Marian Kasprzyk, wybitny pięściarz, złoty medalista olimpijski z Tokio w 1964 roku i brązowy cztery lata wcześniej w Rzymie, zmarł w poniedziałek wieczorem w Bielsku-Białej. Pogrzeb zmarłego w wieku 87 lat Mariana Kasprzyka, mistrza olimpijskiego z Tokio, wybitnego pięściarza i jednej z legend polskiego sportu, odbędzie się w poniedziałek, 9 lutego 2026 r. Mszę św. pogrzebową sprawować będzie bp Piotr Greger o godz. 14.00 w katedrze św. Mikołaja w Bielsku-Białej. Godzinę wcześniej rozpocznie się modlitwa różańcowa, natomiast o godz. 13.30 zaplanowano wystąpienia przedstawicieli władz oraz środowisk sportowych.
Po zakończeniu Eucharystii nastąpi przejazd do Kamienicy, gdzie Marian Kasprzyk spocznie na cmentarzu parafialnym obok swojej małżonki Krystyny, zmarłej w 2001 roku.
Ben Sira (Jezus, syn Eleazara, syn Syracha) pisze w Jerozolimie w początkach II w. przed Chr., w świecie, w którym kultura grecka mocno naciska na tożsamość Izraela. W części zwanej „pochwałą ojców” (Syr 44-50) ukazuje dzieje jako szkołę wierności. Dawid staje tu w centrum nie jako strateg, lecz jako człowiek kultu. Porównanie do tłuszczu ofiary podkreśla, że to, co najcenniejsze, należy do Pana. W Prawie tłuszcz (cheleb) bywa częścią zastrzeżoną dla Boga. Dawid zostaje oddzielony dla świętości. Autor przypomina zwycięstwa, ale zatrzymuje się na pieśni. Dawid śpiewał „z całego serca” i umiłował Stwórcę. To język czegoś więcej niż tylko talentu. Wspomnienie śpiewaków przy ołtarzu i uporządkowania świąt dotyka realnej historii liturgii Dawidowej, znanej także z Ksiąg Kronik. Wiara wchodzi w ciało wspólnoty przez modlitwę, muzykę i czas święta. Najbardziej uderza zdanie o odpuszczeniu grzechów. Syrach nie pomija upadku króla, lecz widzi w nim miejsce działania miłosierdzia. Tron otrzymuje oparcie w obietnicy Boga, a nie w bezgrzeszności władcy. Obraz rogu (qeren) oznacza moc i wyniesienie. Św. Atanazy w „Liście do Marcellina” mówi o Psalmach jako o zwierciadle serca i uczy, że człowiek bierze ich słowa na usta jak własne. Ta intuicja wyrasta z Dawida, którego Syrach pokazuje jako mistrza modlitwy. Św. Augustyn, komentując przysięgę Boga „dla Dawida”, rozpoznaje w „nasieniu Dawida” Chrystusa oraz tych, którzy do Niego należą. Przymierze króla otwiera się na lud odkupiony. Słowa o „przymierzu królów” i „tronie chwały” nawiązują do obietnicy z 2 Sm 7, w której Bóg podtrzymuje dom Dawida.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
