W drogę wybrało się 13 rowerzystów, którzy w ciągu 3 dni pokonali blisko 300 km. Przewodnikiem pielgrzymki był ks. Mateusz Rycek, ojciec duchowny pieszej pielgrzymki z Legnicy na Jasną Górę.
Rafał z Krzeszowa w pielgrzymce brał udział już po raz siódmy. Jak sam przyznaje, już nikt nie jedzie z tej ekipy, która zapoczątkowała w 2011 r. to rowerowe pielgrzymowanie. – Jednak my staramy się kontynuować tradycję i każdego roku wsiadamy na rowery i jedziemy do Matki – przyznaje Rafał.
Dla Szymona to była pierwsza tego typu pielgrzymka. Wcześniej pieszo wędrował na Jasną Górę. – Nowe doświadczenie i kolejne wspaniałe przeżycie, które polecam wszystkim, zwłaszcza tym, którzy szukają innej formy rekolekcji lub nie mogą wziąć udziału w pieszej pielgrzymce. 3 dni i jesteśmy u celu – dodaje.
– Niezwykłe przeżycie wjechać na Jasną Górę po godz. 5 rano, kiedy miasto dopiero co budzi się do życia, jakbyśmy otworzyli tego dnia pielgrzymom wejście na Jasną Górę – opowiada ks. Mateusz Rycek. O godz. 6 wzięliśmy udział w odsłonięciu Cudownego Obrazu Matki Bożej Królowej Polski i Mszy św., podczas której powierzyliśmy Jej swoje intencje. Dla mnie jest to zawsze czas bardzo cenny, kiedy mogę osobiście przygotować się do pieszej pielgrzymki na Jasną Górę, która rozpoczęła się 26 lipca w Legnicy. Mimo, że już pielgrzymi są w drodze do Częstochowy, to każdego dnia do 4 sierpnia można do nas dołączyć. Każdy może czuć się zaproszony, by wędrować z nami do Maryi – dodaje ks. Rycek.
Ks. Mirosław Ładniak (z prawej) zaprasza do wspólnego pielgrzymowania
3 sierpnia, z pl. Katedralnego w Lublinie wyruszy 44. Piesza Pielgrzymka na Jasną Górę. Z ks. Mirosławem Ładniakiem, przewodnikiem, rozmawia Urszula Buglewicz.
Urszula Buglewicz: Po 2 latach obostrzeń lubelska pielgrzymka odbędzie się w tradycyjnej formie. Jakie nastroje panują przed wyjściem na szlak?
Ks. Mirosław Ładniak: W czasie pandemii mieliśmy pielgrzymkę rotacyjną, gdy na szlak codziennie dojeżdżały autokary z grupami. To był najtrudniejszy czas w moim niemal 40-letnim pielgrzymowaniu. W oczach pątników widać było głód pielgrzymki; każdy mówił, że czaka na czas, kiedy będzie można normalnie pójść na szlak. Pandemia pokazała nam bardzo mocno, że doceniamy to, co tracimy. Mam nadzieję, że wiele osób, mimo czającego się jeszcze lęku, wróci na pielgrzymkę; że uda się zawiązać wszystkie grupy (poza grupą paulistów). Ufam, że parafie będą przyjmować nas po drodze z taką samą życzliwością jak dotychczas; że znajdziemy noclegi w domach i w szkołach. Wierzę, że wszelkie obawy prysną, gdy tylko wyjdziemy na szlak; że wreszcie będzie normalnie. Bo rekolekcje w drodze to wspaniały czas, w którym możemy na kilkanaście dni odizolować się od codziennych spraw, by zająć się swoim sercem i wiarą, bratem i siostrą. Pielgrzymka zmienia podejście do życia.
W święto Ofiarowania Pańskiego, zwane u nas świętem Matki Bożej Gromnicznej, mniej ludzi niż niegdyś przychodzi do naszych kościołów, by poświęcić świece. Do niedawna przychodziło więcej. Świece wykonane z pszczelego wosku, zwane gromnicami, były ze czcią przechowywane w każdym domu i często zapalane – wówczas, kiedy nadciągały gwałtowne burze, gradowe nawałnice, wybuchały pożary, groziła powódź, a także w chwili odchodzenia bliskich do wieczności. Były one znakiem obecności mocy Chrystusa – symbolem Światłości, w której blasku widziało się wszystko oczyma wiary.
Wprawdzie wilki zagrażające ludzkim sadybom zostały wytrzebione, ale na ich miejsce pojawiły się inne zagrożenia. Dziś trzeba prosić Matkę Bożą Gromniczną, by broniła przed zalewem przemocy i erotyzacji płynących z ekranów telewizyjnych i kolorowych magazynów, przed napastliwością sekt, przed obojętnością na los bliźnich, przed samotnością, przed powiększającą się falą ubóstwa, przed zachłannością, przed bezdomnością i bezrobociem, przed uleganiem nałogom pijaństwa, narkomanii, przed zamazywaniem granic między grzechem a cnotą, przed zamętem sumień.
W święto Ofiarowania Pańskiego, 2 lutego 2026 r., Biskup Pelpliński ogłosił zamiar rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego siostry Marii Adelgund (Kunigundy) Tumińskiej. Franciszkanka poniosła śmierć męczeńską w 1945 roku w Chojnicach, oddając życie w obronie kobiet przed żołnierzami Armii Czerwonej.
Tegoroczny Dzień Życia Konsekrowanego w diecezji pelplińskiej ma wymiar szczególny. Wierni zgromadzeni w katedrze usłyszeli Edykt, w którym Biskup Diecezjalny oficjalnie poinformował o podjęciu kroków zmierzających do wyniesienia na ołtarze s. Adelgund, Franciszkanki od Pokuty i Miłości Chrześcijańskiej.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
