Reklama

Głos z Torunia

Śladami Apostoła

Mieszkańcy Nowego Miasta Lubawskiego i parafii św. Tomasza Apostoła dziękowali Bogu za wspólną historię modlitwy, wiary i duchowego poszukiwania.

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Głównym dniem jubileuszu 700-lecia był 29 czerwca. Tak wyjątkowa rocznica stała się okazją do dziękowania Bogu za miasto oraz świątynię, która przez wieki gromadziła mieszkańców modlących się i wypraszających łaski.

Historia parafii św. Tomasza Apostoła nierozerwalnie łączy się z dziejami miasta. Obie wspólnoty, miejska i kościelna, powstawały równolegle. Gdy lokowano miasto, jednocześnie rozpoczęła się budowa kościoła. Za patrona obrano św. Tomasza Apostoła, orędownika wątpiących, ale także głęboko szukających prawdy. Wybór ten oddaje symbolicznie duchowość parafii: gotowość trwania w wierze oraz ciągłego poszukiwania głębi i sensu w relacji z Bogiem.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Żywa budowla

Mszy św. przewodniczył biskup senior Andrzej Suski. Na modlitwie obecny był także biskup nominat na Madagaskarze Marek Ochlak, misjonarz ze zgromadzenia oblatów, pochodzący z Nowego Miasta Lubawskiego.

Na powitanie proboszcz ks. kan. Zbigniew Markowski wyraził radość, nawiązując do słów św. Jana Pawła II: – Podczas jubileuszu każdy człowiek zostaje wezwany do otwarcia swojego serca, aby wzorować się na jedynym i niepowtarzalnym miłosiernym sercu Bożym, które jest zawsze gotowe do miłości na drodze zbawienia.

Przedstawiciele władz samorządowych Nowego Miasta Lubawskiego złożyli życzenia bp. Andrzejowi z okazji jubileuszu 60-lecia kapłaństwa.

Reklama

Tematem przewodnim homilii, wygłoszonej przez bp. Andrzeja, było ewangeliczne pytanie Chrystusa: „A wy za kogo Mnie uważacie?” oraz odpowiedź św. Piotra: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga Żywego”. – Chrystus, zakładając swój Kościół, wiedział, że będąc w nim opoką i nadzieją, nikt i nigdy nie będzie w stanie go zniszczyć. Kościół jest żywą budowlą, należącą do Chrystusa – mówił biskup i dodał, że nikt nie może manipulować Kościołem Chrystusowym ani go zawłaszczyć.

Ważne pytania

Pytanie do apostołów to także pytanie do nas, współczesnych, o sens naszego życia i ostateczne przeznaczenie. Biskup Andrzej, mówiąc o różnych opiniach ludzi współczesnych na temat Chrystusa skłonił wiernych do zastanowienia się nad własną odpowiedzią: „Kim dla mnie dziś jest Chrystus?” i zachęcił, aby kierować się słowami św. Jana Pawła II, które wypowiedział podczas inauguracji swojego pontyfikatu: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego” i uczynić je osobistym wyznaniem. – Chrystus wie, co kryje się w sercu człowieka – mówił. Po chwili dodał: – Tylko z Chrystusem życie nasze ma sens, bo dzięki Niemu jesteśmy dziećmi Bożymi, jesteśmy miłością i z Nim mamy życie wieczne.

Być jednością

Nawiązując do siedemsetletniej historii parafii nowomiejskiej, Ksiądz Biskup zwrócił uwagę na rolę wiary w kształtowaniu się wspólnoty parafii i miasta, która wzorem apostołów trwała przez siedem wieków w nauce Chrystusa i na modlitwie. Zachęcił także, aby jak św. Paweł przejrzeć na oczy i nie dać się oderwać od Kościoła. Kościół bowiem buduje cywilizację życia i miłości, bez których nie będzie przyszłości świata. – Tylko wtedy zrozumiemy Kościół Chrystusa, jeśli będziemy mieli wiarę Świętych Apostołów Piotra i Pawła, bo Chrystus chce, byśmy stanowili jedno – podkreślił.

Po Eucharystii wierni w procesji przeszli do figury św. Tomasza, patrona miasta, gdzie odmówiono litanię oraz odśpiewano pieśń „Boże, coś Polskę”.

2025-07-08 11:04

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Radosne dziękczynienie

Niedziela toruńska 25/2024, str. I

[ TEMATY ]

diecezja toruńska

Agata Pawluk

Pieśni Lednickie porywały uczestników do tańca

Pieśni Lednickie porywały uczestników do tańca

Wierni Diecezji Toruńskiej przez ostatnie miesiące przygotowywali się do uroczystości związanych z 25. rocznicą pobytu Jana Pawła II w Toruniu.

Świętowanie diecezjalne, które odbyło się 7 czerwca, rozpoczęło się od Mszy św. w bazylice katedralnej. Przewodniczył jej i homilię wygłosił bp Wiesław Śmigiel. – Kiedy św. Jan Paweł II odwiedził Toruń, była uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa. Przez to wskazał nam Serce Jezusa jako zadanie, a cały jego pontyfikat był afirmacją miłości Boga do człowieka – mówił.
CZYTAJ DALEJ

To nie był pierwszy raz. Świadectwo uczniów z Kielna

2026-01-13 21:39

[ TEMATY ]

krzyż

Adobe Stock

W jednej ze szkół podstawowych w Kielnie doszło do serii zdarzeń, które poruszyły lokalną wspólnotę wierzących. Uczniowie, pragnący obecności krzyża w swojej sali lekcyjnej, napotkali na zdecydowany opór ze strony jednej z nauczycielek. Historia ta, choć bolesna, staje się pytaniem o granice szacunku dla sacrum w przestrzeni publicznej.

Z relacji rodziców wynika, że obecność krzyża w sali lekcyjnej klasy 7a była dla uczniów sprawą fundamentalną. Już na początku września dzieci zauważyły, że tradycyjny, drewniany krzyż, który wisiał obok godła państwowego, zniknął. Uczniowie nie pozostali bierni – dzięki uprzejmości szkolnej woźnej pozyskali inny poświęcony krzyż i przywrócili go na należne mu miejsce.
CZYTAJ DALEJ

Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu

2026-01-14 21:13

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Arka Przymierza

Arka Przymierza
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję