Reklama

Niedziela Podlaska

W eskorcie motocykli

Biskup Piotr Sawczuk 1 czerwca wizytował parafię św. Jana Chrzciciela w Grannem, w dekanacie ciechanowieckim.

Niedziela podlaska 25/2025, str. VI

[ TEMATY ]

Granne

Ks. Marcin Gołębiewski/Niedziela

W drodze na cmentarz parafialny

W drodze na cmentarz parafialny

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Na granicy parafii w miejscowości Osnówka na biskupa czekała motocyklowa eskorta, która towarzyszyła pasterzowi diecezji aż do kościoła parafialnego. W progu świątyni biskupa powitał miejscowy proboszcz ks. Janusz Szymański. Po uroczystym ingresie proboszcz skierował słowa powitania. Przestawił sprawozdanie z życia duszpasterskiego i gospodarczego parafii, obejmującego okres od ostatniej wizytacji, która miała miejsce w 2018 r. Jak podkreślił, jednym z problemów wspólnoty parafialnej jest aspekt demograficzny. W ostatnich dziesięciu latach parafia zmniejszyła się o ok. 120 osób. Obecnie liczy 534. wiernych. Proboszcz poprosił biskupa o modlitwę, słowo Boże i pasterskie błogosławieństwo.

Reklama

Na początku Eucharystii celebrowanej pod przewodnictwem biskupa, delegacja parafian powitała pasterza diecezji. W homilii biskup przypomniał historię parafii i miejscowości Granne, której początki sięgają 1453 r. Jak zauważył, każda parafia jest cząstką Kościoła powszechnego. – W swojej strukturze i składzie osobowym podlega przemianom, ale jednocześnie jest zakorzeniona w niezmiennej tradycji apostolskiej i zmierza ku temu samemu celowi. Kościół Chrystusowy od 2. tysięcy lat niesie światu orędzie zbawienia. Chrześcijanie klękają przed krzyżem, bo na nim miłość wyraziła się najpełniej. Celebrują Eucharystię, bo ona ciągle uobecnia i przypomina tę jedyną Ofiarę za zbawianie świata i zaprasza nas wszystkich do wejścia w tajemnicę wiecznej miłości Boga – powiedział. Nawiązał również do obchodzonej tego dnia uroczystości Wniebowstąpienia Pańskiego.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Po Eucharystii procesjonalnie przemaszerowano na cmentarz parafialny, rozważając po drodze Koronkę do Miłosierdzia Bożego. Tam zatrzymano się przy grobie śp. ks. Franciszka Mastalerczuka – proboszcza parafii Granne. Biskup odmówił specjalne modlitwy. Podziękował także za dbałość o porządek i ład na cmentarzu.

Po spotkaniu z Radą Parafialną biskup udał się do kaplicy Miłosierdzia Bożego w Kobyli. Proboszcz, w obecności dziekana ciechanowieckiego ks. kan. Tadeusza Kryńskiego, powitał biskupa oraz zaprezentował sprawozdanie z działalności kaplicy. Biskup wygłosił homilię. Rozważał w niej między innymi tajemnicę wiary, jaką jest Wniebowstąpienie Pańskie. – Teraz, po wniebowstąpieniu, Chrystus nadal jest na ziemi, ale już inaczej: jest w swoim Duchu, w Słowie, w sakramentach, szczególnie w sakramentalnych postaciach chleba i wina – powiedział.

Po Mszy św. miało miejsce spotkanie z przedstawicielkami Kół Żywego Różańca. Biskup podziękował za ich codzienną modlitwę. Zwrócił się z prośbą, aby w omadlanych intencjach nie zabrakło i tej o dar nowych powołań do służby w Kościele.

2025-06-17 15:07

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Most zawsze łączy

Niedziela podlaska 45/2025, str. I

[ TEMATY ]

Granne

Ks. Marcin Gołębiewski/Niedziela

Moment oficjalnego otwarcia mostu

Moment oficjalnego otwarcia mostu

Biskup Piotr Sawczuk w piątek, 24 października, w kościele parafialnym w Grannem przewodniczył Mszy św. celebrowanej z okazji otwarcia i poświęcenia nowo powstałego mostu na rzece Bug.

Zebranych na uroczystości powitał miejscowy proboszcz ks. Janusz Szymański. W modlitwie udział wzięli licznie przybyli przedstawiciele władz parlamentarnych, samorządowych, służb mundurowych, lokalni mieszkańcy i goście.
CZYTAJ DALEJ

Św. Polikarp

Niedziela kielecka 8/2003

[ TEMATY ]

święty

pl.wikipedia.org

23 lutego Kościół wspomina męczeństwo św. Polikarpa. Imię Polikarp pochodzi od greckich słów: polys - liczny, mnogi, karpos - owoc. Polikarp był biskupem starożytnej Smyrny,ruchliwego portu i miasta pod administracją rzymską (Izmir w dzisiejszej Turcji). Według tradycji Polikarp biskupstwo miał otrzymać z rąk Apostoła Jana. W 167 r. w Smyrnie rozpoczęło się prześladowanie chrześcijan, w czasie którego zginął Polikarp. Ukrywającego się wydał młody niewolnik, a namiestnik, działając pod naciskiem tłumu, skazał go na śmierć. Polikarp zginął na stosie w amfiteatrze 23 lutego, mając 86 lat. Opis jego śmierci jest najstarszym w literaturze chrześcijańskiej pismem poświęconym męczeństwu. Męczeństwo Polikarpa jest niezwykle cennym dokumentem ze względu na jego starożytność i teologiczną treść. W opisie męczeństwa Polikarp modli się na stosie. Modlitwa ta przypomina modlitwę liturgiczną, a w opisie samej męki są liczne aluzje do Męki Chrystusa. Świadkowie tego wydarzenia widzieli w śmierci Polikarpa coś więcej. Jego ofiara przypominała im chleb wypiekany na Eucharystię. Napisali: "Rozbłysnął wielki płomień i ujrzeliśmy rzecz przedziwną, my, którym dane było to zobaczyć, i którzy zostaliśmy zachowani, aby innym ogłaszać to, co się stało. Płomień utworzył coś na kształt sklepienia, coś jak wydęty wichrem żagiel statku, i niby murem otoczył ciało męczennika. I był on w środku nie jak piekące się ciało, lecz jak chleb wypiekany, lub złoto czy srebro próbowane w ogniu". Wierni zebrali szczątki Polikarpa, aby w rocznicę jego męczeństwa sprawować przy nich Eucharystię "w weselu wielkim i radości".
CZYTAJ DALEJ

Wielki Post jest wielkim czasem na czyny

2026-02-23 17:27

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

pexels.com

Wielki Post jest wielkim czasem na czyny, konkretne czyny płynące z wiary, czyny, które umacniają moją wiarę osobistą i zarazem zapraszają do jej przyjęcia tych, co wiary nie posiadają, którzy od niej odeszli, którzy z nią walczą lub się z niej naśmiewają.

Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba oraz brata jego, Jana, i zaprowadził ich na górę wysoką, osobno. Tam przemienił się wobec nich: twarz Jego zajaśniała jak słońce, odzienie zaś stało się białe jak światło. A oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, rozmawiający z Nim. Wtedy Piotr rzekł do Jezusa: «Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza». Gdy on jeszcze mówił, oto obłok świetlany osłonił ich, a z obłoku odezwał się głos: «To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie, Jego słuchajcie!» Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się zlękli. A Jezus zbliżył się do nich, dotknął ich i rzekł: «Wstańcie, nie lękajcie się!» Gdy podnieśli oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa. A gdy schodzili z góry, Jezus przykazał im, mówiąc: «Nie opowiadajcie nikomu o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję