Dom Dobrego Pasterza w Żołędowie, gdzie mieści się przedszkole, gościł bp. Krzysztofa Włodarczyka, który w liturgiczne wspomnienie bł. Marii Karłowskiej, założycielki Zgromadzenia Sióstr Pasterek od Opatrzności Bożej, przewodniczył Mszy św. W kaplicy, która jest sercem domu, modlili się wychowawcy i pracownicy przedszkola oraz siostry. W słowie skierowanym do dzieci ksiądz biskup powiedział: – Ta błogosławiona nie spadła z nieba, ale gdzieś się urodziła. Wiecie, gdzie przyszła na świat? Na terenie naszej diecezji bydgoskiej. W dzisiejszym Karłowie. Maria obserwowała swoją mamę, która długo się modliła. Chodząc do kościoła, przeżywała spotkanie z Panem Jezusem. Poznawała Go jako Dobrego Pasterza. Uczyła się od Niego, jak pomagać innym. I czyniła to zwłaszcza wobec kobiet, które w życiu się pogubiły.
Błogosławiona Maria Karłowska przyszła na świat 4 września 1865 r. w Słupówce (dziś Karłowo). Bóg powołał ją do szczególnej misji w Kościele, którą była praca wychowawcza wśród prostytutek. W celu kontynuacji tego trudnego apostolatu stworzyła Zgromadzenie Sióstr Pasterek od Opatrzności Bożej, które dziś prowadzi placówki socjalizacyjne dla dziewcząt. Zmarła 24 marca 1935 r. w Pniewitem. Została beatyfikowana w Zakopanem 6 czerwca 1997 r. przez Jana Pawła II. Obecnie pasterki służą w Polsce oraz poza jej granicami.
Dom Dobrego Pasterza, w którym mieści się przedszkole, jest prowadzony przez siostry od 1992 r. To zabytkowy pałac z XIX wieku otoczony parkiem. Znajduje się w nim także Dom dla Samotnych Matek.
„Święty ten chce nas nauczyć pokory w czynieniu dobra” – mówił bp Krzysztof Włodarczyk w katedrze bydgoskiej, której współpatronem jest Mikołaj.
Najliczniejszą grupę stanowiły dzieci z Przedszkola Sióstr Elżbietanek w Bydgoszczy. – Patrzę na was i sobie myślę czy mam rację, że dla dzieci najbardziej znanym świętym jest Mikołaj? – pytał bp, prowadząc dialog z maluchami. – To święty, którego się nie boimy, ma dobre serce oraz przychodzi, by nam coś podarować – mówił.
1 lutego minie 66. rocznica śmierci jezuity o. Józefa Andrasza - spowiednika i kierownika duchowego kilku świętych (m.in. św. Faustyny Kowalskiej) oraz propagatora kultu Serca Jezusowego i Miłosierdzia Bożego. Rok temu rozpoczął jego proces beatyfikacyjny. Jak mówi prowadzący proces o. Mariusz Balcerak SJ, niemal wszystkie materiały są już gotowe. Teraz kluczowa kwestia to cud potrzebny do beatyfikacji.
1 lutego, w 66. rocznicę śmierci o. Józefa Andrasza i pierwszą rocznicę rozpoczęcia jego procesu beatyfikacyjnego, o godz. 15.30 w bazylice Najświętszego Serca Jezusowego przy ul. Kopernika w Krakowie odprawiona zostanie Msza św. w intencji beatyfikacji jezuity. Msza będzie transmitowana na stronie https://bazylika.jezuici.pl/transmisja-live/ Po Eucharystii, o godz. 17.00, w sali nr 9 Wspólnoty Akademickiej Jezuitów (WAJ) odbędzie się premiera filmu dokumentalnego „Powiernik świętych - o. Józef Andrasz”.
Arka Przymierza jest w Biblii znakiem obecności Pana pośród ludu. Hebrajskie (’ārôn) oznacza skrzynię, a jej wnętrze niesie tablice przymierza. Nad Arką znajduje się przebłagalnia (kappōret) i cheruby, więc Arka bywa kojarzona z tronem Boga. Dawid przenosi Arkę do Miasta Dawidowego, czyli do Jerozolimy zdobytej niedawno i uczynionej stolicą. Wniesienie Arki scala plemiona wokół Boga, a nie wokół samej polityki. W pamięci opowiadania stoi wcześniejsza próba zakończona śmiercią Uzzego. Świętość Boga okazuje się nie do oswojenia. Procesja idzie z ofiarą. Składanie wołu i tuczonego cielca podkreśla, że wędrówka ma charakter starotestamentalnej liturgii. Dawid tańczy z całej siły przed Panem, przepasany lnianym efodem (’ēfōd). To strój związany z posługą przy ołtarzu. Król przyjmuje postawę sługi. Tekst wspomina okrzyki i dźwięk rogu (šōfār), a ten dźwięk przypomina Synaj i ogłaszanie panowania Pana. Arka zostaje umieszczona w namiocie. Świątynia Salomona jeszcze nie istnieje, a jednak obecność Pana ma swoje miejsce w sercu miasta. Dawid składa całopalenia i ofiary biesiadne, a potem błogosławi lud w imię Pana Zastępów. Błogosławieństwo przechodzi w chleb. Każdy otrzymuje porcję pożywienia, mężczyzna i kobieta, po bochenku chleba, kawałku mięsa i placku z rodzynkami. Kult nie zostaje zamknięty w murach przybytku. Dotyka stołu i codziennej sytości. W centrum pozostaje przymierze. Arka niesie pamięć Słowa, a procesja uczy, że obecność Boga idzie pośród ludzi i porządkuje ich świętowanie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.