SZWECJA Kościół katolicki w Szwecji nie prowadzi wojny kulturowej, ale jest stanowczy w kwestiach moralności i nie zmienia zdania każdego dnia. Dzięki temu cieszy się szacunkiem i uznaniem – powiedział kard. Anders Arborelius, biskup Sztokholmu. Jego zdaniem, w szwedzkim społeczeństwie widać już pewne zmęczenie sekularyzacją, która zaszła bardzo daleko i pozbawiła ludzi punktów odniesienia. W konsekwencji rośnie zainteresowanie religią i zapotrzebowanie na treści duchowe, zwłaszcza u młodych mężczyzn. Widoczne jest odrodzenie męskich powołań, zarówno zakonnych, jak i kapłańskich – zaznaczył kard. Arborelius w wywiadzie dla francuskiego dziennika La Croix. Dodał, że on sam wyświęcił w ubiegłym roku w Sztokholmie czterech nowych kapłanów.
Kardynał Arborelius, który sam jest byłym luteraninem, przyznał, że co roku zgłasza się do Kościoła katolickiego około stu konwertytów. Są to zarówno luteranie, jak i protestanci innych wyznań, ateiści czy muzułmanie. Wśród duchownych katolickich jest też ośmiu czy dziewięciu byłych pastorów, którzy uzyskali dyspensę kanoniczną na przyjęcie święceń kapłańskich, choć pozostają w związku małżeńskim.
Informacje ze Szwecji rzadko są zamieszczane w tej rubryce. Przede wszystkim z tego powodu, że pod względem religijnym w tym kraju mało się dzieje. Jak jednak wynika ze słów kard. Arboreliusa, zaczyna się dziać. To dobrze, bo wiadomości ze Szwecji chcielibyśmy publikować częściej na naszych łamach.
Tomasz Musiał
Niezawiniona śmierć
Dlaczego? Ta śmierć bardzo mocno uderzyła także w nas, we wspólnotę kapłańską. Zrozumieliśmy, że każdy z nas, będąc sam gdzieś na parafii, ma prawo obawiać się o swoje życie – powiedział abp Wacław Depo, metropolita częstochowski, podczas pogrzebu brutalnie zamordowanego 13 lutego ks. Grzegorza Dymka, proboszcza parafii Najświętszej Maryi Panny Fatimskiej w Kłobucku.
List kondolencyjny wystosował abp Tadeusz Wojda, przewodniczący KEP: „Nie ma miejsca w cywilizowanym i chrześcijańskim społeczeństwie na akty przemocy i brutalności. Śmierć ks. Grzegorza nie może jednak w nas, ludziach wierzących, budzić nienawiści, ale powinna stanowić wezwanie do chrześcijańskiej postawy miłosierdzia, z której wypływa prawdziwie chrześcijańskie przebaczenie”.
O tym, jak ceniony i szanowany był zmarły tragicznie kapłan, świadczyła ogromna liczba uczestników uroczystości żałobnych, którzy wypełnili nie tylko kościół i plac przy nim, ale także wzniesienia pobliskiego osiedla. Mszę św. pod przewodnictwem abp. Depo koncelebrowało siedemdziesięciu kapłanów, a do organizacji uroczystości przyłączyli się strażacy z kilku okolicznych remiz OSP oraz miejscowa policja. Po zakończeniu ceremonii grób księdza utonął w kwiatach.
Reklama
Ksiądz Dymek został zaatakowany, a następnie uduszony na terenie plebanii. Do zbrodni przyznał się były policjant (dyscyplinarnie wydalony ze służby 24 lata temu) – 52-letni Tomasz J. /a.k.
Nowa sesja Ruchu „Europa Christi”
IX kongres O Roku Jubileuszowym 2025 jako wyzwaniu dla Kościoła w świetle nauczania św. Jana Pawła II była mowa podczas IX edycji Kongresu Ruchu „Europa Christi” pt. „Przyszłość Europy”, która odbywała się na Jasnej Górze pod hasłem: „Otwórzcie drzwi Chrystusowi”.
– Kongres ma na celu odbudowywanie korzeni chrześcijańskiej Europy. A nasza ojczyzna jest częścią tej Europy. Polska jest jeszcze mocna wiarą. Ważne, żeby Polacy, także mieszkający poza granicami naszego kraju, nie wstydzili się Boga i chrześcijańskich korzeni – powiedział abp Tadeusz Wojda. Arcybiskup Wacław Depo podkreślił natomiast, że słynne wezwanie św. Jana Pawła II: „Otwórzcie drzwi Chrystusowi”, musi być dzisiaj respektowane nie tylko w wymiarze religijnym, ale także społecznym i politycznym. Z kolei ks. prof. dr hab. Mirosław Sitarz, moderator Ruchu „Europa Christi”, wyjaśniał: – Nawiązujemy do Wielkiego Jubileuszu Roku 2000, który 25 lat temu ogłosił św. Jan Paweł II, ale jest to także przygotowanie do Nadzwyczajnego Jubileuszu Roku 2033.
Organizatorem kongresu jest Fundacja „Myśląc Ojczyzna” im. ks. inf. Ireneusza Skubisia. Jej celem jest wspieranie działań Kościoła podejmowanych w obronie godności i praw człowieka, promowanie i upowszechnianie o nim wiedzy, ale przede wszystkim powrót do chrześcijańskich korzeni Europy i obecności Chrystusa w naszym życiu. /a.k.
Wrześniowa pogoda sprzyjała spotkaniu na placu przykościelnym
Tu doświadczamy Bożej miłości, tu doświadczamy w pełni Jego obecności, nawiązujemy z Nim relację. Ta świątynia zapewnia warunki do spotkania z Nim i dlatego jest tak ważna – mówił abp Józef Kupny podczas poświęcenia kościoła w Skarbimierzu-Osiedlu.
Uroczysta Msza św. w kościele św. Stanisława Biskupa i Męczennika pod przewodnictwem metropolity wrocławskiego miała miejsce 20 września. Poświęcenie kościoła – z udziałem władz samorządowych, kapłanów z okolicznych parafii, licznych pocztów sztandarowych, Wojowników Maryi, parafian i gości – było zwieńczeniem kilkudziesięcioletniej pracy proboszcza ks. Stanisława Grzechynki, parafian i wszystkich darczyńców.
Drodzy bracia i siostry,
Chciałbym wam dzisiaj opowiedzieć o Joannie d´Arc, młodej świętej, żyjącej u schyłku Średniowiecza, która zmarła w wieku 19 lat w 1431 roku. Ta młoda francuska święta, cytowana wielokrotnie przez Katechizm Kościoła Katolickiego, jest szczególnie bliska św. Katarzynie ze Sieny, patronce Włoch i Europy, o której mówiłem w jednej z niedawnych katechez. Są to bowiem dwie młode kobiety pochodzące z ludu, świeckie i dziewice konsekrowane; dwie mistyczki zaangażowane nie w klasztorze, lecz pośród najbardziej dramatycznych wydarzeń Kościoła i świata swoich czasów. Są to być może najbardziej charakterystyczne postacie owych „kobiet mężnych”, które pod koniec średniowiecza niosły nieustraszenie wielkie światło Ewangelii w złożonych wydarzeniach dziejów. Moglibyśmy je porównać do świętych kobiet, które pozostały na Kalwarii, blisko ukrzyżowanego Jezusa i Maryi, Jego Matki, podczas gdy apostołowie uciekli, a sam Piotr trzykrotnie się Go zaparł. Kościół w owym czasie przeżywał głęboki, niemal 40-letni kryzys Wielkiej Schizmy Zachodniej. Kiedy w 1380 roku umierała Katarzyna ze Sieny, mamy papieża i jednego antypapieża. Natomiast kiedy w 1412 urodziła się Joanna, byli jeden papież i dwaj antypapieże. Obok tego rozdarcia w łonie Kościoła toczyły się też ciągłe bratobójcze wojny między chrześcijańskimi narodami Europy, z których najbardziej dramatyczną była niekończąca się Wojna Stulenia między Francją a Anglią.
Joanna d´Arc nie umiała czytań ani pisać. Można jednak poznać głębiej jej duszę dzięki dwóm źródłom o niezwykłej wartości historycznej: protokołom z dwóch dotyczących jej Procesów. Pierwszy zbiór „Proces potępiający” (PCon) zawiera opis długich i licznych przesłuchań Joanny z ostatnich miesięcy jej życia ( luty-marzec 1431) i przytacza słowa świętej. Drugi - Proces Unieważnienia Potępienia, czyli "rehabilitacji" (PNul) zawiera zeznania około 120 naocznych świadków wszystkich okresów jej życia (por. Procès de Condamnation de Jeanne d´Arc, 3 vol. i Procès en Nullité de la Condamnation de Jeanne d´Arc, 5 vol., wyd. Klincksieck, Paris l960-1989).
Joanna urodziła się w Domremy - małej wiosce na pograniczu Francji i Lotaryngii. Jej rodzice byli zamożnymi chłopami. Wszyscy znali ich jako wspaniałych chrześcijan. Otrzymała od nich dobre wychowanie religijne, z wyraźnym wpływem duchowości Imienia Jezus, nauczanej przez św. Bernardyna ze Sieny i szerzonej w Europie przez franciszkanów. Z Imieniem Jezus zawsze łączone jest Imię Maryi i w ten sposób na podłożu pobożności ludowej duchowość Joanny stała się głęboko chrystocentryczna i maryjna. Od dzieciństwa, w dramatycznym kontekście wojny okazuje ona wielką miłość i współczucie dla najuboższych, chorych i wszystkich cierpiących.
Z jej własnych słów dowiadujemy się, że życie religijne Joanny dojrzewa jako doświadczenie mistyczne, począwszy od 13. roku życia (PCon, I, p. 47-48). Dzięki "głosowi" św. Michała Archanioła Joanna czuje się wezwana przez Boga, by wzmóc swe życie chrześcijańskie i aby zaangażować się osobiście w wyzwolenie swojego ludu. Jej natychmiastową odpowiedzią, jej „tak” jest ślub dziewictwa wraz z nowym zaangażowaniem w życie sakramentalne i modlitwę: codzienny udział we Mszy św., częsta spowiedź i Komunia św., długie chwile cichej modlitwy prze Krucyfiksem lub obrazem Matki Bożej. Współczucie i zaangażowanie młodej francuskiej wieśniaczki w obliczu cierpienia jej ludu stały się jeszcze intensywniejsze ze względu na jej mistyczny związek z Bogiem. Jednym z najbardziej oryginalnych aspektów świętości tej młodej dziewczyny jest właśnie owa więź między doświadczeniem mistycznym a misją polityczną. Po latach życia ukrytego i dojrzewania wewnętrznego nastąpiły krótkie, lecz intensywne dwulecie jej życia publicznego: rok działania i rok męki.
Na początku roku 1429 Joanna rozpoczęła swoje dzieło wyzwolenia. Liczne świadectwa ukazują nam tę młodą, zaledwie 17-letnią kobietę jako osobę bardzo mocną i zdecydowaną, zdolną do przekonania ludzi niepewnych i zniechęconych. Przezwyciężywszy wszystkie przeszkody spotyka następcę tronu francuskiego, przyszłego króla Karola VII, który w Poitiers poddaje ją badaniom przeprowadzanym przez niektórych teologów Uniwersytetu. Ich ocena jest pozytywna: nie dostrzegają w niej nic złego, lecz jedynie dobrą chrześcijankę.
22 marca 1429 Joanna dyktuje ważny list do króla Anglii i jego ludzi, oblegających Orlean (tamże, s. 221-22). Proponuje w nim prawdziwy, sprawiedliwy pokój między dwoma narodami chrześcijańskimi, w świetle imion Jezusa i Maryi, ale jej propozycja zostaje odrzucona i Joanna musi angażować się w walkę o wyzwolenie miasta, co nastąpiło 8 maja. Innym kulminacyjnym momentem jej działań politycznych jest koronacja Karola VII w Reims 17 lipca 1429 r. Przez cały rok Joanna żyje między żołnierzami, pełniąc wśród nich prawdziwą misję ewangelizacyjną. Istnieje wiele ich świadectw o jej dobroci, męstwie i niezwykłej czystości. Wszyscy, łącznie z nią samą, mówią o niej „la pulzella” - czyli dziewica.
Męka Joanny zaczęła się 23 maja 1430, gdy jako jeniec wpada w ręce swych wrogów. 23 grudnia zostaje przewieziona pod strażą do miasta Rouen. To tam odbywa się długi i dramatyczny Proces Potępienia, rozpoczęty w lutym 1431 r. a zakończony 30 maja skazaniem na stos. Był to proces wielki i uroczysty, któremu przewodniczyli dwaj sędziowie kościelni: biskup Pierre Cauchon i inkwizytor Jean le Maistre. W rzeczywistości kierowała nim całkowicie duża grupa teologów słynnego Uniwersytetu w Paryżu, którzy uczestniczyli w nim jako asesorzy.
Podziel się cytatem
Już dziś wieczorem o godz. 19.00 najważniejsze sanktuaria maryjne świata połączą się z Ojcem Świętym w modlitwie różańcowej o pokój. Na papieskie wezwanie odpowiedziały m.in. Jasna Góra, Fatima, Lourdes, Medziugorie, Loreto, Zarwanica na Ukrainie oraz sanktuaria na Filipinach i w Libanie. Z różnych kontynentów popłynie jedna modlitwa o zakończenie wojen, pojednanie narodów i pokój w ludzkich sercach.
W odpowiedzi na liczne konflikty zbrojne, napięcia społeczne i kryzysy humanitarne Leon XIV zaprosił wiernych do wspólnej modlitwy różańcowej o pokój. Papież wraz z wiernymi będzie modlił się w Ogrodach Watykańskich przy grocie Matki Bożej z Lourdes. Na zaproszenie Ojca Świętego we wspólną modlitwę zaangażowały się sanktuaria szczególnie związane z orędziem pokoju oraz modlitwą za narody dotknięte cierpieniem.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
