Taką wieloraką misję pełnił ks. Stanisław Marczak, zmarły przed kilku miesiącami duszpasterz, posługujący najpierw w diecezji przemyskiej, a później rzeszowskiej.

Na świat przyszedł 31 października 1937 r. w Jaśliskach. Naukę rozpoczął w Szkole Podstawowej w rodzinnej miejscowości i kontynuował ją w Liceum Ogólnokształcącym w Rymanowie oraz Instytucie Teologicznym w Przemyślu. Z nauką w tym ostatnim łączył przygotowanie do kapłaństwa w przemyskim Seminarium Duchownym. Etap ten zwieńczył święceniami kapłańskimi, które otrzymał 18 czerwca 1961 r. z rąk bp. Franciszka Bardy. Po święceniach przez cztery lata kontynuował studia teologiczne na KUL.

Po powrocie do diecezji pracował jako wikariusz w Zręcinie, w parafii Najświętszego Serca Jezusa w Sanoku i parafii Bożego Ciała w Jarosławiu. Następnie, w latach 1972-74, odbył studia doktoranckie na KUL. Zwieńczył je stopniem naukowym doktora teologii, uzyskanym 25 czerwca 1975 r.

Jeszcze przed obroną pracy doktorskiej, 23 sierpnia 1974 r., skierowany został do Jasła, gdzie został katechetą młodzieży w I Liceum Ogólnokształcącym. Zapisał się jako gorliwy kapłan i świetny pedagog. Wśród młodzieży cieszył się wielkim autorytetem. Angażował się też w pracę parafialną, wspierając jasielskich kapłanów, zwłaszcza w parafii św. Stanisława BM. Popularność w tamtejszym środowisku zyskał szczególnie przez aktywność społeczno-patriotyczną. W kazaniach upominał się o wolność i sprawiedliwość społeczną oraz walczył o prawa dla osób wierzących. Jego patriotyzm uwidocznił się w czasach Solidarności, gdy został kapelanem jej jasielskich struktur, oraz podczas stanu wojennego, gdy zainicjował odprawianie Mszy świętych za Ojczyznę. Ta działalność pociągnęła za sobą szykany ze strony funkcjonariuszy władz komunistycznych. Był przez nich inwigilowany, wielokrotnie przesłuchiwany, szykanowany i zastraszany.

Od 20 sierpnia 1994 r. posługiwał w Rzeszowie. Był tam wykładowcą teologii moralnej w Seminarium Duchownym (1994-2007), proboszczem parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy i św. Floriana w Rzeszowie-Załężu (1996-2007), sędzią Sądu Biskupiego (1998-2008), opiekunem duchowym rzeszowskiego oddziału Polskiego Towarzystwa Nauczycieli (1994-2010), asystentem kościelnym Katolickiego Stowarzyszenia Wychowawców (1996-1998) oraz ojcem duchownym kapłanów dekanatu Rzeszów I (2000-2004). Liczne obowiązki pełnił z właściwym sobie zaangażowaniem. Starał się zawsze stać na straży wiary oraz zasad moralności katolickiej.

26 sierpnia 2007 r. przeszedł na emeryturę. Zamieszkał wówczas w klasztorze sióstr sercanek w Jaśliskach, gdzie pełnił obowiązki kapelana. Jego gorliwość została doceniona przez władze duchowne i świeckie, które przyznały mu szereg wyróżnień, z których najważniejszymi były: godność papieskiego kapelana honorowego, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz tytuł Honorowego Obywatela Jasła.

Zmarł 21 lipca 2024 r. Został pochowany na cmentarzu w Jaśliskach.