Reklama

Niedziela Przemyska

Świat czeka na świadectwo

Ci, którzy żyją swoją konsekracją, są dla współczesnego świata znakiem ukazującym, że wierne pójście za Chrystusem aż po krzyż naprawdę jest możliwe.

Niedziela przemyska 5/2025, str. I

[ TEMATY ]

Dzień Życia Konsekrowanego

Archiwum sióstr sercanek

Trudno sobie wyobrazić śluby zakonne bez miłości

Trudno sobie wyobrazić śluby zakonne bez miłości

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Kościół 2 lutego obchodzi święto Ofiarowania Pańskiego, ale także Dzień Życia Konsekrowanego. Jesteśmy świadkami dnia, jedynego w ciągu roku, poświęconego osobom konsekrowanym.

Uobecniać w świecie Chrystusa

Szczególnie dzisiaj konieczne i niezastąpione jest świadectwo życia bez reszty oddanego Bogu i braciom, aby uobecniać w świecie Chrystusa i docierać z Jego Ewangelią do ludzi naszych czasów. Dzisiaj ludzie usiłują czynić grzech czymś zwyczajnym i normalnym. Niektórzy nawet chcą go legalizować. Widzą w tym postęp oraz przejaw wolności. Ludzie grzeszą i jakby nie zdawali sobie sprawy, że ciąży na nich odpowiedzialność przed Bogiem, przed którym wszyscy kiedyś staniemy i w Jego świetle zobaczymy całe swoje życie.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Wy, drogie Siostry, jesteście powołane, by modlić się za tych, którzy ciężko grzeszą. Kiedy świat milcząco odchodzi dziś od Boga, wy jesteście znakiem wskazującym na Boga. Swoim pojawieniem się, gdziekolwiek by to było, podsuwacie ludziom myśl: „Jest Bóg!”. Im bardziej ktoś chce o Bogu zapomnieć, albo Go wyprzeć ze swojego życia, wy jesteście dla niego jakby krzykiem: „Któż, jak Bóg?!”.

Jakże potrzebna jest dziś miłość, która służy i przebacza, która wstawia się do Boga za innych, aby ci, którzy zapomnieli o Nim, mogli się zbawić. Bądźcie więc darem miłości dla innych, dla całego świata!

Reklama

Może właśnie wasze życie konsekrowane, drogie Siostry i Bracia, potrzebne jest dzisiaj Chrystusowi. Kościół pragnie odpowiedzieć na wasze głębokie zaufanie Bożej Opatrzności i uświęcić historię waszego życia. A my starajmy się odpłacać im szacunkiem. Okazujmy im miłość.

Jesteście znakiem

W ten tak istotny dzień dla dzieła ewangelizacji pragniemy skierować nasze myśli i serdeczne uczucia w stronę ojców i matek osób konsekrowanych.

Przed laty byłem świadkiem modlitwy matki, której córka zdecydowała wkroczyć na drogę konsekracji. Nie było tej matce łatwo. Trwała w oczekiwaniu na ostateczną decyzję córki. Pamiętam, że w momencie procesji do Komunii św. wypowiedziała ważne słowa – zdecydowała się. Obserwowałem ją potem. Było wyraźnie widać, że ustąpiło napięcie, emanowała pokojem serca i uśmiechem. Ten jeden przykład jest udziałem wielu rodziców, których dzieci podejmują decyzję powierzenia się Bogu. W tym dniu pamiętajmy także o nich, to oni – rodzice także realizują słowa świętego papieża Jana Pawła II: „Polska stała się w naszych czasach ziemią szczególnie odpowiedzialnego świadectwa”. Tylko takie świadectwo jest znakiem nadziei dla współczesnego człowieka, zwłaszcza dla młodego pokolenia; a jeśli dla niektórych jest ono również „znakiem sprzeciwu”, to niech ten sprzeciw nigdy nas nie odwiedzie od wierności Chrystusowi Ukrzyżowanemu i Zmartwychwstałemu.

Obchody tegorocznego Dnia Życia Konsekrowanego w archidiecezji przemyskiej będą celebrowane w sobotę 3 lutego w dwóch miejscach: Korczyna – sanktuarium św. Józefa Sebastiana Pelczara – godz. 10 oraz Przemyśl – parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa (Ojcowie Karmelici) – godz. 9.

Zapraszamy do modlitwy w intencji osób konsekrowanych!

2025-01-28 13:49

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Tętniące życiem ogrody

Łóżko, krzesło, klęcznik, krzyż na jednej z czterech ścian - tak wyobrażamy sobie zakonną celę, miejsce w którym człowiek spotyka Boga. Dziś jednak w tej celi często znajdziemy również komputer, telefon komórkowy, sporo książek i płyty z muzyką, nie zawsze chrześcijańską. Kim jest zakonnik? Czy istnieją jeszcze mnisi? Po co światu osoby konsekrowane? To pytania, które szczególnie mogą wybrzmieć 2 lutego, w dniu specjalnie im poświęconym

Pisanie o wszystkich zakonach w jednym artykule może skończyć się wielkim bałaganem, dlatego potrzebna będzie pewna klasyfikacja. Najprostszy podział mógłby przebiegać wzdłuż linii rozdzielającej zgromadzenia kontemplacyjne od czynnych. Te pierwsze są bardziej pierwotną formą życia monastycznego, która w niektórych tradycjach zakonnych sięga proroków Starego Testamentu. Tak o swoich początkach mówią zakony reguły karmelitańskiej. Dla nich ważną postacią jest Eliasz, prorok jak ogień. W swej dewizie karmelici i karmelitanki do tego ognia się odwołują - „Zelo zelatus sum pro Domino Deo exercituum” (Zapłonąłem gorliwością do Pana, Boga zastępów). Wokół Eliasza na górze Karmel zbierali się asceci, chcący żyć w odosobnieniu od ludzi, ale w bliskości Boga. To pragnienie stoi u źródeł życia monastycznego - kontemplacyjnego.
CZYTAJ DALEJ

Ks. prof. Waldemar Chrostowski dla KAI: dialog chrześcijańsko-żydowski w Polsce jest parodią

2026-02-06 12:46

[ TEMATY ]

ks. prof. Waldemar Chrostowski

parodia

dialog chrześcijańsko‑żydowski

w Polsce

Wojciech Dudkiewicz

Ks. prof. Waldemar Chrostowski

Ks. prof. Waldemar Chrostowski

W Polsce nie ma rzetelnego spojrzenia na relacje z Żydami i judaizmem ani szczerej rozmowy wewnątrz Kościoła na ten temat - uważa ks. prof. Waldemar Chrostowski. Zdaniem wybitnego biblisty także Dzień Judaizmu w Kościele katolickim często nie ma wiele wspólnego z perspektywą religijną i teologiczną, bo nabrał charakteru politycznego. W obszernej rozmowie z Katolicką Agencją Informacyjną duchowny mówi o swojej osobistej i naukowej przygodzie z Biblią, doradza jak czytać Pismo Święte, prostuje nieporozumienia wokół słów Jana Pawła II o Żydach jako "starszych braciach w wierze" i opowiada o swojej pasji filatelistycznej. 1 lutego ks. prof. Waldemar Chrostowski, laureat watykańskiej Nagrody Ratzingera, skończył 75 lat.

Tomasz Królak (KAI): Pisze psalmista, że miarą „miarą naszych lat jest lat siedemdziesiąt lub, gdy jesteśmy mocni, osiemdziesiąt”. Jak się Ksiądz profesor czuje mając za sobą lat 75?
CZYTAJ DALEJ

Kard. Ryś szerze o sensie Eucharystii i scenie umywania nóg

2026-02-08 08:00

[ TEMATY ]

Kard. Grzegorz Ryś

sens Eucharystii

scena umywania nóg

Biuro Prasowe Archidiecezji Krakowskiej

Jezus powiedział: „To czyńcie na moją pamiątkę” (por. Łk 22, 19). Czy słowa te odnosiły się «jedynie» do zadanego Kościołowi obrzędu liturgicznego? Czy nie obejmowały również tego niesłychanego znaku umycia nóg? - przekazuje w swoim rozważaniu w najnowszej książce „Mandatum. Ecce Homo” kard. Grzegorz Ryś.

Fragment z książki kard. Grzegorza Rysia „Mandatum. Ecce Homo”, wyd. eSPe. Zobacz więcej: księgarnia.niedziela.pl
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję