Reklama

Niedziela Przemyska

Jubileuszowe 300 lat

Niech ta świadomość, że Kościół zbudowany jest na fundamencie Apostołów, pomoże nam spojrzeć na ołtarz jako miejsce, w którym realizuje się kościół rozumiany jako budowla, ale także Kościół jako Mistyczne Ciało Chrystusa, jako Winny Krzew i Kościół, jako miejsce, gdzie składana jest Najświętsza Ofiara – powiedział abp Adam Szal.

Niedziela przemyska 33/2024, str. IV-V

[ TEMATY ]

Archidiecezja przemyska

Łukasz Sztolf

Rok Pański 2024 jest dla nas szczególnym rokiem. Obchodzimy bowiem jubileusz 300-lecia istnienia naszej parafii

Rok Pański 2024 jest dla nas szczególnym rokiem. Obchodzimy bowiem jubileusz 300-lecia istnienia naszej parafii

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Parafia Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Kaszycach obchodziła jubileusz 300-lecia istnienia połączony z poświęceniem nowego, kamiennego ołtarza.

Piękna tradycja

Świątynia powstała 14 kwietnia 1724 r. – Parafia Kaszyce leży w dekanacie Radymno I i należy do takich mniejszych wspólnot, gdzie posługuje tylko jeden ksiądz – mówi ks. Józef Zdeb, proboszcz z Kaszyc. – Wspólnotę parafialną stanowią dwie miejscowości: Kaszyce i Olszynka. Aktualnie parafia liczy ok. 800 mieszkańców – dodaje kapłan.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Z jubileuszem parafii i odpustem ku czci św. Piotra i św. Pawła związana była konsekracja ołtarza. – Postanowiliśmy, aby ten nasz jubileusz trzystu lat parafii uczcić wybudowaniem nowego ołtarza z granitu. Opracowaliśmy projekt ołtarza, w którym centralne miejsce zajmuje symbol eucharystyczny, a mensę podtrzymują cztery kolumny – podkreśla ks. Zdeb. – Ponadto w ołtarzu zostały na stałe umieszczone relikwie bł. rodziny Ulmów. Przy okazji nasi parafianie ufundowali nowy witraż przedstawiający Samarytan z Markowej – dodaje duchowny.

Reklama

Świętowanie jubileuszu parafii, połączonego z poświęceniem nowego ołtarza, przypadło w uroczystość odpustową ku czci Świętych Apostołów Piotra i Pawła. – Co roku odpust parafialny to wielkie wydarzenie dla mieszkańców Kaszyc i Olszynki, ale także dla mieszkańców sąsiednich miejscowości, którzy przybywają tutaj ze względu na swoje rodziny i krewnych mieszkających na terenie naszej parafii – wyjaśnia proboszcz. – Także od wielu lat trwa ta piękna tradycja, że na odpust gromadzi się w naszym kościele rzesza wiernych – dodaje kapłan.

Centrum na ołtarzu

W homilii podczas Eucharystii odpustowej metropolita przemyski zachęcał do spojrzenia na Kościół oczami Chrystusa. – Chrystus porównał Kościół do krzewu winnego, z którego wyrastają latorośle. On jest krzewem winnym, a my latoroślami. I podobnie jak z żywymi kamieniami, jak z poszczególnymi członkami ludzkiego organizmu: Mistycznego Ciała Chrystusa, tak samo i winna latorośl wtedy przynosi owoce, jeśli jest związana z Chrystusem – przypominał hierarcha.

Arcybiskup podkreślił, że Kościół zawsze swoje centrum znajduje na ołtarzu, co w dniu poświęcenia nowego ołtarza jest bardzo wymowne. – To przecież on będzie za chwilę uroczyście konsekrowany, oddany na własność samemu Bogu. Ten ołtarz był przecież obecny, chociaż miał inne znaczenie, w Starym Testamencie, ale zaistniał w sposób szczególny w Wieczerniku. To przy tym stole wtedy Chrystus ustanowił sakrament Eucharystii i sakrament kapłaństwa. To przy tym stole wypowiedział słowa, które są Jego testamentem i wielkim zobowiązaniem: „To czyńcie na moją pamiątkę” – powiedział kaznodzieja.

Reklama

– Ten ołtarz z Wieczernika ubogacony przez ołtarz krzyża stał się szczególnym miejscem, gdzie Chrystus stał się i Ofiarnikiem, i Ofiarą, składając siebie samego dla odkupienie naszych win i zbawienia świata – arcybiskup przypomniał misterium odkupienia i dodał: – Chrystus dzisiaj będzie też Ofiarą i Ofiarnikiem na tym nowo poświęconym ołtarzu.

Odejść ubogaconym

Arcybiskup Adam Szal zaznaczył, że poświęcając ołtarz, przeznaczając go Panu Bogu, trzeba modlić się o to, abyśmy od tego ołtarza odeszli ubogaceni. – Aby ten ołtarz jednoczył nas wokół tego światła, którym jest Chrystus – prosił kaznodzieja. – Ten ołtarz będzie miejscem, gdzie wnosić się będą nasze modlitwy. Dlatego tak bardzo bogate będzie dzisiaj okadzenie ołtarza i modlitwa, przez którą będziemy prosić, żeby te modlitwy wznoszone przy tym ołtarzu, wznosiły się do Boga, jak dym kadzidła – wyjaśniał arcybiskup. – Ten ołtarz będzie miejscem, gdzie będziemy przyjmować Chrystusa do swojego serca, będziemy starać się o to, aby był piękny nie tylko przez kwiaty, które go przyozdobią, ale przez nasze dobre i święte życie – dodał hierarcha.

Reklama

Arcybiskup Adam Szal powiedział, że nowy ołtarz jest piękną pamiątką jubileuszu 300-lecia istnienia parafii. – Ale jest także zaproszeniem do tego, aby tutaj każdy z nas czuł się, jak u siebie w domu i by zasiadał przy tym ołtarzu, obficie korzystając z tych darów, których nam nie skąpi Chrystus. Szczególnie z daru najcenniejszego, którym jest Jego Ciało i Krew – powiedział metropolita przemyski. – Niech więc ta świadomość, że Kościół zbudowany jest na fundamencie Apostołów, pomoże nam spojrzeć na ołtarz jako miejsce, w którym realizuje się kościół rozumiany jako budowla, ale także Kościół jako Mistyczne Ciało Chrystusa, jako winny krzew i Kościół, jako miejsce gdzie składana jest Najświętsza Ofiara. Obyśmy po każdej eucharystycznej ofierze, po każdej modlitwie, wyszli bliżsi Pana Boga i drugiego człowieka – dodał.

Poświęcenie i namaszczenie

Po homilii uczestnicy Eucharystii uroczyście wyśpiewali Wyznanie wiary, a potem nastąpił obrzęd poświęcenia ołtarza. Rozpoczęło go uroczyste złożenie relikwii bł. rodziny Ulmów z Markowej w mensie ołtarzowej. Później metropolita przemyski odmówił dedykowaną modlitwę poświęcenia, namaścił ołtarz olejem krzyżma świętego i okadził. Następnie parafianie przyozdobili nowy ołtarz obrusem, kwiatami i umieścili na nim świece, które po specjalnej modlitwie zapalił ksiądz proboszcz.

Na zakończenie Eucharystii abp Adam Szal pobłogosławił nowy witraż przedstawiający bł. rodzinę Ulmów i jubileuszową tablicę, która zawisła na ścianie kościoła. W tym czasie wierni wysłuchali historii Samarytan z Markowej, a następnie wzięli udział w procesji eucharystycznej wokół świątyni.

2024-08-13 16:30

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Nie jesteśmy sami

Niedziela przemyska 53/2023, str. I

[ TEMATY ]

Archidiecezja przemyska

Archiwum parafii Bożego Ciała w Jarosławiu

Pierwszą parafią przyjmującą oblicze Jezusa była parafia Bożego Ciała w Jarosławiu

Pierwszą parafią przyjmującą oblicze Jezusa była parafia Bożego Ciała w Jarosławiu

Na dzisiejsze czasy Pan Bóg daje nam drogowskaz, czyli wskazuje na rodzinę – podkreślił abp Adam Szal, metropolita przemyski.

Ks. Zbigniew Suchy: Już ponad sto dni trwa peregrynacja obrazu Najświętszego Serca Pana Jezusa po parafiach naszej archidiecezji – jakie inspiracje kierowały Księdzem Arcybiskupem do podjęcia takiej formy działania duszpasterskiego, jakim jest peregrynacja? Abp Adam Szal: Takie działania miały już miejsce w naszej diecezji. Sto lat temu, kiedy to w diecezji przemyskiej posługiwał dzisiaj już św. Józef Sebastian Pelczar, wtedy pod koniec jego rządów w całej Polsce trwała inicjatywa powierzenia siebie Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Wiele tysięcy polskich rodzin katolickich powierzało się Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. W związku z tym św. Józef Sebastian Pelczar napisał piękny list o poświęceniu się Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Ten list był inspiracją do zwrócenia się w kierunku tajemnicy Bożej Miłości. Peregrynacja obrazu, jest według mojego spojrzenia, przypomnieniem obecności Pana Jezusa wśród nas. W Piśmie Świętym bardzo często występuje pojęcie serca jako wnętrza, jako istoty człowieka. W Starym Testamencie są choćby takie słowa psalmu: „Stwórz Boże we mnie serce czyste i odnów we nie moc Ducha” są one inspiracją do tego, żeby nastąpiła w nas odnowa naszego serca, naszego wnętrza na wzór Serca Jezusowego – taka była głównie inspiracja.
CZYTAJ DALEJ

Święte dzieci Kościoła. Św. Franciszek i św. Hiacynta Marto

[ TEMATY ]

Fatima

dzieci fatimskie

Archiwum sanktuarium w Fatimie

Dzieci fatimskie, którym objawiła się Matka Boża – Hiacynta, Łucja i Franciszek

Dzieci fatimskie, którym objawiła się Matka Boża – Hiacynta, Łucja i Franciszek

Nie licząc tzw. świętych młodzianków, z chwilą kiedy papież dokonał ich kanonizacji, dzieci z Fatimy stały się najmłodszymi świętymi Kościoła. Oboje zasnęły w Panu, nie będąc jeszcze nastolatkami. „Kościół pragnie jak gdyby postawić na świeczniku te dwie świece, które Bóg zapalił, aby oświecić ludzkość w godzinie mroku i niepokoju” – mówił Jan Paweł II 13 maja 2000 roku, dokonując ich beatyfikacji. Uzdrowioną osobą, dzięki której rodzeństwo oficjalnie uznane zostało za święte, był mały chłopiec – tylko trochę mniejszy od nich...

Dziecko wiszące nad przepaścią, próbujące sforsować parapet okna lub barierkę balkonu – skąd my to znamy? Jeśli macie dzieci, być może też tego kiedyś doświadczyliście albo śni wam się to w nocnych koszmarach. Taki właśnie przypadek wydarzył się brazylijskim małżonkom João Batiście i Lucilii Yurie. Około 20 wieczorem 3 marca 2013 roku ich mały pięcioletni synek Lucas bawił się z młodszą siostrą Eduardą w domu swojego dziadka w mieście Juranda, leżącym w północno- -wschodniej Brazylii. Co mu strzeliło do głowy, żeby zbyt niebezpiecznie zbliżyć się do okna? Nie wiadomo. W jego przypadku zabawy przy oknie zakończyły się jednak najgorzej, jak tylko mogły – wypadł. Niestety, okno znajdowało się wysoko – sześć i pół metra nad ziemią, a właściwie nad betonem. Uderzywszy z impetem o twarde podłoże, malec pogruchotał sobie czaszkę, a część tkanki mózgowej wypłynęła na zewnątrz. Nieprzytomnego chłopca zabrała karetka. Jego stan był krytyczny, zapadł w śpiączkę. Z placówki w Jurandzie wysłano dziecko w niemal godzinną drogę do szpitala w Campo Mourao. Po drodze jego serce dwa razy przestawało bić. Dawano mu niewielkie szanse na przeżycie – minimalne, prawie żadne.
CZYTAJ DALEJ

Jak modlitwa, post i jałmużna kształtują nasze serce?

2026-02-20 12:05

[ TEMATY ]

rekolekcje

ks. Marek Dziewiecki

Mat.prasowy

Rozpoczynamy kolejny w naszym życiu okres Wielkiego Postu - czasu, który jest dla nas wielką szansą. Każdy z nas potrzebuje nowego początku, impulsu do jeszcze pełniejszego i piękniejszego rozwoju. Nie ma bowiem granic w dojrzewaniu serca.

Nawet jeśli ktoś wchodzi w ten czas już umocniony, krocząc drogą świętości i szlachetności, wciąż może wzrastać i stawać się jeszcze bardziej otwartym na dobro. A jeśli ktoś zmaga się ze swoimi słabościami i codziennymi trudnościami, tym bardziej Wielki Post staje się wyjątkową okazją — być może przełomową — by coś w swoim życiu zmienić, uporządkować i uczynić piękniejszym. Czasami łatwiej nam kochać tych, którzy są daleko, niż tych, którzy są najbliżej. A przecież to właśnie oni najbardziej potrzebują naszej uważności. Może więc warto postawić proste, ale odważne pytanie: żono, mężu, synu, córko, mamo, tato — w czym mogę lepiej cię rozumieć i bardziej kochać niż dotąd?
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję