W bazylice Narodzenia Najświętszej Maryi Panny 21 kwietnia odprawiono dziękczynną Mszę św. z okazji 125-lecia pobytu na ziemi gorlickiej Sióstr Felicjanek. Eucharystii przewodniczył bp Edward Białogłowski.
Witając zgromadzonych w bazylice, bp Białogłowski zachęcał do wdzięczności Bogu za dar posługi Sióstr Felicjanek, która przybierała i przybiera różne formy. – Dziękujemy za wszystkie siostry, zarówno te, które rozpoczynały pracę w tej placówce jak i te, które tworzą dzień dzisiejszy. Wspólnotę, którą tu tworzymy – jak ufam, współtworzą również wychowankowie, którzy wyszli spod rąk sióstr. Dziękujmy im za dar chrześcijańskiego wychowania i wymadlajmy nowe powołania do zgromadzenia – zachęcał bp Białogłowski.
Homilię wygłosił ks. Stanisław Ruszel, proboszcz gorlickiej bazyliki oraz dziekan dekanatu gorlickiego. Kaznodzieja nawiązując do odczytanej Ewangelii, zadał uczestnikom Liturgii pytanie: „Czy kochasz?” – Jezus w najważniejszej chwili naszego życia, która zdecyduje o wieczności, nie zapyta o nic innego. Zapyta nas o miłość – podkreślił kaznodzieja. Ksiądz Ruszel zachęcał również do wdzięczności za kapłanów, siostry zakonne, za wszystkich, którzy pomogli nam poznać Boga. – Dziękujemy za kapłanów, którzy w tutejszej bazylice sprawowali sakramenty święte. Wśród nich należy przywołać: św. Jana Pawła II, bł. Stefana Wyszyńskiego, św. Józefa Sebastiana Pelczara czy bł. Jana Balickiego. Gorlice miały szczęście do dobrych pasterzy – przypomniał kaznodzieja. Przywołując postaci ks. Marcelego Żabickiego oraz ówczesnego burmistrza miasta Wojciecha Biechońskiego, którzy podjęli starania, aby do Gorlic przybyły Siostry Felicjanki, przybliżył historię ich obecności na ziemi gorlickiej. Zgromadzeniu powierzono wychowanie dzieci poprzez prowadzenie ochronki, która wychowuje w duchu wartości chrześcijańskich. Oprócz prowadzenia ochronki gorlickie felicjanki zajmują się katechizacją oraz m.in. prowadzą kancelarię i wykonują prace przy bazylice.
Spotkanie z Wandą Półtawską w Gorlicach 26 marca 2009 r.
Dziękujemy Bogu za życie Wandy Półtawskiej. Tylko Bóg wie, ile ludzkich istnień uratowała przez modlitwę i działania w obronie nienarodzonych.
Odeszła w Krakowie w wieku niemal 102 lat. Mimo zaawansowanego wieku nie była „obiektem muzealnym”, ale do ostatnich dni drogowskazem dla młodych i starszych, jak żyć w trudnych czasach. Doktor nauk medycznych, specjalistka w dziedzinie psychiatrii, profesor Papieskiej Akademii Teologicznej, harcerka, działaczka pro-life. Podczas II wojny światowej łączniczka w polskiej konspiracji, aresztowana i więziona w niemieckim obozie Ravensbrück. Społecznik, świadek historii, żarliwa patriotka. Mimo że boleśnie doświadczona przez los, pozostała wierna najwyższym ideałom człowieczeństwa jako niezłomna wojowniczka o drugiego człowieka, niestrudzenie broniąca życia ludzkiego od poczęcia do naturalnej śmierci. Przetrwała, przeżyła niezwykłą siłą swojej wiary, swojego ducha. Wieloletnia współpracowniczka Ojca Świętego, zaangażowana w rozwój katolickiej nauki społecznej. Jej wielką troską było to, aby nauczanie św. Jana Pawła II nie poszło w zapomnienie, lecz integralnie przekazywane kształtowało umysły i sumienia kolejnych pokoleń.
2 lutego obchodzone jest w Kościele święto Ofiarowania Pańskiego, potocznie zwane świętem Matki Bożej Gromnicznej. Bardzo pięknie o tym święcie pisze Anselm Grün - mnich benedyktyński: "Święto Ofiarowania
Pańskiego zaprasza nas, by przyjąć Chrystusa do wewnętrznej świątyni naszego serca. Wesele między Bogiem i człowiekiem odbywa się wtedy, gdy pozwalamy wejść Chrystusowi do wewnętrznej świątyni zamku naszej
duszy. Znajduje to swój wyraz podczas święta w procesji ze świecami. Na rozpoczęcie Eucharystii wspólnota zbiera się w ciemnym przedsionku kościoła. Kapłan święci świece i zapala je. Następnie wszyscy
wchodzą z płonącymi świecami do kościoła. Jest to obraz tego, że do świątyni naszej duszy wchodzi światło Jezusa Chrystusa i rozświetla wszystko, co jest tam jeszcze ciemne i jeszcze nie wyzwolone".
Nazwy tego święta są dość zróżnicowane. Lekcjonarz armeński podaje, że obchodzono je w "czterdziestym dniu od narodzenia naszego Pana Jezusa Chrystusa". W V w. pojawiły się w brzmieniu greckim określenia
hypapante, tzn. święto spotkania i heorte ton kataroion - święto oczyszczenia. Te dwa określenia rozpowszechniły się w Kościele zarówno na Wschodzie jak i na Zachodzie. W liturgii bizantyjskiej do dziś
nosi ono nazwę hypapante. Nazwę tę spotykamy także w Sakramentarzu gregoriańskim w tradycji rzymskiej. Określeniem "oczyszczenia" posłużył się Mszał z 1570 r. Mszał Pawła VI opowiedział się za In presentatione
Domini - Ofiarowanie Pańskie.
Różna była data obchodzenia tego święta. Wschód liczył 40 dni od Objawienia Pańskiego, natomiast Zachód od 25 grudnia, które było i jest świętem Narodzenia Pańskiego. Stąd Kościoły wschodnie świętowały
Ofiarowanie Pańskie 14 lutego, zaś liturgia rzymska - 2 lutego. Mszał papieża Pawła VI przewiduje na ten dzień oddzielną prefację, która sławi Boga za to, że Maryja przyniosła do świątyni Jezusa, przedwiecznego
Syna Bożego, że Duch Święty ogłosił Go chwałą ludu Bożego i światłem dla narodów. Motyw ten leży u podstaw tego święta, pojawia się w modlitwach i w Ewangelii: "Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia
według Prawa Mojżeszowego, Maryja i Józef przynieśli Dzieciątko do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć
w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego" (Łk 2, 22-23).
Motyw światła jest charakterystyczny do tego stopnia, że w niektórych krajach Msza św. 2 lutego nosi nazwę Mszy światła. W tym dniu w jakiejś mierze dominuje procesja ze świecami podczas śpiewania
antyfony: "Światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego Izraela".
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
