Reklama

Głos z Torunia

Wielkie małe serca

To wydarzenie dodało nam misyjnych skrzydeł – można było usłyszeć od uczestników spotkań w parafii św. Bartłomieja Apostoła w Unisławiu.

Niedziela toruńska 45/2023, str. I

[ TEMATY ]

Unisław

Sławomir Sawina

Mali misjonarze przypomnieli o różnych kontynentach

Mali misjonarze przypomnieli o różnych kontynentach

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Niedziela Misyjna i następujący po niej Tydzień Misyjny to szczególny czas modlitwy za misjonarzy oraz wspierania terytoriów misyjnych na całym świecie. Dzień ten jest świętem patronalnym Papieskich Dzieł Misyjnych. Dlatego 21 października w parafii św. Bartłomieja Apostoła w Unisławiu odbyły się dwa spotkania: Diecezjalne Spotkanie Misyjne Dzieci oraz Diecezjalne Spotkanie Zelatorek i Zelatorów Żywego Różańca.

Tłumy misjonarzy

Na spotkanie przybyły grupy m.in. z Jabłonowa, Drużyn, Małk, Kruszyn, Małych Łunaw, Lidzbarka oraz Unisławia. Wzięło w nim udział ponad 150 dzieci i młodzieży oraz 50 zelatorek i zelatorów Żywego Różańca. Inicjatorem był ks. kan. Grzegorz Tworzewski, delegat biskupa toruńskiego ds. misji, proboszcz parafii Chrystusa Króla w Jabłonowie Pomorskim. W wydarzeniu wzięli udział dyrektor krajowy Papieskich Dzieł Misyjnych ks. Maciej Będziński oraz sekretarz Papieskiego Dzieła Misyjnego Dzieci w Polsce s. Monika Juszka, klaretynka.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Radość Ewangelii

Ważnym punktem wydarzenia był spektakl muzyczny „Jedno serce, pięć kontynentów” w wykonaniu dzieci i młodzieży z Jabłonowa Pomorskiego. Autorką scenariusza i tekstów jest Justyna Prajs.

Reklama

– W spektaklu pojawiały się trzy ważne słowa: wyobraźnia, myślenie i nadzieja. To słowa drogowskazy, które wyznaczają najważniejsze kierunki w działalności misyjnej – mówił ks. Tworzewski. Treści przedstawione podczas spektaklu zostały zobrazowane skocznymi tańcami i piosenkami. Dzieci wraz z opiekunami, misjonarzami i gośćmi ruszyły do wspólnego tańca i śpiewu.

Mali misjonarze bardzo cieszyli się z obecności zaproszonych gości. Mogli zaśpiewać i porozmawiać z żywiołową s. Juszką, usłyszeć świadectwo misjonarek świeckich Aleksandry i Alicji Dworzeckich, które pracowały w sierocińcu Kassisi, w Zambii oraz uczestniczyć w radosnym spotkaniu z ks. Ditrickiem Juliusem Sangą z Tanzanii.

Gotowi do drogi

Równolegle w kościele św. Bartłomieja odbywało się spotkanie zelatorów Żywego Różańca. Rozpoczęło się konferencją ks. Będzińskiego, uczestnicy mogli wysłuchać świadectwa ks. kan. Krzysztofa Mroza, który od 30 lat pracuje w archidiecezji Lusaka w Zambii oraz zobaczyć także spektakl misyjny.

Spotkania zakończyły się Mszą św. pod przewodnictwem ks. Będzińskiego. Dzieci z chęcią włączyły się w posługę liturgiczną podczas Eucharystii. Grupa misyjna z Drużyn przygotowała czytania, a mali misjonarze z Małk ubrani w peleryny misyjne ułożyli modlitwę wiernych. Dzieci i młodzież z Unisławia, śpiewając i tańcząc, przyniosły do ołtarza dary i świece w kolorach misyjnych. Byli ubrani w barwne stroje misyjne, które obrazowały mieszkańców różnych kontynentów. Oprawa muzyczna liturgii została przygotowana przez Krzysztofa Kanię i prowadzoną przez niego scholę Vox Angelorum z Jabłonowa Pomorskiego.

Ten wspólny czas rozpalił w nas zapał, aby pomagać misjom. Uczestnicy misyjnego spotkania mogą śmiało z radością zawołać „Jesteśmy małymi misjonarzami o wielkim sercu”. Dzień misyjny przemieniał nasze serca i uczył odpowiedzialności za siostry i braci z wszystkich kontynentów.

2023-10-30 18:18

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Misyjna przygoda

Niedziela toruńska 4/2025, str. III

[ TEMATY ]

Unisław

Urszula Machaj

Mieszkańcy Głażewa przyjęli kolędników z radością

Mieszkańcy Głażewa przyjęli kolędników z radością

Unisław Kolędowanie misyjne w parafii św. Bartłomieja w Unisławiu jest już tradycją, trwa od 20 lat. Jak pomagają mali misjonarze?

W tym roku wyruszyliśmy, aby nieść pomoc dzieciom mieszkającym w olbrzymim i bogatym w zasoby mineralne kraju, jakim jest Demokratyczna Republika Konga. Niestety, to piękne państwo targane jest konfliktami zbrojnymi, a to z kolei powoduje biedę.
CZYTAJ DALEJ

Modlitwa św. Jana Pawła II o pokój

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
CZYTAJ DALEJ

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy

2026-03-09 11:09

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Emmanuel Tzanes/pl.wikipedia.org

Dopóki nie spotkam Boga, jestem niewidomy, żyję życiem połowicznym. Odradzam się do pełni życia dopiero wtedy, kiedy spotkam się z Bogiem, kiedy stanę przed Nim w prawdzie, pokażę Mu się takim, jaki jestem, niczego nie ukrywając. Bóg jest światłością świata – i moją. Pokaże to noc paschalna, która zajaśnieje pełnią światła.

Jezus, przechodząc, ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: «Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomy – on czy jego rodzice?» Jezus odpowiedział: «Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale stało się tak, aby się na nim objawiły sprawy Boże. Trzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata». To powiedziawszy, splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, i rzekł do niego: «Idź, obmyj się w sadzawce Siloam» – co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił, widząc. A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: «Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze?» Jedni twierdzili: «Tak, to jest ten», a inni przeczyli: «Nie, jest tylko do tamtego podobny». On zaś mówił: «To ja jestem». Mówili więc do niego: «Jakżeż oczy ci się otworzyły?» On odpowiedział: «Człowiek, zwany Jezusem, uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: „Idź do sadzawki Siloam i obmyj się”. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem». Rzekli do niego: «Gdzież On jest?» Odrzekł: «Nie wiem». Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: «Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę». Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: «Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu». Inni powiedzieli: «Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki?» I powstał wśród nich rozłam. Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: «A ty, co o Nim mówisz, jako że ci otworzył oczy?» Odpowiedział: «To prorok». Żydzi jednak nie uwierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, aż przywołali rodziców tego, który przejrzał; i wypytywali ich, mówiąc: «Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomy urodził? W jaki to sposób teraz widzi?» Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: «Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomy. Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi; nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, będzie mówił sam za siebie». Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: «Ma swoje lata, jego samego zapytajcie». Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: «Oddaj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem». Na to odpowiedział: «Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę». Rzekli więc do niego: «Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy?» Odpowiedział im: «Już wam powiedziałem, a wy nie słuchaliście. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami?» Wówczas go obrzucili obelgami i rzekli: «To ty jesteś Jego uczniem, a my jesteśmy uczniami Mojżesza. My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś, to nie wiemy, skąd pochodzi». Na to odpowiedział im ów człowiek: «W tym wszystkim dziwne jest to, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. Wiemy, że Bóg nie wysłuchuje grzeszników, ale wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic uczynić». Rzekli mu w odpowiedzi: «Cały urodziłeś się w grzechach, a nas pouczasz?» I wyrzucili go precz. Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go, rzekł do niego: «Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego?» On odpowiedział: «A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył?» Rzekł do niego Jezus: «Jest nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie». On zaś odpowiedział: «Wierzę, Panie!» i oddał Mu pokłon. A Jezus rzekł: «Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, żeby ci, którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą, stali się niewidomymi». Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli, i rzekli do Niego: «Czyż i my jesteśmy niewidomi?» Jezus powiedział do nich: «Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: „Widzimy”, grzech wasz trwa nadal».
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję