Po raz kolejny Zakopiańskie Centrum Kultury zaprosiło twórców ludowych i nieprofesjonalnych malujących na szkle oraz rzeźbiących w drewnie do udziału w ogólnopolskim konkursie, w ramach którego mogli się tym razem wypowiedzieć na temat rodziny. Celem projektu jest upowszechnianie tradycyjnej sztuki ludowej, pobudzenie inwencji twórczej w środowiskach, do których zaproszenie zostało skierowane, oraz popularyzowanie tradycyjnego modelu rodziny i tradycji chrześcijańskiej przedstawień Świętej Rodziny.
Konkurs inspiruje
– Temat „Rodzina” stworzył twórcom duże możliwości interpretacji, kreacji artystycznej – przekonuje odpowiedzialna za realizację projektu dr Małgorzata Wnuk, koordynator w Zakopiańskim Centrum Kultury, Centrum Kultury Rodzimej w Willi Czerwony Dwór. Pani koordynator informuje: – Każdy z artystów mógł zgłosić maksymalnie dwie prace, więc powstały m.in. dzieła, które można potraktować jako dyptyki; jedno dotyczy sfery sacrum, a drugie przybliża świecki wizerunek rodziny. Dopiero w zestawieniu te prace stanowią pewną całość.
W sumie 20 rzeźb i 61 obrazów malowanych na szkle zgłosiło 41 twórców. W porównaniu z poprzednimi edycjami przybyło obrazów, jest mniej rzeźb, jednak znaczna ich część została zgłoszona przez twórców spoza Podhala. – Pojawiło się sporo nowych nazwisk, zwłaszcza w kategorii malarstwa na szkle – stwierdza z satysfakcją dr Wnuk. Zauważa też, że konkurs inspiruje młodych twórców.
Na wystawie Rodzina zostaną zaprezentowane wszystkie nadesłane prace. Przybliżenie twórców i ich dzieł zapewnia także katalog (w językach polskim, angielskim, niemieckim i węgierskim), dzięki czemu informacje związane z projektem pozna znacznie więcej odbiorców.
Doktor Wnuk zwraca uwagę m.in. na prace nadesłane przez osoby ze Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną Koło w Zakopanem. – Ci twórcy wnoszą swymi pracami dużo świeżości, takiego niczym nieskażonego spojrzenia na zadany temat – przyznaje pani koordynator i podkreśla: – To są osoby, które chętnie uczestniczą w naszych konkursach oraz w wydarzeniach organizowanych w Czerwonym Dworze, co bardzo cenimy!
Ekspozycja ubogaca
Wystawie towarzyszą zaczerpnięte z pism Jana Pawła II cytaty na temat rodziny. – Święty Jan Paweł II oraz jego nauczanie były i są dla nas ważne – zaznacza p. Małgorzata. Przypomina, że Karol Wojtyła często odwiedzał Podhale, zanim jeszcze został papieżem, spotykał się z góralami, odprawiał Msze św., a potem odwiedzał ukochane góry w czasie kolejnych pielgrzymek. Przekonuje: – Papieskie nauczanie nie tylko warto, ale trzeba przypominać i upowszechniać.
Organizatorzy zapraszają do zwiedzania ekspozycji prezentowanej w Willi Czerwony Dwór w Zakopanem do 8 grudnia. – Wystawa jest szalenie ciekawa, pokazuje różne interpretacje zaproponowanego twórcom tematu i wykorzystanie najbardziej tradycyjnych technik malarskich nie tylko na Podhalu – zapewnia dr Małgorzata Wnuk. Przyznaje, że na Podhalu można zaobserwować rozkwit witrochromii (malarstwa na szkle) i zachęca do poznania także stałej ekspozycji prezentującej kolekcję malarstwa na szkle żyjących i nieżyjących zakopiańskich twórców.
Metropolita krakowski abp Marek Jędraszewski objął honorowy patronat nad projektem, a Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, w ramach programu Narodowego Centrum Kultury: Etno Polska. Edycja 2023, dofinansował cykliczne wydarzenie.
Wydział Duszpasterstwa Rodzin zaprasza małżonków, jak i wszystkich przygotowujących się do małżeństwa, na najbliższe spotkanie, które odbędzie się 9 września w kościele pod wezwaniem św. Krzyża w Zakopanem.
Spotkanie rozpocznie się o godz. 18.15 prelekcją na temat „BYĆ WIERNYM PLANOWI BOŻEMU”, którą wygłosi ks. dr Paweł Gałuszka. Następnie o godz. 19 zostanie odprawiona Msza św., po której będzie modlitwa małżeństw i narzeczonych przed Najświętszym Sakramentem i indywidualne błogosławieństwo. Więcej informacji: https://wdr.diecezjakrakow.pl.
Iwo Hélory żył w latach 1253 -1303 we Francji, w Bretanii. Urodził się w Kermartin, w pobliżu Tréguier. Po ukończeniu 14. roku życia studiował w Paryżu na Wydziale Sztuk Wyzwolonych, później na Wydziale Prawa Kanonicznego i Teologii, a w Orleanie na Wydziale Prawa Cywilnego.
Po trwających 10 lat studiach powrócił do rodzinnej Bretanii. Do 30. roku życia pozostawał - jako człowiek świecki - na stanowisku oficjała diecezjalnego w Rennes, sprawując w imieniu biskupa funkcje sędziowskie. Zasłynął jako człowiek sprawiedliwy i nieprzekupny, obrońca interesów biedaków, za których nieraz sam opłacał koszty postępowania, a także - jako doskonały mediator w sporach.
Później poszedł za głosem powołania i po przyjęciu święceń kapłańskich skupił się na pracy w przydzielonej mu parafii. Biskup powierzył mu niewielką parafię Trédrez, a po roku 1293 nieco większą - Louannec. Iwo od razu zjednał sobie parafian, dając przykład ubóstwa i modlitwy. W czasach, kiedy kapłani obowiązani byli odprawiać Mszę św. tylko w niedziele i święta, Iwo czynił to codziennie, niezależnie od tego, gdzie się znajdował. Często, chcąc pogodzić zwaśnionych, zanim zajął się sprawą jako sędzia, odprawiał w ich intencji Mszę św. - po niej serca skłóconych w jakiś cudowny sposób ulegały przemianie i jednali się bez rozprawy. Nadal chętnie służył wiedzą prawniczą wszystkim potrzebującym, sam żyjąc bardzo skromnie. Był doskonałym kaznodzieją. Iwo Hélory zmarł 19 maja 1303 r. W 1347 r. papież Klemens VI ogłosił go świętym. Jego kult rozpoczął się zaraz po jego śmierci i bardzo szybko rozprzestrzenił się poza granice Bretanii. Kościoły i kaplice jemu dedykowane zbudowano m.in. w Paryżu i w Rzymie. Wiele wydziałów prawa i uniwersytetów obrało go za patrona, m.in. w Nantes, Bazylei, Fryburgu, Wittenberdze, Salamance i Louvain. Został pochowany w Treguier we Francji, które jest odtąd miejscem corocznych pielgrzymek adwokatów w dniu 19 maja.
Warto też dodać, że do Polski kult św. Iwona dotarł stosunkowo wcześnie. Już 25 lat po jego kanonizacji, w 1372 r. jeden z kanoników wrocławskiej kolegiaty św. Idziego, Bertold, ze swej pielgrzymki do Tréguier przywiózł relikwie świętego. Umieszczono je w jednym z bocznych ołtarzy kościoła św. Idziego. Również po relikwie św. Iwona pojechał opat Kanoników Regularnych Henricus Gallici. Na jego koszt do budującego się wówczas kościoła Najświętszej Maryi Panny na Piasku dobudowano kaplicę św. Iwona, w której umieszczono ołtarzyk szafkowy z relikwiami. Niestety, nie dotrwały one do naszych czasów, w przeciwieństwie do kultu, który, przerwany na początku XIX wieku, ożył w 1981 r. Od tego czasu w każdą pierwszą sobotę miesiąca w kaplicy św. Iwona zbierają się prawnicy wrocławscy na Mszy św. specjalnie dla nich sprawowanej.
Drugim ważnym miejscem kultu św. Iwona w Polsce jest Iwonicz Zdrój, gdzie znajduje się jedyny w Polsce, jak się wydaje, kościół pw. św. Iwona, z przepiękną rzeźbioną w drewnie lipowym statuą Świętego.
Warto też wspomnieć o zakładanych w XVII i XVIII wieku bractwach św. Iwona, gromadzących w swych szeregach środowiska prawnicze, a mających przyczynić się do ich odnowy moralnej. Bractwa te istniały przede wszystkim w miastach, gdzie zbierał się Trybunał Koronny: w Piotrkowie Trybunalskim (zał. w 1726 r.) i w Lublinie (1743 r.). W obydwu do dziś zachowały się obrazy przedstawiające Świętego: w Piotrkowie - w kościele Ojców Jezuitów, w Lublinie - w kościele parafialnym pw. Nawrócenia św. Pawła. Istniały też bractwa w Przemyślu (XVII w.), prawdopodobnie w Krakowie (zachował się XVIII-wieczny obraz św. Iwona w zakrystii kościoła Ojców Pijarów), w Warszawie i we Lwowie. W diecezji krakowskiej czczono św. Iwona w Nowym Korczynie (w 1715 r. w kościele Ojców Franciszkanów konsekrowano ołtarz św. Iwona) oraz w Nowym Sączu, w kręgach związanych z Bractwem Przemienienia Pańskiego.
Natomiast we Wrocławiu, w kaplicy kościoła pw. Najświętszej Marii Panny na Piasku, znajduje się witraż wyobrażający św. Iwo. Został on ufundowany w 1996 r. przez adwokatów dolnośląskich z okazji 50-lecia tamtejszej adwokatury.
Z okazji rocznicy inauguracji pontyfikatu Papieża, w swoim przesłaniu prezydent Włoch Sergio Mattarella złożył życzenia Leonowi XIV i podkreślił, że jego apele „o znaczenie współpracy i rozwoju, o potrzebę inwestowania w edukację i kształcenie” oraz „o zaangażowanie każdego na rzecz wspólnoty i szacunku dla bliźniego” budzą zaufanie w obliczu „wyzwań współczesności”.
Prezydent Mattarella napisał w okolicznościowym liście, że „w obliczu szerzącego się bezprawia i przemocy” wezwanie Leona XIV, by „traktować pokój jako dobro trudne do osiągnięcia, ale możliwe”, konkretnie inspiruje „codzienne postępowanie”, a jego nieustanne apele, „aby zamilkła broń i aby wszędzie przywrócono zasady sprawiedliwości i dialogu, budzą nadzieję”, dodając otuchy tym, którzy są zaniepokojeni powierzchownością, z jaką wojna dziś zagraża, a czasem jest prowadzona, z tragicznymi konsekwencjami i niedopuszczalnymi kosztami ludzkimi.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
