Doroczne spotkanie z okazji wspomnienia patrona młodzieży – św. Stanisława Kostki zgromadziło 16 września ponad pół tysiąca młodych z całej archidiecezji gnieźnieńskiej. Hasłem przewodnim wydarzenia było: „Jaśnieć, słuchać, nie lękać się” – trzy wskazania dane młodym przez papieża Franciszka podczas tegorocznego ŚDM w Lizbonie. Radosław Orchowicz, biskup pomocniczy gnieźnieński, powtarzając je we Wrześni i poprosił młodych, by odczytywali je przede wszystkim jako drogowskazy w niełatwej codzienności. Wskazał: – Blask monitora i smartfona jest silny, ale to światło sztuczne, nieprawdziwe. Prawdziwe światło jest tylko off-line. Nie zapominajcie, że wokół są żywi ludzie. Nie pozwólcie przyspawać się do smartfona, do tego, co on-line, bo może się okazać, że zostaniecie przed ekranem sami.
W kontekście drugiego słowa – „słuchać” ksiądz biskup wskazał na znaczenie ciszy. – Dziś o nią bardzo trudno. Uciekamy od ciszy, zagłuszamy ją, ciągle „musi coś grać, mówić, hałasować”. A w hałasie trudno usłyszeć swoje wnętrze (...), trudno usłyszeć Boga – podkreślił hierarcha. Odnosząc się natomiast do trzeciego wskazania – „nie lękać się!”, duchowny przekonywał młodych, że nie są pozostawieni sami sobie. – Mamy obok Jezusa i realnych, bliskich nam ludzi – zapewnił.
Eucharystii koncelebrowanej przez wszystkich przybyłych z młodymi księży przewodniczył prymas Polski abp Wojciech Polak. Wcześniej młodzież miała okazję posłuchać Jaśka Meli, najmłodszego w historii zdobywcy obu biegunów, który mówił o swoim życiu i wierze. Był też czas na modlitewne skupienie w czasie adoracji Najświętszego Sakramentu i na zabawę podczas koncertu Michała Bukowskiego. Pamiątką i jednocześnie przypomnieniem hasła tegorocznego świętowania była świeca w kształcie kostki, którą każdy z uczestników zabrał ze sobą do domu.
Nie zabraknie nam chleba i nie może zabraknąć, gdy lepiej zrozumiemy, że żywności nie wolno marnować, bo żywność, którą się wyrzuca, jest niejako żywnością kradzioną ze stołu ubogich – zaznaczył abp Wojciech Polak podczas dożynek archidiecezjalnych w Janikowie. Prymas potępił też wykorzystywanie inflacji do nieuczciwych praktyk handlowych. W kontekście dożynkowego dziękczynienia zwrócił też uwagę na godność i sens ludzkiej pracy, której – jak podkreślił – nie wyczerpuje jedynie gromadzenie, posiadanie i używanie dóbr. – Uważajcie i strzeżcie się chciwości, bo życie nie zależy od tego, co posiadamy – powtórzył za św. Łukaszem, tłumacząc, że sama zamożność nie jest czymś złym, zgubny jest natomiast sposób traktowania tego, co posiadamy.
Nasza jubileuszowa droga przyprowadziła nas dziś do Skępego, miejsca, gdzie niebo zdaje się dotykać ziemi, a maryjna pobożność przenika każdy skrawek klasztornych ogrodów. To tutaj, wśród rynnowych jezior znajduje się Sanktuarium Królowej Mazowsza i Kujaw. Od ponad pięciuset lat to sanktuarium, powierzone synom św. Franciszka – Ojcom Bernardynom, jest duchową stolicą regionu. To tutaj Maryja, jako młodziutka Dziewica, wita wszystkich, którzy szukają pocieszenia i nadziei.
W centrum skępskiego sanktuarium, w otoczeniu wspaniałego barokowego ołtarza, znajduje się niewielka, gotycka figura Matki Bożej. To wizerunek niezwykły – ukazuje Maryję jako młodą niewiastę z dłońmi złożonymi do modlitwy, w stanie błogosławionym. To Matka Boża Brzemienna, która nosi pod sercem Zbawiciela Świata. Figura ta, ukoronowana już w 1755 roku, przypomina nam o wielkiej tajemnicy Wcielenia. Historia Skępego zaczęła się od objawień i uzdrowienia córki kasztelana kościeleckiego, co stało się fundamentem wiary pokoleń pielgrzymów, przybywających tu, by prosić o dar potomstwa i opiekę nad rodzinami.
Liwocz, to najwyższe wzniesienie Pogórza Ciężkowickiego z widokiem na Jasło i okolice, otoczone licznymi legendami. Jedna z nich mówi o zatopionym bogatym mieście z okazałym zamkiem, inna o śpiących rycerzach, jeszcze inna o podziemnych tunelach, którymi miała uciekać przed Tatarami królowa Jadwiga.
Przybywają tu liczni pielgrzymi, by obcować z naturą, a co za tym idzie – z Bogiem, który to wszystko stworzył. Pomysł na wybudowanie w tym miejscu kaplicy zrodził się w Jubileuszowym Roku 2000, kiedy ks. Gerard Stanula był proboszczem w Parafii Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Błażkowej. I tak powstała kaplica z okazałym 18-metrowym krzyżem, do której wśród leśnych drzew poprowadzona została Droga Krzyżowa. Każda stacja wykonana jest z miedzianej blachy z wyciągniętymi ku górze ludzkimi dłońmi, które symbolizują ofiarowanie Bogu rozważań Męki Pańskiej, by zaskarbić sobie Jego miłosierdzie. A w kaplicy umieszczona została figura Matki Bożej, przywieziona w 1990 roku z Medjugorie.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.