W Drohiczynie, Mielniku, Milejczycach, Nurcu-Stacji, Dziadkowicach i Siemiatyczach z udziałem przedstawicieli władz lokalnych i mieszkańców zorganizowano uroczyste obchody 232. rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja.
Nie mogłoby nas tu zabraknąć – mówi o obchodach Zygmunt Poletyło prezes stowarzyszenia Ochotniczy Szwadron Kawalerii z Siemiatycz.
– Zawsze jesteśmy na takich uroczystościach, szczególnie po to, by pokazać młodym, jak ważny jest patriotyzm, że nie wstydzimy się tradycji i historii, że kultywujemy ją, szanujemy i pamiętamy. To dla nas dopiero początek sezonu jeździeckiego, ale nie wiem, co musiałoby się wydarzyć, żeby nas tu mogło zabraknąć.
Zespół Pieśni i Tańca Małe Podlasie przygotował koncert z tej okazji, a tancerze wzięli również udział w miejskich uroczystościach rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja. Kamil Leszczyński instruktor zespołu podkreśla, że taniec i śpiew to bardzo dobre sposoby wyrażania patriotyzmu.
Niezawodnymi uczestnikami wszelkich wydarzeń patriotycznych są również harcerze. W Siemiatyczach 33 Drużyna Harcerska Adept trzymała wartę przy pomniku Tadeusza Kościuszki, 104 DH Buki pełniła wartę podczas trzeciomajowych uroczystości w Milejczycach.
Reklama
3 maja w Siemiatyczach świętowanie rozpoczęto od wspólnej modlitwy. Sprawowano nabożeństwo w cerkwi Zmartwychwstania Pańskiego, a następnie Mszę św. w kościele św. Andrzeja Boboli. W Eucharystii, która rozpoczęła się odśpiewaniem Bogurodzicy uczestniczyli przedstawiciele władz samorządowych, żołnierze, policja, straż pożarna, leśnicy, szkoły, zakłady pracy, poczty sztandarowe, parafianie i goście. W kościele zebranych powitał proboszcz parafii ks. kan. Bohdan Sawicki, który celebrował Mszę św. i głosił słowo Boże. W celebracji uczestniczył także dziekan siemiatycki ks. prał. Jerzy Cudny.
W homilii proboszcz podkreślał, że powodem wspólnej modlitwy jest nasza wdzięczność wobec Boga i Jego Matki. Mówił o dwóch świętach przypadających tego dnia – pierwsze to obwołanie Matki Bożej Królową Polski, drugie to uchwalenie Konstytucji 3 Maja.
Przypominał, że wielokrotnie na przestrzeni wieków objawiała się troska Matki Bożej o Polskę. Wspominał o roli pracy polskich rolników, którzy karmią nas od wieków i nawet w najtrudniejszych czasach nie sprzedawali ziemi, ale przekazywali ją dzieciom. Mówił o wdzięczności powstańcom, nauczycielom, kapłanom, osobom zakonnym, poetom, pisarzom, kompozytorom. Wszyscy przyczynili się do tego, że przetrwał naród, język, kultura i wiara – podkreślał.
Trzeciomajowe świętowanie kontynuowano przy pomniku Tadeusza Kościuszki, gdzie głos zabrał burmistrz Siemiatycz Piotr Siniakowicz. Kwiaty przy pomniku złożyły licznie zebrane delegacje instytucji, firm, stowarzyszeń i szkół, a tancerze z Małego Podlasia zaprosili mieszkańców do wspólnego Poloneza. Muzycznie wydarzenie to ubogacała orkiestra OSP Siemiatycze, a tradycyjnie już pokaz musztry paradnej przygotował Ochotniczy Szwadron Kawalerii z Siemiatycz. Wartę przy pomniku objęła 33 Drużyna Harcerska Adept i 1. Brygada Obrony Terytorialnej.
Ks. prał. Stanisław Chomiak w czasie głoszonej homilii
Msza święta w intencji ojczyzny oraz rodzinny piknik w Parku Miejskim złożyły się na obchody 232. rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 maja.
O okolicznościach historycznych związanych z obraniem Maryi na Królową Korony Polskiej, mówił w czasie homilii przewodniczący liturgii proboszcz bielawskiej parafii Wniebowzięcia NMP. – Latem 1655 roku nasz kraj został zaatakowany przez wojska szwedzkie, a momentem zwrotnym była obrona Jasnej Góry. Spowodowała, że król Jan Kazimierz powrócił na tereny Rzeczpospolitej, a naród obudził się do tego, by na nowo bronić tej ziemi przed obcym najeźdźcą – przypomniał ks. prał. Stanisław Chomiak, podkreślając datę 1 kwietnia 1656 roku, kiedy to król wraz z senatorami złożył uroczyste ślubowanie, w czasie którego wybrzmiały słowa „Ciebie za patronkę moją i za królową państw moich dzisiaj obieram”.
Szkaplerz to najpopularniejsza obok Różańca świętego forma pobożności maryjnej. Historia szkaplerza sięga góry Karmel w Ziemi Świętej, kiedy to duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili tam życie modlitewne. Było to w XII wieku. Z powodu prześladowań ze strony Saracenów bracia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel przenieśli się do Europy i dali początek zakonowi zwanemu karmelitańskim.
W południowej Anglii w Cambridge mieszkał pewien bogobojny człowiek - Szymon Stock, generał zakonu, który dostrzegając grożące zakonowi niebezpieczeństwa, modlił się gorliwie i błagał Maryję, Najświętszą Dziewicę, o pomoc. Pewnej nocy, z 15 na 16 lipca 1251 r., ukazała mu się Najświętsza Panienka w otoczeniu aniołów. Szymon otrzymał od Maryi brązowy szkaplerz i usłyszał słowa: „Przyjmij, Synu najmilszy, szkaplerz Twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla Ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania”. Od tamtej pory karmelici noszą szkaplerz, czyli dwa prostokątne skrawki wełnianego sukna z naszytymi wyobrażeniami Matki Bożej Szkaplerznej i Najświętszego Serca Pana Jezusa, połączone tasiemkami. Słowo „szkaplerz” pochodzi od łacińskiego słowa „scapulae” (plecy, barki) i oznacza szatę, która okrywa plecy i piersi. Papież Pius X w 1910 r. zezwolił na zastąpienie szkaplerza medalikiem szkaplerznym.
Do wielkiej Rodziny Karmelitańskiej chcieli przynależeć wielcy tego świata - królowie, książęta, możnowładcy, ale i zwykli, prości ludzie. Dzięki papieżowi Janowi XXII - temu samemu, który wprowadził święto Trójcy Świętej i wyraził zgodę na koronację Władysława Łokietka - szkaplerz stał się powszechny. Papież miał objawienia. Matka Boża przyrzekła szczególne łaski noszącym pobożnie szkaplerz karmelitański. A Ojciec Święty ogłosił te łaski światu chrześcijańskiemu bullą „Sabbatina” z dnia 3 marca 1322 r. Bulla mówiła o tzw. przywileju sobotnim. Szczególne prawo do pomocy ze strony Maryi w życiu, śmierci i po śmierci mają ci, którzy noszą szkaplerz. Jest to niejako suknia Maryi, czyli znak i nieomylne zapewnienie macierzyńskiej opieki Matki Bożej. Kto nosi szkaplerz karmelitański, ten otrzymuje obietnicę, że dusza jego wkrótce po śmierci będzie wyzwolona z czyśćca. Stanie się to w pierwszą sobotę miesiąca po śmierci. Oczywiście, pod warunkiem, że ta osoba nosiła szkaplerz w należytym duchu i żyła prawdziwie po chrześcijańsku, zachowała czystość według stanu i modliła się modlitwą Kościoła.
Jan Paweł II pisał do przełożonych generalnych Zakonu Braci NMP z Góry Karmel i Zakonu Braci Bosych NMP z Góry Karmel, że w znaku szkaplerza zawiera się sugestywna synteza maryjnej duchowości, która ożywia pobożność ludzi wierzących, pobudzając ich wrażliwość na pełną miłości obecność Maryi Panny Matki w ich życiu. „Szkaplerz w istocie jest «habitem» - podkreślał Ojciec Święty. - Ten, kto go przyjmuje, zostaje włączony lub stowarzyszony w mniej lub więcej ścisłym stopniu z zakonem Karmelu, poświęconym służbie Matki Najświętszej dla dobra całego Kościoła. Ten, kto przywdziewa szkaplerz, zostaje wprowadzony do ziemi Karmelu, aby «spożywać jej owoce i jej zasoby» (por. Jr 2, 7) oraz doświadczać słodkiej i macierzyńskiej obecności Maryi w codziennym trudzie, by wewnętrznie się przyoblekać w Jezusa Chrystusa i ukazywać Jego życie w samym sobie dla dobra Kościoła i całej ludzkości” (por. Formuła nałożenia szkaplerza).
Papież Polak od wczesnych lat młodości nosił ten znak Maryi. I zawsze zaznaczał, jak ważny w jego życiu był czas, gdy uczęszczał do kościoła na Górce (Karmelitów) w Wadowicach. Szkaplerz przyjęty z rąk o. Sylwestra nosił do końca życia. (Szkaplerz św. Jana Pawła II znajduje się w klasztorze Karmelitów w Wadowicach.) W orędziu z okazji jubileuszu 750-lecia szkaplerza karmelitańskiego pisał, że szkaplerz „staje się znakiem przymierza i wzajemnej komunii między Maryją i wiernymi, a w rezultacie konkretnym sposobem zrozumienia słów Jezusa na krzyżu do Jana, któremu powierzył swą Matkę i naszą duchową Matkę”.
Matka Boża, kończąc swe objawienia w Lourdes i w Fatimie, ukazała się w szatach karmelitańskich jako Matka Boża Szkaplerzna. Wszystkie osoby noszące szkaplerz karmelitański mają udział w duchowych dobrach zakonu karmelitańskiego. Ten, kto go przyjmuje, zostaje na mocy jego przyjęcia związany mniej lub bardziej ściśle z zakonem karmelitańskim. Rodzinę Karmelu tworzą następujące kręgi osób: zakonnicy i zakonnice, Karmelitańskie Instytuty Życia Konsekrowanego, Świecki Zakon Karmelitów Bosych (dawniej zwany Trzecim Zakonem), Bractwa Szkaplerzne (erygowane), osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością w różnych formach zrzeszania się (wspólnoty lub grupy szkaplerzne) oraz osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością, ale bez żadnej formy zrzeszania się. Do obowiązków należących do Bractwa Szkaplerznego należy: przyjąć szkaplerz karmelitański z rąk kapłana; wpisać się do księgi Bractwa Szkaplerznego; w dzień i w nocy nosić na sobie szkaplerz; odmawiać codziennie modlitwę zaznaczoną w dniu przyjęcia do Bractwa; naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć.
Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej
O najwspanialsza Królowo nieba i ziemi! Orędowniczko Szkaplerza świętego! Matko Boga! Oto ja, Twoje dziecko, wznoszę do Ciebie błagalne ręce i z głębi serca wołam do Ciebie: Królowo Szkaplerza, ratuj mnie, bo w Tobie cała moja nadzieja.
Jeśli Ty mnie nie wysłuchasz, do kogóż mam się udać?
Wiem, o dobra Matko, że Serce Twoje wzruszy się moim błaganiem i wysłuchasz mnie w moich potrzebach, gdyż Wszechmoc Boża spoczywa w Twoich rękach, a użyć jej możesz według upodobania.
Od wieków tak czczona, najszlachetniejsza Pocieszycielko utrapionych, powstań i swą potężną mocą rozprosz cierpienie, ulecz, uspokój mą zbolałą duszę, o Matko pełna litości! Ja wdzięcznym sercem wielbić Cię będę aż do śmierci. Na twoją chwałę w Szkaplerzu świętym żyć i umierać pragnę. Amen.
Obraz Matki Bożej Szkaplerznej znajdujący się w kościele klasztornym sióstr Karmelitanek Bosych w Łodzi
Niech wszyscy noszący Szkaplerz Święty, który jest pamiątką otrzymaną od Matki Bożej, widzą w nim oznakę poświęcenia się Niepokalanemu Sercu Dziewicy – przypominał swego czasu papież św. Jan Paweł II, wskazując na głęboki duchowy i teologiczny wymiar szkaplerza karmelitańskiego.
Od 7 lipca do liturgicznego wspomnienia Matki Bożej Szkaplerznej (do 16 lipca), w kościele klasztornym sióstr Karmelitanek Bosych trwa nowenna gromadząca wiernych. Każdego dnia nabożeństwo poprzedza Msza św., podczas której okolicznościowe kazania głosi karmelita o. Andrzej Pruszkowski OCD.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
