Parafia św. Jacka w położonym nieopodal Sędziszowa Małopolskiego Będziemyślu została erygowana 27 lipca 1927 r. W swojej historii miała wielu duszpasterzy. Jednym z najdłużej posługujących w niej był ks. Józef Mleczko.
Na świat przyszedł 2 marca 1932 r. w Dołach w parafii Porąbka Uszewska. Nad jego dzieciństwem i młodością cieniem położyła się najpierw II wojna światowa i okupacja niemiecka, a później okres stalinowski. Mimo zewnętrznych trudności w tym czasie w rodzinnej parafii rozpoczął edukację, którą później kontynuował w Liceum Ogólnokształcącym (1945-50) i Seminarium Duchownym w Tarnowie (1950-56). Etap formacji intelektualnej, duchowej i pastoralnej zwieńczył 24 czerwca 1956 r. w katedrze tarnowskiej, przyjmując sakrament kapłaństwa z rąk bp. Karola Pękali.
Święcenia zaprogramowały jego dalsze życie, które skoncentrowane zostało na posłudze duszpasterskiej. Jej realizację rozpoczął od pracy wikariuszowskiej. Wykonywał ją w następujących parafiach: Lubzinie, Pleśnej, Cmolasie, Łęgu Tarnowskim i Rzepienniku Biskupim. Głównym miejscem jego posługi były tamtejsze kościoły, sale szkolne i parafialne punkty katechetyczne. Podejmował też szereg zadań związanych z duszpasterstwem nadzwyczajnym, m.in. koordynował pracę różnych grup religijnych. Dał się poznać jako gorliwy i pracowity duszpasterz, prowadzący także głębokie życie religijne.
20 sierpnia 1973 r. rozpoczął się nowy etap jego kapłańskiej misji, czas samodzielnej pracy duszpasterskiej, jako proboszcza parafii w Będziemyślu. Jego proboszczowanie przypadło na czas wielkich zmian na płaszczyźnie politycznej i kościelnej. W pierwszym przypadku były to protesty społeczne, stan wojenny, upadek systemu komunistycznego i wprowadzenie rządów demokratycznych. Natomiast na płaszczyźnie kościelnej, m.in. wybór kard. Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową i jego pielgrzymki do Ojczyzny, reorganizacja struktur kościelnych w Polsce i powstanie diecezji rzeszowskiej, w której znalazła się jego parafia, powrót nauczania religii do szkół.
Zapisał się jako zaangażowany, gorliwy duszpasterz i administrator. Ważnym polem jego działania była troska o obiekty sakralne, m.in. kościół parafialny ubogacono o kaplicę św. Jacka, wyposażono w ogrzewanie, dach pokryto blachą miedzianą, zainstalowano nowe witraże i położono marmurową posadzkę oraz wyremontowano organy i stacje drogi krzyżowej. W 1998 r. wzniesiono tutaj grotę Matki Bożej z Lourdes, a od 1983 r. w Klęczanach zainicjowano budowę kościoła filialnego, który w 1987 r. został świątynią parafialną erygowanej tam nowej parafii. Jego dokonania doceniła władza duchowna, przyznając mu wyróżnienia: Expositorium Canonicale i przywilej noszenia Rokiety i Mantoletu.
Po blisko trzydziestu latach 21 sierpnia 2002 r. przeszedł na emeryturę. Pozostał w Będziemyślu wspierając swoich następców w pracy duszpasterskiej. Ponadto przez kilka lat był dekanalnym ojcem duchownym kapłanów. W 2022 r. z uwagi na stan zdrowia zamieszkał w Domu Księży Seniorów w Rzeszowie. Tam zmarł 9 grudnia 2022 r. Jego doczesne szczątki złożono na cmentarzu w Będziemyślu.
Uroczystości pogrzebowe odbyły się w kościele św. Judy Tadeusza w Rzeszowie
W maju br. pożegnaliśmy ks. prał. Stanisława Tomkowicza, kapłana głębokiej modlitwy, skromności, gorliwości w sprawowaniu sakramentów i niezłomnego zaangażowania w budowanie wspólnoty parafialnej, budowniczego i pierwszego proboszcza parafii św. Judy Tadeusza w Rzeszowie.
Urodził się 22 sierpnia 1939 r. w Szufnarowej. Egzamin dojrzałości złożył w 1958 r. w Liceum Ogólnokształcącym w Jaśle. W tym samym roku wstąpił do WSD w Przemyślu, gdzie odbył studia filozoficzno-teologiczne. Święcenia kapłańskie przyjął w katedrze przemyskiej z rąk bp. Franciszka Bardy 21 czerwca 1964 r.
Cmentarz w Zagórzu należy do największych i najstarszych nekropolii w Sosnowcu. Spoczywa na nim wiele pokoleń mieszkańców zasłużonych dla rozwoju miasta oraz Zagłębia. Wśród wielu grobów sosnowieckich intelektualistów są groby znanych lekarzy. Wymienić tu należy grób rodziny Wrzosków, w którym spoczywa znany w całym kraju i na świecie prof. med. Adam Wrzosek. Niedaleko od podupadającej kapliczki - grobowca rodziny Wrzosków, przy tej samej alejce znajduje się grób innego lekarza - Aleksandra Widery.
Dziś postać ta nie byłaby znana, gdyby nie powieść Stefana Żeromskiego rozgrywająca się w Zagłębiu Dąbrowskim, a zatytułowana Ludzie bezdomni. Powieść ukazała się drukiem na rok przed śmiercią Widery, a losy głównego bohatera dr. Tomasza Judyma zbiegają się z działalnością i sytuacją życiową Aleksandra. Stąd powszechne mniemanie, iż dr Widera był pierwowzorem Judyma. Aleksander Widera znany był z tego, iż z wielkim oddaniem i gorącym sercem spieszył z pomocą chorym robotnikom i górnikom Sosnowca oraz biedakom z Zagórza. Zmarł w wieku 35 lat. Nie założył rodziny. Nie pozostawił po sobie najbliższych. Dlatego też grobowiec na zagórskim cmentarzu wybudowany został kilka lat po jego śmierci staraniem dyrekcji sosnowieckiego oddziału Towarzystwa Lekarskiego. Wydaje się, że wybudowanie grobowca było wynikiem ukazania się w roku 1900 powieści Stefana Żeromskiego Ludzie bezdomni. "Zmieniające się czasy, rewolucyjne utarczki z początku XX w., I wojna światowa, II wojna światowa, później odbudowa kraju sprawiły, że o doktorze Widerze i jego grobie prawie zapomniano. Wprawdzie starzy mieszkańcy Zagórza opowiadali, że na cmentarzu jest pochowany słynny doktor, to jednak po upływie prawie całego wieku nikt tym grobem się nie opiekował" - wyjaśnia dr Emilian Kocot.
Przełom nastąpił w roku 1996, kiedy w prasie ukazał się artykuł o tym, że wandale przewrócili okazały krzyż z czarnego marmuru na grobie doktora Aleksandra Widery. Wówczas Zarząd Sosnowieckiego Koła Polskiego Towarzystwa Lekarskiego z proboszczem parafii św. Joachima, ks. Stanisławem Kocotem, i Zarządem Cmentarza postanowili odrestaurować zniszczony działaniami atmosferycznymi i rękami wandali grobowiec.
W aktach parafialnych odnaleziono akt zgonu doktora Aleksandra Widery. Odbudowano rozsypujące się fundamenty grobowca, na nowo ustawiono na wysokim cokole przewrócony, lecz na szczęście nieuszkodzony krzyż. Na płycie nagrobkowej umieszczono granitową tablicę z napisem: "Dobro człowieka najwyższym prawem. Doktorowi Judymowi i ku pamięci potomnym Sosnowieckie Koło Polskiego Towarzystwa Lekarskiego w 90. rocznicę powstania Towarzystwa Lekarskiego Zagłębia Dąbrowskiego 1997 r.". 20 listopada 1997 r. biskup sosnowiecki Adam Śmigielski SDB poświęcił odnowiony grobowiec. Uroczystość zgromadziła liczne grono lekarzy z całego Zagłębia oraz władze miasta.
Grobowiec doktora Widery znajduje się przy tej samej alei, co zbiorowa mogiła robotników poległych w 1905 r. podczas strajku w Hucie Katarzyna w Sosnowcu. Nieco dalej, w kierunku wschodnim, po prawej stronie z daleka widać wysoki, z czarnego marmuru krzyż spoczywający na granitowym bloku. Widnieje tam napis: "Śp. Aleksander Widera - lekarz zakładów Towarzystwa Sosnowieckiego. Zm. D. 29 maja 1901 r. w wieku lat 35. Śp. Janina Widera. Zm. D. 18 października 1897 r. przeżywszy lat 18". Dawniej na płycie nagrobnej znajdowały się w narożach cztery graniaste, wysokie cokoły z piaskowca połączone grubym, stalowym, ozdobnym łańcuchem. Dzisiaj grobowiec ten jest jednym z pomników kultury i przypomina o szczytnych hasłach zawodu lekarskiego. Oby znalazło się jak najwięcej naśladowców doktora Widery.
Papieska Światowa Sieć Modlitwy opublikowała intencję modlitewną, którą Leon XIV powierza Kościołowi w maju: aby wszyscy mieli dostęp do pożywienia. „Miliony naszych braci i sióstr wciąż cierpią głód, podczas gdy na naszych stołach marnuje się tak wiele jedzenia” - podkreśla Ojciec Święty.
W ramach kampanii „Módl się z Papieżem”, prowadzonej przez Papieską Światową Sieć Modlitwy, każdego miesiąca Leon XIV zaprasza wiernych i wszystkich ludzi dobrej woli do wspólnej modlitwy w wybranej przez siebie intencji, dotyczącej ważnych spraw Kościoła i świata. W maju Ojciec Święty prosi o modlitwę, „aby wszyscy mieli dostęp do pożywienia”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
