Stowarzyszenie otacza opieką niepełnosprawne dzieci, młodzież i dorosłych oraz ich rodziny i opiekunów. Otrzymują oni pomoc w kompleksowym programie rehabilitacyjnym, od dzieciństwa do dorosłości. Swoje działania stowarzyszenie realizuje m.in. poprzez prowadzenie placówek terapeutycznych i opiekuńczych. A także poprzez organizowanie rekolekcji, dni skupienia i pielgrzymek.
Po wybuchu wojny na Ukrainie stowarzyszenie zaangażowało się w przewóz uchodźców spod granicy w różne części naszego kraju. Przekazało też ze swoich magazynów m.in. łóżka, materace czy ubrania, prowadziło zajęcia dla przybyłych dzieci.
Katolickiej Stowarzyszenie Niepełnosprawnych Archidiecezji Warszawskiej (KSNAW) zostało utworzone w 1995 r. i do dziś wspiera ok. 450 osób.
Pierwszym ośrodkiem – stworzonym przez założyciela stowarzyszenia ks. Stanisława Jurczuka – było miejsce przeznaczone do warsztatów terapii zajęciowej w grupie „Rodzina specjalnej troski” w parafii św. Józefa na Kole. Obecnie w placówkach odbywają się cztery tury takich zajęć, w tym jedne z nich są największe na Mazowszu. Prowadzi je ok. 200 specjalistów: psychologów, fizjoterapeutów czy terapeutów zajęciowych.
Podopieczni KSNAW mają również możliwość uczestniczenia w formacji duchowej. Na tym polu w ich opiekę angażują się m.in. klerycy Wyższego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Warszawie.
Reklama
– Katolicki etos jest bardzo ważnym elementem w naszych ośrodkach. Każdy dom posiada kaplice, w których co tydzień są odprawiane Msze św. Poza tym regularnie prowadzone są rekolekcje, a raz do roku podopieczni mogą uczestniczyć w pielgrzymce na Jasną Górę – mówi Łukasz Owczarek, prezes Zarządu Głównego KSNAW.
Stowarzyszenie otworzyło domy w Milanówku i Brwinowie, które zajmują się podopiecznymi do końca ich życia.
– Przebywają u nas osoby, które trafiły z powodu podeszłego wieku swoich rodziców, co uniemożliwia im opiekowanie się dziećmi. Są też tacy, którzy stracili rodziców – opowiada Karola Gąsiorowska, dyrektor Domu Rehabilitacyjno-Opiekuńczego w Milanówku i dodaje: – W naszych domach nie są wymagane od podopiecznych żadne przepustki czy pozwolenia. Rodziny mogą ich odwiedzać, kiedy chcą. A osoby u nas przebywające, mogą opuścić dom, gdy tylko będą tego potrzebowały.
– Dla nas, rodziców, wielkim ukojeniem jest to, że nasze dorosłe już dzieci, mają swoje miejsce na ziemi. Kiedy nas zabraknie, nie pozostaną same – mówi Janina Maranda, mama jednego z podopiecznych.
Warsztaty ze specjalistami
W dziesięciu placówkach niepełnosprawni mogą korzystać z terapii w pracowniach kulinarnych, artystycznych, stolarskich czy introligatorskich. Oprócz spotkań z rehabilitantami i psychologami, podopieczni korzystają także z hipoterapii.
Do warsztatów rehabilitacyjnych i projektów cyklicznych dochodzą także wydarzenia specjalne. I tak np. w 2023 r. podopieczni KSNAW zamierzają spotkać się z papieżem Franciszkiem w Watykanie.
W ramach programu polskiej współpracy rozwojowej polskiego MSZ dzięki Caritas Polska i Caritas Jerozolima w regionie Betlejem realizowany jest projekt mający na celu wsparcie integracji społecznej osób niepełnosprawnych
Na terenie Palestyny szacuje się, że około 7 proc. społeczeństwa to osoby niepełnosprawne. Jednak dane te mogą być zaniżone. – Ministerstwo zanotowało w 2011 roku 113 tys. osób niepełnosprawnych, a Palestyński Centralny Urząd Statystyczny odnotował liczbę dwa razy wyższą. Wiele rodzin nie rejestruje swoich niepełnosprawnych członków rodziny, obawiając się stygmatyzacji społecznej, dyskryminacji i wykluczenia. Ponadto nie może liczyć na pomoc państwa, które przyznaje bardzo niskie zasiłki, tym samym przyczyniając się do marginalizacji tej grupy społecznej. Skala problemu jest nieporównywalnie większa wśród kobiet, które cierpią z powodu podwójnej dyskryminacji, także tej motywowanej kulturowo -tłumaczy Sylwia Cieślar Hazboun, młodszy specjalista ds. projektów zagranicznych z Caritas Polska.
Na pierwszym roku formację do kapłaństwa podejmuje 6 kleryków
W Wyższym Seminarium Duchownym w Gorzowie Wlkp. 13 października odbyła się uroczysta inauguracja roku akademickiego. Na pierwszym roku formację do kapłaństwa podejmuje 6 kleryków.
Tegoroczna inauguracja odbyła się po raz 80. w historii Zielonogórsko-Gorzowskiego Wyższego Seminarium Duchownego. Rozpoczęła się w seminaryjnej kaplicy od Mszy św., której przewodniczył bp Tadeusz Lityński. Homilię wygłosił bp Adrian Put, który podkreślił, że decyzja o kapłaństwie musi dokonać się w wolności kandydata. - 6 lat tego czasu tutaj jest po to, żeby dojrzeć do tej wolności, którą przynosi nam Ewangelia. "Czy chcesz?" Nie czy będziesz dobry księdzem, nie czy będziesz duże grupy prowadził formacyjne, nie czy będziesz piękne kościoły budował albo świetne grupy Caritas prowadził. Na początku będzie ciebie biskup pytał: "czy chcesz?", "czy jest w tobie tyle wolności, która płynie z Ewangelii, aby podjąć się tego zadania?" – mówił bp Adrian Put. - Wiecie, że czasami są bracia, którzy z różnych powodów mówią: "A jednak nie". To ja dzisiaj was proszę i dzisiaj do was kieruję to słowo. To zanim będziesz odpowiadał biskupowi w katedrze i będziesz słyszał ten głos pełen ufności, wiary, nadziei, ale i trochę lęku, to dojrzyj do tego, żeby odpowiadać w wolności: "tak, chcę". Bo dzisiaj nikt ci nie zagwarantuje, co będziesz robił – kontynuował biskup. - Z biskupem diecezjalnym mamy takie doświadczenia, jak jeździmy po wizytacji szczególnie w tym okresie albo w okresie zimowym, ilu naszych braci w tym okresie tak naprawdę stać tylko na to, żeby ogrzać sypialnię i trochę łazienki, ale są wśród tych ludzi. Ilu naszych braci zmaga się z wieloma remontami, różnymi trudnościami, ale są, bo odpowiedzieli sobie na pytanie, dlaczego chcę, jaka jest moja wolność. Są takie wioski ciągle na naszym terenie, gdzie państwa polskiego już dawno nie ma. Nie ma policji, nie ma szkoły, nie ma poczty, nie ma nawet przystanku autobusowego, ale jest kościół, do którego systematycznie przyjeżdża ksiądz. Tam nawet młodych już nie ma, ale przyjeżdża ksiądz, który głosi Ewangelię Bożą i ile razy było słychać, że tylko ksiądz nam tutaj został – zauważył bp Put. - Więc ja wam nie zagwarantuje, biskup diecezjalny wam nie zagwarantuje tego czy będziecie pracowali na wielkiej parafii i mieli sukcesy, czy będziecie na małej wspólnocie parafialnej, gdzie trzeba będzie troszkę walczyć też o byt. Niczego wam zagwarantować nie możemy poza Ewangelią Jezusa Chrystusa i poza wolnością, do której wzywa nas Chrystus. Więc bardzo pokornie was proszę, abyście ten czas seminaryjny wykorzystali na to, aby dojrzeć w wolności do odpowiedzi na pytanie: "czy chcesz?". Nikt ciebie do święceń nie będzie popychał. To musi być twoja i tylko wyłącznie twoja wolna wola. Chcę, bo wiem, że skoro chcę, to Pan ma dla mnie jakiś plan. I czy będę tam, czy będę gdzie indziej. Czy będę w takiej wspólnocie, czy innej, czy będę miał takie zadanie czy inne, to będzie to moje miejsce zbawienia w wolności – podkreślił biskup.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
