Religia chrześcijańska bardzo różni się od islamu. Ojciec Święty w książce Przekroczyć próg nadziei podkreśla, że Bóg Koranu jest Bogiem pozaświatowym, Bogiem, który pozostaje tylko Majestatem, a nie jest nigdy Emmanuelem, Bogiem-z-nami. Wiele osób zadaje pytanie: w czym tkwi istota islamu? Problem polega nie tyle na tym, jak my rozumiemy islam, lecz jakie jest jego samorozumienie. W naszym rozumieniu islamu trudność tkwi przede wszystkim w tym, że jesteśmy przyzwyczajeni do dualistycznego podziału całego świata i życia na sferę sacrum i profanum, na sferę tego, co święte, i tego, co świeckie. Czegoś takiego nie ma w islamie. Ukształtowana u początków VII w. po Chrystusie na terenach Półwyspu Arabskiego wspólnota ludzi pragnęła wieść swoje życie w całkowitym podporządkowaniu się woli jedynego Boga. Jego imię brzmi "Allach". Najważniejszą wypowiedzią w islamie o Bogu jest pierwszy artykuł wyznania wiary (szahada): "Nie ma Boga poza Allachem, a Mahomet jest jego prorokiem". Zarówno imię Boga, jak i przekonanie o Jego absolutnej wyjątkowości pochodzą z tradycji judeochrześcijańskiej, znacznie starszej od islamskiej (zob. Księga Powtórzonego Prawa 6, 4; 1 Kor 8, 4). Słowo "islam" natomiast w sensie teologicznym oznacza poddanie się, oddanie siebie woli Boga. Wyznawcy islamu, muzułmanie, to zgodnie z powyższym ci, którzy wypełniają poddanie się woli Bożej. Dotyczy ono wszystkich sfer ich życia. Islam to nie tylko doktryna i kult, ale również prawo, struktura państwowości, polityka, kultura, działalność gospodarcza. To wszystko ma być poddane woli Bożej. Dla ludzi Zachodu w tym właśnie tkwi zasadnicza trudność w adekwatnym zrozumieniu tej religii.
Muzułmanie wierzą, że Bóg, który wielokrotnie przemawiał do ludzi przez proroków, na końcu przemówił do nich przez Muhammada. W ten sposób stał się on "pieczęcią" wszystkich proroków (Sura 33, 40). Przez Muhammada Bóg przekazał całej ludzkości pełnię objawienia. Zostało ono zapisane w sposób dosłowny w Koranie. Dlatego, według wiary muzułmańskiej, księga ta zawiera objawienie w czystej postaci.
Muzułmanie są przekonani również, że Bóg przez Muhammada "dopełnił" religię: "Dzisiaj udoskonaliłem dla was waszą religię i obdarzyłem was w pełni Moją dobrocią; wybrałem dla was islam jako religię" (Sura 5, 3). Dla wyznawcy islamu to przekonanie jest czymś tak oczywistym, że nie może on sobie wyobrazić, dlaczego inni go nie podzielają.
Obserwując zaś dzisiejszą cywilizację euroamerykańską (utożsamianą przez muzułmanów z chrześcijaństwem), przesiąkniętą ateizmem, pustką egzystencjalną, materializmem, utrwalają się oni jeszcze bardziej w przekonaniu, że właśnie ich religia jest przyszłością całej ludzkości.

cdn.