Nawiązując do obchodzonej tego dnia uroczystości Wniebowstąpienia zwrócił uwagę na przykład życia tych, którzy sami osiągnęli niebo.

Nie tylko w niebo

– Chrześcijanin musi patrzeć w niebo. Musi widzieć najdalszy, ostateczny cel zarówno swoich wysiłków, jak i biegu historii świata. Ale chrześcijaninowi nie wolno zatrzymać się w miejscu, by patrzyć tylko w niebo. Musimy przenieść nasze spojrzenie na ziemię, na świat wokół nas. Jest przecież tyle do zrobienia! Tyle do zrobienia w tym małym światku wokół każdego z nas. Komuś pomóc, z kimś porozmawiać, a przede wszystkim swoje codzienne obowiązki dobrze, sumiennie i z radością spełniać. Jeśli by chrześcijanin był tak zapatrzony w niebo, że to odwodziłoby go od jego powinności w domu, w pracy, w życiu społecznym – to wątpliwej jakości byłoby to chrześcijaństwo – przestrzegł biskup.

Salezjański przykład

Za przykład dobrego, oddanego drugim życia dał siostry salezjanki. – Patrzymy także na tych, którzy pomagają nam na drodze do nieba. Bożej Opatrzności dziękujemy za 100 lat obecności sióstr salezjanek na polskiej ziemi; dziękujemy za ich wiarę, za ich zawierzenie Maryi Wspomożycielce i piękną, niezwykle ofiarną służbę Kościołowi w Polsce – zaznaczył hierarcha.

Podkreślił, że nie do przecenienia są dzieła podejmowane przez siostry ze Zgromadzenia Córek Maryi Wspomożycielki. – Liczne ośrodki, w których podejmowana jest misja wychowawcza wobec dzieci i młodzieży, gdzie siostry oddają swój czas, zdolności rzeszom młodych ludzi, zwłaszcza najuboższych, by wspierać ich wychowanie, rozwój umiejętności nadawania sensu życiu poprzez pozytywne doświadczenia i działanie spójne z podjętymi decyzjami, tworzenie relacji wychowawczych, które pobudzają i podtrzymują wewnętrzną siłę młodego człowieka, a także wprowadzają do nowych etapów dojrzałości, do nowych doświadczeń na drodze ku niebu. Siostry salezjanki odważnie wchodząc w rzeczywistość świata, ucząc się języka tego świata, jednocześnie uczą się języka duszy młodego człowieka. Dzisiaj pragniemy im z serca podziękować za stuletnią służbę w Polsce – powiedział biskup świdnicki.

Więcej o działalności sióstr na przestrzeni 100 lat mówiła jeszcze przed rozpoczęciem Mszy św. s. Anna Świątek. Wspomniała też o początkach wspólnot w Dzierżoniowie, Nowej Rudzie i Pieszycach.

– 16 maja 1946 r. powstała Inspektoria Maryi Wspomożycielki. Czas powojenny wymagał odnowy moralnej, kulturalnej i duchowej narodu. Kardynał August Hlond prosił siostry zakonne, by otwierały domy na Ziemiach Odzyskanych. Siostry otworzyły kilka nowych placówek. Były to m.in.: w 1946 r. Nowa Ruda, a w 1947 r. Dzierżoniów i Pieszyce. Do 1949 r. funkcjonowało 18 domów, w tym 9 w archidiecezji wrocławskiej – dodała siostra.

Siostry przygotowały także oprawę liturgiczną, procesję z darami, a prowadzona przez nie dziecięca Schola Totus Tuus z Wrocławia ubogaciła Mszę św. śpiewem.