Reklama

Kościół nad Odrą i Bałtykiem

Wolin

Symbol zobowiązań

Marszałek Józef Piłsudski mówił: „Sztandar to rzecz dziwna, zwykła szmata złotem tkana, a jednak w życiu żołnierza przedstawia ona wartość (…).

Niedziela szczecińsko-kamieńska 22/2022, str. II

[ TEMATY ]

poświęcenie sztandaru

Ks. Marcin Miczkuła

Sztandar poświęcił ks. kan. Leszek Konieczny

Sztandar poświęcił ks. kan. Leszek Konieczny

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Szczególną uroczystość przeżywała w maju Publiczna Szkoła Podstawowa im. Zofii Kossak-Szczuckiej w Dargobądzu, która świętowała nadanie sztandaru. Przedstawia on patronkę szkoły oraz godło Polski i słowa „Ojczyzna, szacunek, przyjaźń, nauka” charakteryzujące pracę i wychowanie w szkole. Uroczystość odbyła się przed gmachem szkoły. Słowa powitania skierowała dyrektor szkoły Ewa Żelewska, przybliżając starania, które doprowadziły do tak ważnego dla szkoły dnia. Ewa Grzybowska, burmistrz Wolina wraz z radnymi przekazała sztandar przedstawicielom społeczności uczniowskiej. Sztandar poświęcił ks. kan. Leszek Konieczny, proboszcz wolińskiej parafii.

Warto przy tej okazji przypomnieć postać Zofii Kossak. Urodziła się 10 sierpnia 1889 r. w Kośminie w rodzinie artystycznej. Była znaną i cenioną powieściopisarką. Z wielkim zaangażowaniem przygotowywała się do pisania. Zbierając materiały np. do powieści Krzyżowcy, udała się do Ziemi Świętej. Angażowała się również społecznie. W czasie II wojny światowej na okupowanych polskich terenach była współzałożycielką dwóch tajnych organizacji: Frontu Odrodzenia Polski oraz Rady Pomocy Żydom Żegota. Po wojnie wyjechała na przymusową emigrację do Londynu. W czasach stalinowskich wszystkie jej utwory zostały objęte cenzurą i wycofywane z bibliotek. Dopiero po odwilży znów były masowo wydawane, a sama autorka mogła powrócić do kraju. Była osobą głęboko wierzącą. To z tej wiary wynikała jej przynależność do Trzeciego Zakonu Świętego Dominika od Pokuty, w którym przyjęła imię Akwinata. Zmarła 9 kwietnia 1968 r. Pośmiertnie została odznaczona medalem Sprawiedliwy wśród Narodów Świata w 1982 r. i Orderem Orła Białego w 2018 r.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2022-05-24 12:51

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Sztandar – chluba i tradycja

Niedziela wrocławska 8/2023, str. II

[ TEMATY ]

poświęcenie sztandaru

Magdalena Lewandowska/Niedziela

Uczniowie ćwiczyli, jak godnie i właściwie obchodzić się z pocztem sztandarowym

Uczniowie ćwiczyli, jak godnie i właściwie obchodzić się z pocztem sztandarowym

Obok barw narodowych, godła państwowego i hymnu sztandar jest najbardziej istotnym elementem naszej państwowości, dlatego jest tak bardzo chroniony, a jednocześnie tak bardzo wyniesiony na piedestał – podkreśla ks. mjr Krzysztof Deja.

W Liceum Sióstr Urszulanek we Wrocławiu odbyło się szkolenie dla szkolnych pocztów sztandarowych. Poprowadził je ks. mjr Krzysztof Deja, dyrektor Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego w Henrykowie, razem z uczniami trzeciej i czwartej klasy z kierunku przysposobienie wojskowe. Pod okiem specjalistów można było przećwiczyć kroki, komendy i gesty, wejście i chwyty sztandaru. Odbyły się także próby, jak poczet sztandarowy ma się zachować w kościele. – Już kilka lat temu zastanawialiśmy się nad prowadzeniem szkoleń, bo widzimy taką potrzebę. Dzisiaj młodzież potrzebuje pewnych wzorców, norm, potrzebuje też nauczyć się, jak prawidłowo obchodzić się ze sztandarem. Jeżeli mamy występować ze sztandarem w miejscach publicznych na różnych uroczystościach państwowych, religijnych, patriotycznych, to róbmy to dobrze – tłumaczy ks. mjr Deja. – Dolnośląski Kurator Oświaty Roman Kowalczyk bardzo ucieszył się z tego projektu i objął go swoim patronatem. Od czterech lat organizujemy takie szkolenia regularnie u nas w Henrykowie, a teraz dzięki życzliwości sióstr urszulanek i całego liceum także we Wrocławiu. Oczywiście profesjonalistami w takim szkoleniu są żołnierze – pamiętam jak sam uczestniczyłem w szkoleniach pocztu sztandarowego w 10. Wrocławskim Pułku Dowodzenia, gdzie wszystko zostało przekazane na najwyższym poziomie. Chcemy to w pewien sposób kultywować i uczyć młodych – dodaje dyrektor KLO w Henrykowie.
CZYTAJ DALEJ

„Boże, miej litość dla mnie, grzesznika”

2026-02-14 11:01

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Oz 6 brzmi jak modlitwa odmawiana pośród klęski północnego królestwa. Wołanie „Chodźcie, wróćmy do Pana” używa czasownika (šûb), który w Biblii oznacza zawrócenie z obranej drogi. Tekst nie pudruje rzeczywistości: Bóg „rozszarpał” i „uderzył”, a jednak ten sam Bóg „uleczy” i „opatrzy”. Wers o „dwóch dniach” i „dniu trzecim” ma w języku semickim odcień krótkiego czasu, po którym przychodzi odnowa. Hieronim czyta tu także zapowiedź trzeciego dnia zmartwychwstania Chrystusa i podniesienia człowieka do życia (Commentaria in Osee 6,1-2). Następny werset rozwija temat „poznania” Boga (daʿat ʾĕlōhîm). Chodzi o poznanie przez posłuszeństwo i wierność. Obraz „zorzy” oraz „deszczu wczesnego i późnego” (yoreh, malqôš) odwołuje się do rolniczej pamięci Palestyny. Pierwsze deszcze otwierają zasiew, późne doprowadzają kłos do dojrzałości. Kontrast pada w słowach o „miłości” (ḥesed) podobnej do porannej chmury i rosy, która szybko znika. Prorok odsłania nawrócenie krótkie, emocjonalne, bez trwałej zmiany. Wers 5 mówi o słowie prorockim, które tnie jak narzędzie chirurga. Hieronim porównuje je do opatrunków i zabiegów, które bolą, a ratują. Punkt kulminacyjny brzmi: „Miłości pragnę, nie krwawej ofiary, poznania Boga bardziej niż całopaleń”. Hebrajskie nazwy zebaḥ i ʿōlāh wskazują odpowiednio ofiarę krwawą i całopalenie spalone w całości. Ozeasz ustawia je niżej niż miłosierdzie i prawdę życia. Hieronim dopowiada, że Bóg nie szuka mnożenia zwierząt na ołtarzu, lecz ocalenia wierzących i przemiany grzesznika (Commentaria in Osee 6,6). Ten werset stanie się dla Jezusa kluczem w sporach o pobożność bez miłosierdzia (Mt 9,13; 12,7).
CZYTAJ DALEJ

Watykan w ONZ o surogacji: to wyzysk ubogich kobiet

2026-03-14 13:43

[ TEMATY ]

kobieta

Adobe.Stock

Kobiety, które godzą się na macierzyństwo zastępcze jako powód swojej decyzji podają najczęściej względy ekonomiczne. Gdyby żyły w lepszych warunkach, najprawdopodobniej nie zgodziłyby się na taką transakcję. Ten skandaliczny i uwłaczający godności kobiety fakt przypomniała delegacja Stolicy Apostolskiej na 70. sesji oenzetowskiej Komisji ds. Statusu Kobiet.

Praktyka wyprzeda prawo i etykę
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję