Często pojawia się na blogach, piszą o niej dotknięte nią celebrytki. Celebrytki, ponieważ hashimoto, podobnie jak inne schorzenia tarczycy, dużo częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn. Najkrócej ujmując temat – choroba Hashimoto to autoimmunologiczne zapalenie tarczycy (AZT). Autoimmunologiczne, czyli takie, w którym układ odpornościowy pacjenta wytwarza przeciwciała wobec samego siebie, w tym przypadku – własnej tarczycy. W wyniku tej agresji w tarczycy powstaje przewlekły stan zapalny.

Na początku choroby tarczyca może ulec powiększeniu, ale w dalszym stadium się zmniejsza, ponieważ gruczoł jest stopniowo niszczony. Malejąca jednocześnie produkcja hormonów tarczycy prowadzi do jej niedoczynności. Objawy choroby, takie jak: uczucie zimna i zmęczenia, nastroje depresyjne, zwiększenie masy ciała, zaparcia, sucha skóra i suche włosy rozwijają się powoli. Chociaż są dokuczliwe, mogą być przypisywane także innym chorobom. Hashimoto często występuje u pacjentów cierpiących na inne choroby autoimmunologiczne, np. reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń układowy czy stwardnienie rozsiane. Badania w kierunku czynności tarczycy powinny wykonać osoby, u których ta choroba wystąpiła w rodzinie, a także kobiety planujące ciążę, ponieważ niedobór hormonów może być niebezpieczny zarówno dla matki, jak i dla dziecka.

Diagnostyka choroby rozpoczyna się od badań laboratoryjnych, oznaczenia poziomu TSH oraz stężenia wolnych hormonów: FT3 i FT4. Może być konieczne zbadanie poziomu przeciwciał przeciwtarczycowych: anty-TPO i anty-TG. Ważnym badaniem jest USG tarczycy, które pozwala lekarzowi ocenić stan gruczołu i e stwierdzić, czy jest to wczesna, czy zaawansowana postać choroby. Leczenie w przypadku Hashimoto polega na przyjmowaniu indywidualnie ustalonej dawki hormonu. Dla prawidłowego działania leku trzeba go przyjmować codziennie, co najmniej pół godziny przed pierwszym posiłkiem, i popijać wodą. Wraz z lekiem nie przyjmujemy innych leków ani suplementów. Warunkiem stabilizacji poziomu hormonów i powrotu do prawidłowego funkcjonowania organizmu pacjenta jest regularne przyjmowanie leku. Konieczne jest też okresowe – początkowo co kilka tygodni, a później co kilka miesięcy – wykonywanie badań sprawdzających stężenie hormonów.

W internetowych dyskusjach często pojawia się wątek stosowania w chorobie Hashimoto odpowiedniej diety, zwłaszcza bezglutenowej. Publikacji na ten temat jest tak wiele, że wyjaśnieniem sprawy zajęło się na swojej stronie Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej (ncez.pzh.gov.pl/abc-zywienia). Podkreślono tam, że stosowanie diety bezglutenowej jest niezbędne u pacjentów ze stwierdzoną celiakią. Szacuje się, że z uwagi na wspólne podłoże choroba Hashimoto i celiakia mogą występować jednocześnie u 5-9% chorych. Oznacza to jednak, że ponad 90% chorych takiej diety stosować nie musi i nie powinno. „Długotrwałe stosowanie diety bezglutenowej, podobnie jak innych diet eliminacyjnych, w przypadku złego zbilansowania również wiąże się z ryzykiem powstania niedoborów pokarmowych. Ponadto eliminacja glutenu u osób bez wskazań medycznych może mieć niekorzystne następstwa zdrowotne, takie jak hiperglikemia, hiperlipidemia, choroba niedokrwienna serca. Dlatego wprowadzenie diety bezglutenowej należy traktować z dużą ostrożnością i stosować ją wyłącznie u osób ze zdiagnozowaną celiakią lub inną formą nadwrażliwości na gluten” – ostrzega na swojej stronie NCEŻ i zaleca, by w przypadku osób cierpiących na choroby tarczycy o podłożu autoimmunologicznym przeprowadzać badania przesiewowe w kierunku celiakii.