"TA JASNOGÓRSKA PANI MA NAJWIĘKSZY PŁASZCZ, KTÓRYM OTULA NIE TYLKO RZECZPOSPOLITĄ, ALE I CAŁĄ POLSKĄ DIASPORĘ” (Kard. Stefan Wyszyński)
W niedzielę 3 maja, w dzień szczególnej modlitwy i pamięci o polskich emigrantach, bp Wiesław Lechowicz, delegat KEP ds. Duszpasterstwa Emigracji Polskiej, przewodniczył Mszy św. w domu generalnym Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Chrystusa Króla dla Polonii Zagranicznej w Poznaniu. Na wspólną modlitwę w intencji polskich emigrantów oraz tych, którzy im posługują: kapłanów, sióstr i braci zakonnych, przybyli ponadto księża chrystusowcy i klerycy z domu głównego Towarzystwa Chrystusowego w Poznaniu i Puszczykowa oraz nowicjusze tego zgromadzenia zakonnego ze swoimi przełożonymi z Mórkowa.
Nawiązując do międzywojennej tradycji zabierania w swoją podróż przez polskich emigrantów obrazu Jasnogórskiej Pani, która swoim płaszczem otula Polskę i wszystkich Polaków żyjących poza granicami naszej Ojczyzny, Ksiądz Biskup w sposób duchowy złożył z kolei wizerunki wszystkich osób posługujących Polonii świata u stóp Królowej Polski.
W homilii odwołał się do słów Apelu Jasnogórskiego. Słowa „Jestem, pamiętam, czuwam” są w sposób szczególny zobowiązujące dla osób konsekrowanych pracujących wśród Polonii, wśród których poczesne miejsce zajmują Siostry Misjonarki Chrystusa Króla i Księża Chrystusowcy. „Jestem” zobowiązuje osoby konsekrowane na wzór Jezusa i Maryi do trwania na modlitwie przy Bogu i przy człowieku, który potrzebuje konkretnej pomocy. „Pamiętam” jest wezwaniem do zachowywania Słowa Bożego, pełnienia woli Jezusa i rozważania Jego czynów. Trzecie słowo Apelu „Czuwam” przypomina nam, byśmy na wzór Bożej troski czuwali, by żaden człowiek nie zginął, ale miał życie wieczne.
Bp Wiesław podziękował księżom chrystusowcom i siostrom misjonarkom za ich posługę wśród Polonii, za ich trwanie na modlitwie i w służbie Polakom oraz za realizację ciągle aktualnego charyzmatu założycieli: sługi Bożego kard. Augusta Hlonda i sługi Bożego o. Ignacego Posadzego. Wszystkim zaangażowanym w posługę emigracyjną życzył, by tak jak Maryja umieli przekazywać życie. Ma ono na imię świętość. Oby z owoców świętości osób konsekrowanych mogło karmić się wiele dusz.
Kiedy myślimy o „innym świecie”, o tym „innym świecie”, do którego wszyscy zmierzamy, naturalne pytania, które jako pierwsze pojawiają się na horyzoncie myślenia, są następujące: Jaki jest ten świat? Co nas tam czeka? Na te fundamentalne pytania Kościół od wieków odpowiada nauką o niebie, czyśćcu i piekle. My, ludzie, od pewnego czasu dokonujemy liftingu tej nauki. Opróżniliśmy już piekło. Trwają starania o opróżnienie czyśćca
Gdy słucham dzisiejszego przepowiadania w Kościele, odnoszę wrażenie, że na katechezie czy na ambonie o wiele częściej mówi się o niebie, czyli świętości, niż o czyśćcu, a o piekle niewiele się mówi. Tak, i ty możesz świętym być! To oczywista oczywistość. Każdy z nas jest powołany do świętości rozumianej jako pełne zjednoczenie z Bogiem. Wcale jednak nie jest oczywiste, że mamy to „na bank” zapewnione. I dlatego błędem jest, że zbyt rzadko mówi się dziś – może to pochodna tego, że w naszych czasach wszystko ma być szybko, łatwo i przyjemnie – iż do tej świętości, która jest zawsze darmowym darem Pana Boga, trzeba przejść przez oczyszczenie. Na to oczyszczenie może nie starczyć czasu ziemskiego życia i potrzebny będzie jeszcze czas po „drugiej stronie”. Kościół nazywa to czyśćcem. I najważniejsze – nie ma tam zastosowania zasada, którą często stosujemy na ziemi: Jeśli umiesz liczyć, licz na siebie. W czyśćcu zostaniemy zdani zupełnie, ale to zupełnie na pomoc innych – na to, przed czym bronimy się „za życia”, nie chcąc być „ciężarem” dla innych.
Co właściwie oznacza grzech zaniedbania i dlaczego tak łatwo przechodzimy nad nim do porządku dziennego? Często skupiamy się na tym, co zrobiliśmy złego, zapominając o dobru, którego zaniechaliśmy. Wyjaśniamy, jak właściwie przygotować się do spowiedzi, co zrobić z zapomnianym grzechem i dlaczego brak działania może mieć poważne konsekwencje moralne.
Grzechy zaniedbania - o czym zapominamy w konfesjonale? Trudno jednoznacznie zrozumieć, o co w tym pytaniu chodzi. Czy chodzi o niewłaściwe przygotowanie do spowiedzi, co prowadzi do zapominania grzechów, które należało wyznać, czy o pomijanie pewnej kategorii grzechów, które np. wymieniamy w ramach tzw. spowiedzi powszechnej („zgrzeszyłem myślą, mową, uczynkiem i zaniedbaniem”), a nie uwzględniamy w rachunku sumienia, bo nie uważamy ich za poważne występki moralne.
Finanse publiczne idą na ścianę, obecny rząd zadłużył już Polaków na 1 bln zł - mówił w piątek na spotkaniu w Stargardzie (woj. zachodniopomorskie) prezydent Karol Nawrocki. W normalnym, demokratycznym państwie przy takim zadłużeniu i deficycie każdy premier powiedziałby ministrowi finansów Andrzejowi Domańskiemu: „do domu!” - dodał.
Prezydent mówił w piątek w Stargardzie, że „z jednej strony jesteśmy 20. gospodarką świata”, a „z drugiej strony, za sprawą rządu Donalda Tuska i ministra Andrzeja Domańskiego, nasze finanse publiczne idą na ścianę”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
