Eucharystia, czas wspomnień, świadectw, spotkania i prywatne rozmowy (czasem po wielu latach) stały się treścią tej pięknej rocznicy powstania pierwszych struktur oazowych w parafii.

Jak to się zaczęło?

Ksiądz Krzysztof Sojka przyszedł do Najświętszego Salwatora w czerwcu 1971 r. Wtedy jeszcze nikt nie wiedział, że obecność nowego kapłana zmieni życie wielu młodych ludzi, a w ich sercach pozostawi ślad odczuwalny do końca ich życia.

W archidiecezji krakowskiej Ruch Światło-Życie, zwany popularnie oazą, w latach 70. dopiero się tworzył. Wśród pierwszych organizatorów parafialnych grup młodzieżowych był właśnie ks. Sojka. Jedna z pierwszych uczestniczek spotkań formacyjnych wspomina, że ks. Krzysztof zachęcił ją do chodzenia na oazę, gdy przyjechał pod dom na rowerze. Jej mama zadziwiona, dlaczego córka nie wprowadziła młodego kolegi do domu na herbatę, usłyszała, że to przecież nowy ksiądz w parafii. Sposób zaproszenia był jak na tamte czasy wyjątkowy, nie można było więc odmówić. – Ksiądz Krzysztof miał dla nas czas, często z nami rozmawiał na różne tematy. Zawsze podkreślał, że jesteśmy bardzo ważną cząstką budującej się wspólnoty i całej rodziny parafialnej – wspomina inna uczestniczka oazy z lat 70.

Okres, kiedy ks. Sojka był wikariuszem na Salwatorze, to czas aktywnego działania wspólnoty oazowej w parafii. Chłopcy udzielali się liturgicznie, służąc przy ołtarzu, dziewczęta z kolei angażowały się w śpiew liturgiczny. Grupa przygotowała także kilka inscenizacji teatralnych, a na dwóch z nich był ks. kard. Karol Wojtyła. Młodzi zaangażowani byli również w przygotowywanie tekstów rozważań różańcowych i dróg krzyżowych, roznosili paczki świąteczne i obiady dla chorych parafian.

Przynależność do wspólnoty oazowej związana była również z aktywnością fizyczną. Ksiądz Krzysztof grał z młodzieżą w piłkę nożną na Błoniach czy w ping-ponga – w salce. Na tego typu spotkania poświęcano wiele czasu. Były też zabawy taneczne, wyjazdy i wycieczki górskie.

Jak świętowali?

Jubileusz 50-lecia powstania oazy na Salwatorze zgromadził w ostatnią sobotę września dużą grupę tych, którzy chcieli świętować istnienie oazy w parafii. I choć przez te 50 lat wspólnota Ruchu Światło-Życie na Salwatorze przeżywała wzloty i upadki (dwukrotnie wspólnota reaktywowała swoją działalność), to obecnie gromadzi wokół Chrystusa i czcigodnego sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego ponad 40 osób, aktywnie uczestniczących w życiu parafii i społeczności lokalnej.

Zaangażowani aktualnie w ruch oazowy mieli okazję posłuchać o tym, jak dawniej wyglądały spotkania formacyjne i wycieczki. Z kolei przedstawiciele najstarszego pokolenia oazowiczów dali świadectwo tego, jak oaza wpływała na ich późniejsze decyzje w życiu. Wielu podkreślało, że tak naprawdę z oazą nie rozstali się nigdy, ponieważ w ich sercach pozostały te wartości i zasady moralne, które wynieśli z Ruchu Światło-Życie. Jak się okazuje, wielu z nich w życiu dorosłym zajmowało ważne funkcje społeczne, propagując tym samym wartości chrześcijańskie i dając piękne świadectwo wiary w środowiskach, do których zostali posłani.

Uroczystą Mszę św. dziękczynną odprawili księża zaangażowani przez te wszystkie lata w budowanie wspólnoty oazowej. Głównym celebransem był ks. Ryszard Gacek, moderator diecezjalny Oazy w archidiecezji krakowskiej, który w podsumowaniu podkreślił, że najważniejszą zasadą Ruchu Światło-Życie jest to, aby w centrum znajdował się Chrystus, i że ostatecznie to On gromadzi wspólnotę.

Po Eucharystii przyszedł czas na Galę Wspomnień. Na scenę zaproszono tych, którzy przed 50 laty budowali wspólnotę oazową. Podzielili się oni wspomnieniami z uczestnikami jubileuszowego spotkania, które wyzwoliło wiele pięknych słów świadczących o wielkim wpływie formacji oazowej na dorosłych ludzi. Uczestnikom uroczystości nie zabrakło także czasu na uwielbienie Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie. Po czym nadszedł czas na agapę, czyli wspólne świętowanie.

Jakie mają plany?

Z pewnością to dzieło, które w parafii Najświętszego Salwatora zapoczątkował ks. Krzysztof Sojka i podjęli następni moderatorzy, winno być pielęgnowane i rozwijane przez obecne pokolenie ludzi młodych, zaangażowanych w życie parafii. Ta najmłodsza generacja oazowiczów na Salwatorze chce kontynuować świętowanie i radość z trwania Ruchu w parafii. Jedną z form podziękowania Panu Bogu za ten dar będzie pielgrzymka dziękczynna do Rzymu, jaką młodzi uczestnicy oazy podejmą w najbliższej przyszłości. Będą oni dziękować za formację oazową, za kolejnych moderatorów. Uczestnicy pielgrzymki złożą hołd św. Janowi Pawłowi II oraz będą modlić się o beatyfikację czcigodnego sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego, będą też dziękować za formację oazową, za kolejnych moderatorów i prosić o błogosławieństwo na upowszechnianie wśród współczesnej młodzieży wzorców wypracowanych przez twórcę oazy.