– Nadchodzący wrzesień w naszej archidiecezji będzie czasem ewangelizacji, ponownego odnalezienia zapału do życia Ewangelią – mówił abp Grzegorz Ryś, zapraszając do udziału w wydarzeniach religijnych.
Ogólnopolski Kongres Ewangelizacyjny, spotkanie ewangelizacyjne na Stadionie Orła, Msza św. dziękczynna za beatyfikację kard. Stefana Wyszyńskiego i s. Elżbiety Czackiej, Arena Młodych oraz rekolekcje ewangelizacyjne w 17 kościołach stacyjnych, a także rekolekcje dla kapłanów i sióstr zakonnych, to wydarzenia, które zostaną poprzedzone Jerychem modlitewnym. Przez 7 dni i nocy w kościołach Matki Bożej Fatimskiej w Łodzi, Sióstr Karmelitanek Bosych w Łodzi, Świętych Archaniołów Michała, Rafała i Gabriela w Aleksandrowie Łódzkim, Matki Kościoła i św. Barbary w Bełchatowie oraz Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Łasku przedstawiciele różnych wspólnot i organizacji trwać będą nieustannie na modlitwie.
Wydarzenie to nawiązuje do epizodu opisanego na kartach Starego Testamentu, kiedy to Jozue wraz z ludem okrążali twierdzę Jerycho. Codziennie przez 6 dni czynili to w głębokim milczeniu, zaś siódmego dnia podnieśli krzyk i zatrąbili na trąbach, co spowodowało, że kamienne mury Jerycha runęły. Ta biblijna historia mówi nam, że z Bożą pomocą jesteśmy w stanie pokonać rzeczy, które po ludzku wydają się nie do przejścia i zdobycia.
– Wraz ze swoją wspólnotą uczestniczyłam w Jerychu różańcowym, które stało się dla nas wszystkich wielkim przeżyciem. Nie ukrywam, że ciężko było mi wstać w nocy i pójść na adorację Najświętszego Sakramentu, ale to moje zmaganie się z sobą i trud, który podjęłam, Bóg mi wynagrodził łaską, której kilka tygodniu później doświadczyłam w bardzo trudnej dla mnie sprawie – wspomina Agnieszka ze wspólnoty Macierzanek.
Podczas naszego łódzkiego Jerycha nie będzie słychać głośnych trąb, ale z pewnością każdy, kto wejdzie do wymienionych wcześniej świątyń, zobaczy ludzi skupionych na modlitwie. Pan Jezus zapewnił nas przecież, że zanoszona we wspólnocie modlitwa zostanie wysłuchana przez Ojca, zatem przy tak wielkim dziele, jakim jest ewangelizacja, ta modlitwa jest niezbędna.
– Kolegiata w Łasku jest jednym z kościołów, w którym trwać będziemy na modlitwie w ramach Jerycha. W ten sposób wraz ze wspólnotami z pobliskich parafii chcemy polecać Bogu wszystkie działania, które w związku z ewangelizacją będą miały miejsce w archidiecezji. Dla mnie ważna jest ewangelizacja w Łasku, która w ramach rekolekcji ewangelizacyjnych w kościołach stacyjnych odbędzie się od 19 do 22 września. Ufam, że owocem spotkań mieszkańców Łasku z ewangelizatorami będzie ożywienie wiary oraz powrót do wspólnoty Kościoła. Chciałbym również, by ludzie na nowo odkryli, jak ważna jest duchowa relacja z Jezusem, która wyraża się również w codziennym życiu sakramentalnym – mówi ks. Piotr Pirek, kustosz Sanktuarium Matki Bożej Łaskiej i proboszcz parafii w Łasku.
Wspólnoty, które chcą się włączyć w Jerycho modlitewne, mogą zgłosić swój udział, kontaktując się bezpośrednio z proboszczami kościołów, w których będzie się ono odbywać.
W widłach Wisły i Sanu położona jest parafia Wrzawy, która w tym roku świętuje jubileusz 750-lecia istnienia.
Dokładna data erygowania parafii we Wrzawach nie była znana do lat 50. XX wieku. Dopiero mjr. Józef Rawski, tarnobrzeski regionalista natknął się na nią w aktach wizytacji dekanatu miechocińskiego z 1793 r. Wcześniejsze przekazy podawały informacje, że została ona utworzona przed rokiem 1325. Znalazła się wtedy w wykazie parafii diecezji krakowskiej odprowadzających świętopietrze. Wizytator zapisując najważniejsze informacje o parafiach z dekanatu zanotował, że parafia we Wrzawach została erygowana w 1271 r. Hipotezę taką potwierdzają także wezwania świątyni św. Wawrzyńca, św. Stanisława Biskupa i Męczennika, św. Katarzyny Aleksandryjskiej, które mają charakter typowy dla wspomnianego wieku. Poza tym miejscowość została wymieniona w dokumencie starosty krakowskiego i sandomierskiego Thassa z Vissinburga z 1294 r. Nazywano ją wówczas „Wreuici”. Od 1468 r. funkcjonuje obecna nazwa Wrzawy, co oznacza miejsce, gdzie woda wrze, kotłuje się, tworząc wiry i odmęty. Parafia została wydzielona z terenu parafii Gorzyce jako fundacja rodu Dębno. Opiekę nad nią sprawowały rody szlacheckie: Górajskich, Sienieńskich, Koniecpolskich, Słupeckich, Hadziewiczów i Horochów. Utrzymanie kościoła nastręczało wiele problemów na przestrzeni wieków. Biskup Krakowski Jakub Zadzik wizytując parafię w 1637 r., napisał w dokumentach powizytacyjnych, że w świątyni widać ślady zatopień wodnych, które sięgały nawet do ołtarza głównego. Renowacje kościoła przeprowadzono w połowie XVII wieku. Nową świątynię postawiono wtedy na fundamentach starej. Miała ona prawdopodobnie kształt krzyża, była zbudowana z drewna i nakryta gontem. Według historyków przed kolejnymi powodziami zabezpieczono ją od dołu kłodami. Niestety położenie miejscowości w widłach Wisły i Sanu powodowały dalsze powodzie, które nie omijały wrzawskiego kościoła. Już w XVIII wieku pisano, że podgniłe belki i spojenia zagrażają bezpieczeństwu wiernych. Kolejne powodzie, które nawiedzały Wrzawy latem w latach 1867, 1884 r. oraz zimą 1888 r. powodowały dalsze niszczenie świątyni. Powódź w latach 20. XIX wieku niemalże doprowadziła do całkowitego zniszczenia budowli. Dobroczyńcy wraz z parafianami postanowili wówczas podnieść teren placu kościelnego, co uchroniłoby kolejną świątynię przed dalszymi podtopieniami. Po zakończeniu tych prac, w latach 1826-27 wybudowano nowy kościół. Był to obiekt jednonawowy, wykonany z drzewa modrzewiowego i pokryty gontem. Swoim wyglądem przypominał istniejącą do dnia dzisiejszego drewnianą świątynię w Radomyślu nad Sanem. W latach 20. XIX wieku kościół parafialny został po raz kolejny zalany, co doprowadziło go niemalże do ruiny. Ostatnia drewniana świątynia zbudowana w latach 1826-27 została spalona 4 sierpnia 1944 r. przez wycofujące się wojska niemieckie. Nową murowaną świątynię Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski wzniesiono w latach 1958-61 z inicjatywy ówczesnego proboszcza ks. Alojzego Sierżęgi. Projekt kościoła opracował inż. Andrzej Galar z Rzeszowa. Miała to być budowla prosta, ale o stylowej architekturze modernistycznej, posiadająca stromy dach ze strzelistą sygnaturką, wraz ze swoistymi „przyporami” ścian, co miało być nawiązaniem do gotyku. Uroczyste poświęcenie kościoła odbyło się 26 sierpnia 1961 r.
Czy rzeczywiście dorasta „najgłupsze pokolenie” w historii? Amerykański badacz Mark Bauerlein stawia tę tezę z odwagą, która dla wielu jest niewygodna. Jego diagnoza – choć sformułowana za oceanem – niepokojąco trafnie opisuje także rzeczywistość Unii Europejskiej i Europejskiego Obszaru Edukacyjnego. W świecie, w którym edukację oddano w ręce technologii i liberalnych ideologii, młody człowiek coraz częściej zostaje sam: bez kultury, bez autorytetów, bez prawdy.
Jeszcze niedawno powtarzano, że dostęp do technologii wyrówna szanse edukacyjne. W imię walki z „wykluczeniem cyfrowym” szkoły zalano ekranami, platformami i aplikacjami. Dziś widzimy jednak, że ta diagnoza była błędna. Nie brak technologii, lecz jej nadmiar stał się źródłem nowej nierówności. Młodzież zanurzona w świecie krótkich komunikatów, obrazów i bodźców traci zdolność skupienia, czytania dłuższych tekstów, a przede wszystkim – myślenia.
W parafii pw. Przemienienia Pańskiego w Drezdenku rozpoczęła się dwudniowa peregrynacja Obrazu Matki Bożej Gietrzwałdziej. To historyczne wydarzenie zarówno dla tamtejszej wspólnoty, jak i całej diecezji.
Peregrynacja obrazu Matki Bożej Gietrzwałdzkiej w Drezdenku jest dla nas wydarzeniem o głębokim znaczeniu duchowym i historycznym. Wpisuje się ona w przygotowanie do 150. rocznicy objawień gietrzwałdzkich, które przypadają w 2027 roku - jedynych w Polsce objawień maryjnych oficjalnie uznanych przez Kościół. To właśnie tam Maryja przemówiła do prostych ludzi, pozostawiając orędzie niezwykle aktualne także dziś – mówi proboszcz parafii w Drezdenku ks. Paweł Greń CRL. - W centrum tego orędzia znajduje się proste, a zarazem wymagające wezwanie: „Odmawiajcie codziennie różaniec”. Te słowa są dla nas nieustannym zaproszeniem do modlitwy, nawrócenia i zawierzenia Bogu we wszystkich sprawach naszego życia. Peregrynacja jest więc nie tylko zewnętrznym wydarzeniem, ale przede wszystkim czasem łaski - duchowego zatrzymania, wsłuchania się w głos Matki i odnowienia wiary naszych serc. Dzisiaj w naszej parafii powstanie kolejna róża Żywego Różańca, dwunasta, ale pierwsza pod wezwaniem Matki Bożej Gietrzwałdzkiej. To już jest piękny owoc tej peregrynacji w naszej parafii – dodaje.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
