Była to okazja do doświadczenia pięknej wspólnoty młodego Kościoła i umocnienia się w wierze. Spotkanie w dniu 2 sierpnia rozpoczęła Eucharystia w bazylice archikatedralnej, której przewodniczył abp Adam Szal, metropolita przemyski.
– Zgodnie z założeniami twórcy Ruchu Światło-Życie, czcigodnego sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego, wspomnienie Zesłania Ducha Świętego jest szczególnym wydarzeniem w wakacyjnych rekolekcjach oazowych. To uświadomienie sobie, jak wielka i piękna jest tajemnica Kościoła. Kościoła, który żyje dzięki działaniu Ducha Świętego, dzięki temu ożywiającemu tchnieniu. Kościoła, który żyje i który jest posyłany, który wędruje przez dzieje nieraz w bardzo trudnych warunkach. Dzisiaj, spotykając się w przemyskiej bazylice archikatedralnej, modlimy się w intencji wszystkich uczestniczących w tegorocznych wakacyjnych rekolekcjach oazowych. Rekolekcjach formacyjnych, bo przecież rekolekcje są po to, aby umocnić nas w trudzie formacji całorocznej. Modlimy się więc o dary Ducha Świętego. Dziękujemy Panu Bogu, że możemy się spotkać, że możemy urzeczywistniać to marzenie ks. Franciszka Blachnickiego, którym jest żywy Kościół – mówił we wstępie do wspólnej modlitwy metropolita przemyski, abp Adam Szal.
Z kolei w homilii arcybiskup zauważył, że Ruch Światło-Życie zawsze gromadzi swoich członków na Świętej Wieczerzy w czasie Eucharystii. – Jakże piękny jest obraz uczestników rekolekcji, świadomych uczestników Eucharystii, przeżywających Eucharystię nie jako coś, co jest obowiązkowe, ale jako coś, co jest potrzebą serca. I to jest ideał, który był bliski słudze Bożemu ks. Franciszkowi Blachnickiemu, który jest bliski także i słudze Bożemu kard. Stefanowi Wyszyńskiemu. Jest bliski nam wszystkim – zaznaczył kaznodzieja. Dlatego prosił zebranych, aby modlili się, aby Eucharystia, która jest wielkim darem, rzeczywiście tworzyła wspólnotę Ruchu Światło-Życie. – Żeby tworzyła nasz Kościół, Kościół święty, o którym tak pięknie powiedział św. Jan Paweł II, że „żyje dzięki Eucharystii” – apelował abp Adam Szal i prosił, aby uczestnicy rekolekcji zawsze zachowywali w sercu Chrystusowe słowa: „To czyńcie na moją pamiątkę”. – Gromadźcie się na Świętej Wieczerzy, gromadźcie się w jedności słuchając słowa Bożego i okazując swoją miłość wobec naszych braci i sióstr – dodał abp Szal.
Po Eucharystii uczestnicy Dnia Wspólnoty przeszli w pięknym i radosnym pochodzie ewangelizacyjnym ulicami Przemyśla: Franciszkańską i Kazimierzowską, aby ostatecznie dotrzeć do Instytutu Teologicznego Wyższego Seminarium Duchownego, gdzie odbyła się druga część spotkania: meldunki, czyli prezentacje wszystkich grup, świadectwa, a całość zakończyła Godzina Misji i Odpowiedzialności.
Czterdziestoosobowa grupa młodzieżowa w jednej parafii? Tak, to możliwe. Specjalnie dla Niedzieli rzepińska oaza dzieli się swoim przepisem na wspólnotę.
O tym, jak oazowicze z parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rzepinie działają, nie tylko w parafii, ale też w lokalnym środowisku, możecie przeczytać w papierowym lub elektronicznym wydaniu Niedzieli (numer z 8 października 2023). A jaki jest przepis na dużą, aktywną wspólnotę? Zapytaliśmy o to księdza moderatora Damiana Wierzbickiego i animatorkę Alicję Ciesielską.
Kościół katolicki wspomina dziś św. Katarzynę ze Sieny (1347-80), mistyczkę i stygmatyczkę, doktora Kościoła i patronkę Europy. Choć była niepiśmienna, utrzymywała kontakty z najwybitniejszymi ludźmi swojej epoki. Przyczyniła się znacząco do odnowy moralnej XIV-wiecznej Europy i odbudowania autorytetu Kościoła.
Katarzyna Benincasa urodziła się w 1347 r. w Sienie jako najmłodsze, 24. dziecko w pobożnej, średnio zamożnej rodzinie farbiarza. Była ulubienicą rodziny, a równocześnie od najmłodszych lat prowadziła bardzo świątobliwe życie, pełne umartwień i wyrzeczeń. Gdy miała 12 lat doszło do ostrego konfliktu między Katarzyną a jej matką. Matka chciała ją dobrze wydać za mąż, podczas gdy Katarzyna marzyła o życiu zakonnym. Obcięła nawet włosy i próbowała założyć pustelnię we własnym domu. W efekcie popadła w niełaskę rodziny i odtąd była traktowana jak służąca. Do zakonu nie udało jej się wstąpić, ale mając 16 lat została tercjarką dominikańską przyjmując regułę tzw. Zakonu Pokutniczego. Wkrótce zasłynęła tam ze szczególnych umartwień, a zarazem radosnego usługiwania najuboższym i chorym. Wcześnie też zaczęła doznawać objawień i ekstaz, co zresztą, co zresztą sprawiło, że otoczenie patrzyło na nią podejrzliwie.
W 1367 r. w czasie nocnej modlitwy doznała mistycznych zaślubin z Chrystusem, a na jej palcu w niewyjaśniony sposób pojawiła się obrączka. Od tego czasu święta stała się wysłanniczką Chrystusa, w którego imieniu przemawiała i korespondowała z najwybitniejszymi osobistościami ówczesnej Europy, łącznie z najwyższymi przedstawicielami Kościoła - papieżami i biskupami.
W samej Sienie skupiła wokół siebie elitę miasta, dla wielu osób stała się mistrzynią życia duchowego. Spowodowało to jednak szereg podejrzeń i oskarżeń, oskarżono ją nawet o czary i konszachty z diabłem. Na podstawie tych oskarżeń w 1374 r. wytoczono jej proces. Po starannym zbadaniu sprawy sąd inkwizycyjny uwolnił Katarzynę od wszelkich podejrzeń.
Św. Katarzyna odznaczała się szczególnym nabożeństwem do Bożej Opatrzności i do Męki Chrystusa. 1 kwietnia 1375 r. otrzymała stygmaty - na jej ciele pojawiły się rany w tych miejscach, gdzie miał je ukrzyżowany Jezus.
Jednym z najboleśniejszych doświadczeń dla Katarzyny była awiniońska niewola papieży, dlatego też usilnie zabiegała o ich ostateczny powrót do Rzymu. W tej sprawie osobiście udała się do Awinionu. W znacznym stopniu to właśnie dzięki jej staraniom Następca św. Piotra powrócił do Stolicy Apostolskiej.
Kanonizacji wielkiej mistyczki dokonał w 1461 r. Pius II. Od 1866 r. jest drugą, obok św. Franciszka z Asyżu, patronką Włoch, a 4 października 1970 r. Paweł VI ogłosił ją, jako drugą kobietę (po św. Teresie z Avili) doktorem Kościoła. W dniu rozpoczęcia Synodu Biskupów Europy 1 października 1999 r. Jan Paweł II ogłosił ją wraz ze św. Brygidą Szwedzką i św. Edytą Stein współpatronkami Europy. Do tego czasu patronami byli tylko święci mężczyźni: św. Benedykt oraz święci Cyryl i Metody.
Papież Benedykt XVI 24 listopada 2010 r. poświęcił jej specjalną katechezę w ramach cyklu o wielkich kobietach w Kościele średniowiecznym. Podkreślił w niej m.in. iż św. Katarzyna ze Sieny, „w miarę jak rozpowszechniała się sława jej świętości, stała się główną postacią intensywnej działalności poradnictwa duchowego w odniesieniu do każdej kategorii osób: arystokracji i polityków, artystów i prostych ludzi, osób konsekrowanych, duchownych, łącznie z papieżem Grzegorzem IX, który w owym czasie rezydował w Awinionie i którego Katarzyna namawiała energicznie i skutecznie by powrócił do Rzymu”. „Dużo podróżowała – mówił papież - aby zachęcać do wewnętrznej reformy Kościoła i by krzewić pokój między państwami”, dlatego Jan Paweł II ogłosił ją współpatronką Europy.
Rozpoczęła się rejestracja grup na przyszłoroczne, Światowe Dni Młodzieży w Seulu poprzez polski system Krajowego Biura Organizacyjnego ŚDM (KBO ŚDM). Polscy organizatorzy zachęcają, by przed rozpoczęciem procesu zgłoszenia, dobrze przygotować się i zrozumieć zasady wyjazdu do Korei, bowiem, jak przypominają, ŚMD to nie turystyka.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
