Zbieramy pokrzywy, które rosną w ogrodzie albo w czystych miejscach, z dala od dróg i terenów przemysłowych. Najwartościowsza jest młoda pokrzywa, zanim zakwitnie.

Trzeba przygotować 1 kg łodyg i liści świeżej pokrzywy lub 20 dag suszonej oraz 10 l zimnej wody (idealna jest deszczówka).

Starsze pokrzywy należy pokroić, młode porwać w dłoniach, przełożyć do obszernego plastikowego pojemnika (nigdy do metalowego!). Pokrzywę zalać zebraną wodą deszczową (woda z kranu zawiera dużo jonów wapnia, który opóźnia fermentację). Pojemnik należy postawić w ustronnym, zacienionym miejscu, przykryć pokrywą, deską albo workiem z juty, zapewniając dostęp powietrza. Zawartość pojemnika codziennie mieszać drewnianym kijem, do samego dna. Nawóz powinien być dobrze natleniony (niemieszana masa nie fermentuje, tylko pleśnieje). Czas fermentacji: 2-3 tygodnie lub dłużej, jeśli jest zimno. Podczas fermentacji pokrzywa nieprzyjemnie pachnie amoniakiem. Nawóz jest gotowy, kiedy przestanie się pienić i nabierze ciemnego koloru. Przed użyciem trzeba go rozcieńczyć (1 część gnojówki na 20 części wody), aby nie poparzył korzeni podlewanych roślin. Nie przechowuje się gnojówki z pokrzywy dłużej niż przez 4 tygodnie, ponieważ szybko traci składniki odżywcze. Do podlewania jarmużu rozcieńczamy ją wodą w stosunku 1:1, do podlewania rozsad pomidorów – dodajemy 5 części wody.

Nawóz najlepiej stosować w pochmurne dni. Wylewa się go ostrożnie na glebę, aby nie pochlapać rośliny.