Czytanie książki zostało dziś zastąpione obserwacją ekranu. Młodzież mówi: „Nie ma w Google, nie ma wogle”, przekonuje prof. dr hab. Kazimierz Ożóg – językoznawca, wykładowca Uniwersytetu Rzeszowskiego.
Anna Wyszyńska: Jaki wpływ na poziom naszej kultury ma czytanie książek?
Prof. dr hab. Kazimierz Ożóg: Przez 2,5 tys. lat książka stanowiła podstawę do zdobywania wiedzy, pomnażania kultury, osiągania przez wspólnoty ludzkie kolejnych stopni rozwoju cywilizacyjnego. W kręgu kultury judeochrześcijańskiej książka i pismo mają dodatkowy ogromny walor – są przekazem, objawieniem w słowach samego Boga, a księga Pisma Świętego jest najważniejszą księgą ludzkości. Przez 2,5 tys. lat czytanie książki było synonimem zdobywania wykształcenia. Do dziś najmniejsza jednostka edukacyjna w szkole nazywa się „lekcja” – od łacińskiego lectio – czytam. Przez stulecia czytanie książek przynosiło ogromne korzyści zarówno pojedynczym osobom, jak i całym wspólnotom: poszerzało wiedzę, tworzyło kulturę, kształtowało język narodowy w jego literackiej, a więc najlepszej postaci, przynosiło system wartości, umacniało patriotyzm, dawało przeżycia estetyczne i religijne.
Mimo odnotowanego w ubiegłym roku wzrostu czytelnictwa mamy, i to w skali globalnej, odwrót od czytania „tradycyjnych” książek. Co się stało?
Ma to związek z nowymi sposobami przesyłania znaków. Nowoczesne wynalazki zrewolucjonizowały sposoby czytania tekstów. Kultura pisma odchodzi powoli w przeszłość i zostaje zastępowana kulturą piśmienności elektronicznej. Utwierdzone w kulturze czytanie książki zostało zastąpione obserwacją i, zwykle bardzo powierzchownym, studiowaniem ekranu. Wielu z nas zamiast czytać książki, co wymaga wysiłku, szuka informacji w internecie. Młodzież mówi: „nie ma w Google, nie ma wogle”.
Czy czytanie książek tradycyjnych przetrwa?
Owszem, przetrwa, ale tylko wśród wąskiej grupy odbiorców kultury, którzy rozumieją, że obcowanie z książką fizyczną daje ogromne korzyści: spokój, skupienie, refleksję w tym nieustannie pędzącym świecie; daje skupienie uwagi na jednym przedmiocie treści – a nie kalejdoskopową zmienność strumienia znaczeń jak w mediach elektronicznych – bogactwo treści uporządkowanych. Przynosi też przeżycia estetyczne, pomnażanie wiedzy, swoisty dialog z autorem, poczucie, że robi się coś sensownego dla wzrostu duchowego własnej osoby i kultury społeczności. W tym sensie książka tradycyjna jest nadal wielkim czynnikiem kulturotwórczym jako zaczyn i jako świadectwo potężnej starej kultury pisma.
Nakładem Wydawnictwa Pastoralnego w Warszawie została wydana drukiem ksiązka autorstwa biskupa drohiczyńskiego Tadeusza Pikusa, zatytułowana: „Pojednajcie się z Bogiem”
Publikacja ta to studium ekumenizmu, dotykające też tematyki rozumienia jedności człowieka z Bogiem, misji jednoczącej Chrystusa i Ducha Świętego oraz Kościoła w aspekcie doktrynalnym, jak również ekumenicznych poczynań w odniesieniu do różnych wspólnot i dialogu z nimi. Autor pokazuje w niej uwarunkowania dialogu oraz różne rozumienie koncepcji jedności chrześcijan, wypracowane z udziałem członków innych wyznań.
Jak napisał we wstępie sam autor: „Podział wśród chrześcijan jest widoczny i stanowi problem nie tylko dla wyznawców tej religii, lecz także dla całego rodzaju ludzkiego. Przytoczone w tytule książki słowa Pawła Apostoła: «Pojednajcie się z Bogiem!» (2 Kor 5,20) dotykają wprost, w sposób istotowy, problemu podziału. Zachęta, podana w formie nakazu, zapewne wywoła u czytelnika podstawowe pytania: Dlaczego i w jakim celu mamy pojednać się z Bogiem? Co stoi u podstaw do podjęcia takiej decyzji i czemu miałoby to służyć? Szukanie odpowiedzi na pytanie o powód i cel pojednania się z Bogiem oraz poszukiwanie drogi i sposobu do osiągnięcia tego pojednania będzie tematem przewodnim opracowania. Książka «Pojednajcie się z Bogiem!» opisuje, w formie syntetycznej, kolejne etapy drogi człowieka prowadzącej ku jedności z Bogiem, z ludźmi i z samym sobą – według nauczania Kościoła katolickiego. Zawarty w książce wątek ekumeniczny wpisuje się w szeroki kontekst biblijnej i kościelnej historii zbawienia. Sposób takiego przedstawienia pozwala nam łatwiej rozeznać, czym jest ekumenizm oraz jaką gra rolę i jakie ma znaczenie dla wypełnienia planów Boga względem człowieka. Taka myśl jest obecna również u wielu chrześcijan różnych wyznań i prowadzi do szukania odpowiedzi na pytanie: Co czynić, by nastała na ziemi pełna i widzialna jedność Kościoła oraz jaki powinien być kształt tej jedności?”.
Bp Tadeusz Pikus od wielu lat zajmuje się naukowo teologią ekumeniczną, a z wyznawcami prawosławia, ich liturgią i pobożnością spotykał się podczas swej pracy w Moskwie i innych częściach Rosji, w tym także na teologicznych seminariach prawosławnych w Instytucie św. Andrzeja Apostoła oraz w pracy naukowej nad twórczością Aleksandra Mienia, prawosławnego kapłana, filozofa i teologa, zamordowanego w 1990 r., autora wielu książek, w których omawiane są kwestie filozoficzne, teologiczne, biblijne oraz liturgii i jej symboliki. Do niedawna Ksiądz Biskup był też przedstawicielem Konferencji Episkopatu Polski w pracach Bilateralnego Zespołu Katolicko-Prawosławnego. Sprawa jedności Kościołów wschodnich leży mu na sercu, co można odczuć w relacjach i rozmowach.
Rosyjski dron wleciał w rumuńską przestrzeń powietrzną i rozbił się na dachu bloku mieszkalnego w południowo-wschodnim mieście Gałacz, powodując pożar, poinformowało rumuńskie Ministerstwo Obrony w oświadczeniu wydanym w piątek.
Na miejscu zdarzenia pracują służby ratunkowe i policja.
Sanktuarium Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny Pani Kazimierskiej
Zamykamy naszą wielką jubileuszową pętlę, powracając tam, gdzie bije serce lubelskiej ziemi. Z Łódzkich Łagiewnik przenosimy się do Kazimierza Dolnego, by wspiąć się na Plebanią Górę. Tutaj, w otoczeniu renesansowych kamienic i wiślanych przełomów, wznosi się kościół Ojców Reformatów. To miejsce szczególne – sanktuarium Matki Bożej Zwiastowania, w którym niebo od stuleci spotyka się z ziemią w tajemnicy radosnego „fiat”.
Wchodząc do tej barokowej świątyni, stajemy przed cudownym obrazem Zwiastowania Najświętszej Maryi Panny z 1600 roku. Maryja, klęcząca przy pulpicie, z pokorą przyjmuje nowinę od Archanioła Gabriela. To wizerunek, który uczy nas słuchania Boga w ciszy serca. Kazimierska Pani Zwiastowania, ukoronowana koronami papieskimi w 1986 roku, od wieków przyciąga artystów, pątników i zagubionych wędrowców, oferując im to, co najcenniejsze: pokój i pewność, że dla Boga nie ma rzeczy niemożliwych. Jej dłonie, otwarte na Boży plan, są dla nas znakiem najgłębszego zaufania.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
