Reklama

Niedziela Świdnicka

Pascha to przemiana

Czas rekolekcji to prawdziwe święto, uczta dla zmysłów i duszy. W tym okresie doświadczamy w sposób szczególny wiary, pracujemy nad niedoskonałościami, integrujemy w całość przeciwieństwa i oswajamy lęki, czyli ufamy.

Niedziela świdnicka 13/2021, str. IV

[ TEMATY ]

rekolekcje

Pascha

Par. św. Aniołów Stróżów, Wałbrzych

Ks. kan. Jan Tracz

Ks. kan. Jan Tracz

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W dniach 7-9 marca br. odbyły się w wałbrzyskiej kolegiacie rekolekcje wielkopostne, które poprowadził ks. kan. Jan Tracz. Apostołował zarówno dla dorosłych jak i dla dzieci, a jego kazania trafiały wprost do serca człowieka.

Wiara to podstawa

Przytaczając przykłady różnych postaci biblijnych, kapłan ukazywał prawdziwe oblicze człowieka – niedoskonałej istoty stworzonej na wzór i podobieństwo Boga. – Zadajmy sobie pytanie, czy w nas samych odnajdujemy ich cechy: żyjącej w ciągłym pośpiechu Marty, wybiegającej myślami daleko od tego, co tu i teraz, wybiórczo patrzącego na dogmaty wiary Greka z Aten, braku pragnienia wiary u Szymona czującego przymus praktyk religijnych, wstydliwego Nikodema, który boi się pokazać swoje prawdziwe oblicze, czy też faryzeusza działającego bez zrozumienia i na pokaz – zachęcał wiernych do refleksji nad sobą rekolekcjonista.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

Podstawa to relacja

Reklama

W kolejnych naukach ks. Jan zwracał szczególną uwagę na relacje z bliźnim w Bogu, czyli w miłości. – Panie, całe życie za Tobą podążałem, byłem Ci wierny, tak blisko Ciebie, w codziennej modlitwie, pokornie, pobożnie. A mimo to jestem nieszczęśliwy. Czuję się pusty. Moje życie jest smutne – mówił ks. Tracz, tłumacząc, że bez budowania dwustronnej relacji z Bogiem i drugim człowiekiem, życie traci sens. Nie pachnie, nie sprawia radości. Wypełniając codzienne obowiązki, w pogoni współczesnego świata, dostosowując się do oczekiwań innych, nosząc w sobie lęki, obawy i urazy, robiąc rzeczy na pokaz, działając wbrew wytyczonym zasadom i podważając dogmaty wiary, bez prawdziwego pragnienia nawiązania relacji, zapominamy o najważniejszym – o budowaniu trójstronnej relacji i nawiązaniu więzi z drugim człowiekiem, z bliźnim w Bogu.

Spowiedź to największa, zaraz po Eucharystii, łaska jaką otrzymujemy jako wierzący. Łaska spotkania Boga, Jezusa poprzez pośrednictwo kapłana.

Podziel się cytatem

Czas refleksji

Rekolekcjonista opowiadał także o roli liturgii – o znaczeniu i wadze symboli, zachęcając do poszerzania wiedzy i świadomości czynionych gestów, wypowiadanych słów, prezentowanych postaw i zachowań. Zachęcał do refleksji nad sobą, swoim życiem doczesnym i rozwojem duchowym. Przed Mszą św. odbyła się spowiedź – największa, zaraz po Eucharystii, łaska jaką otrzymujemy jako wierzący. Łaska spotkania Boga, Jezusa poprzez pośrednictwo kapłana. Ks. Tracz zachęcał wiernych do skorzystania z sakramentu pokuty i pojednania. Tłumaczył też, czym jest dla nas Pascha: – Pascha Chrystusowa, to najważniejsze święto dla katolików. Wiara w zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa jednoczy zwaśnionych i daje początek nowemu. To odejście złego, a nadejście dobrego czasu.

To zmiana. Zmiana w nas samych, która dokonuje się dzięki zmartwychwstałemu Jezusowi Chrystusowi. Sakrament pokuty i pojednania pozwala nam na dokonanie się pełnej przemiany w nas samych poprzez Jezusa – tłumaczył ks. kan. Jan Tracz.

2021-03-23 19:41

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Pascha – święto wolności i wiary

[ TEMATY ]

Triduum Paschalne

Pascha

Adobe.Stock

Pascha, po hebrajsku Pesach, jest wielkim świętem wolności i wiary. Żydzi wspominają historię wyzwolenia z niewoli egipskiej. Bóg, dotychczas wyznawany jako Stwórca Świata, objawił się jako Wyzwoliciel.

Święto Paschy to czas, w którym porzucając swoje osobiste zniewolenia, należy pójść za głosem Boga. Jest to piękna lekcja ufności zarówno dla Żydów jak i dla Chrześcijan – opowiada w komentarzu dla Centrum Heschela KUL przełożona Wspólnoty Błogosławieństw w Emmaus-Nicopolis w Izraelu s. Eliana Kuryło CB, korektor starożytnego języka hebrajskiego w Biblijnym Instytucie w Tuluzie. Pascha jest najważniejszym i najstarszym świętem żydowskim.
CZYTAJ DALEJ

Święta na trudne czasy

Niedziela legnicka 5/2005

Archiwum parafii

Św. Maria de Mattias, obraz w kościele pw. św. Brata Alberta Chmielowskiego w Częstochowie-Kiedrzynie

Św. Maria de Mattias, obraz w kościele pw. św. Brata Alberta Chmielowskiego w Częstochowie-Kiedrzynie

Jako dziecko sprawiała rodzicom (zwłaszcza mamie) kłopoty, bo miała żywy temperament, wciąż skakała i biegała, gdzieś się spieszyła. Jako nastolatka była nieco płaczliwa i trochę rozchwiana emocjonalnie. Jako kobietę dojrzałą cechowała ją impulsywność i pewna nietolerancja wobec innego niż jej sposobu myślenia i działania. A jednak właśnie ją Pan Bóg chciał widzieć jako Założycielkę Zgromadzenia Sióstr Adoratorek Krwi Chrystusa. Stała się Świętą na niespokojne, trudne czasy, w jakich żyjemy.

Maria de Mattias urodziła się 4 lutego 1805 r. we włoskiej miejscowości Vallecorsa w rodzinie mieszczańskiej. Będąc młodą dziewczyną, zastanawiała się, co ma do zrobienia w życiu, jakie jest jej miejsce na ziemi. Często płakała, wzdychała, męczył ją niepokój. Z domu rodzinnego wyniosła umiłowanie modlitwy i Pisma Świętego, czytała książki o duchowości chrześcijańskiej, żywoty świętych. To wszystko otwierało ją na działanie Ducha Świętego. „Pewnego dnia - napisze potem - poczułam lekkość, jakby unosiły mnie jakieś ramiona”. Poczuła, że jej serce całkowicie zmieniło się i zostało napełnione odwagą, słyszała głos swojego Pana, zrozumiała, że jest kochana. Kiedy doświadczyła Bożej miłości, musiała rozeznać, jak na nią odpowiedzieć. Inspirowana przez św. Kaspra del Bufalo założyła w Acuto 4 marca 1834 r. Zgromadzenie Adoratorek Przenajdroższej Krwi. Zmarła w Rzymie 20 sierpnia 1866 r. Jej doczesne szczątki odbierają cześć w rzymskim kościele Przenajdroższej Krwi, który jest połączony z domem generalnym Zgromadzenia. 18 maja 2003 r. Jan Paweł II ogłosił ją świętą.
CZYTAJ DALEJ

Są świątynią Boga

2026-02-04 21:26

Biuro Prasowe AK

Podczas Mszy św. odprawionej w Bazylice Mariackiej w Dniu Życia Konsekrowanego kard. Grzegorz Ryś wskazywał na Maryję, św. Józefa, Symeona i Annę jako cztery postaci ukazujące „logikę życia konsekrowanego”. – Bardzo Wam życzę, żeby Maryja, Józef, Symeon i Anna spotkali się w każdej i w każdym z was, bo każda i każdy z was jest świątynią Boga – mówił metropolita krakowski.

– Z największym wzruszeniem pragnę przywitać eminencję w Bazylice Mariackiej, w której eminencja przyjął sakrament Chrztu św., z którą także był związany jako kapłan i biskup pomocniczy – powiedział na początku Mszy św. do kard. Grzegorza Rysia administrator parafii ks. Mariusz Słonina i powitał zebrane osoby życia konsekrowanego według godności i funkcji. – Wszyscy razem stajemy wobec niezwykłego dzieła Wita Stwosza, które w centralnej scenie ukazuje na moment zaśnięcia Matki Najświętszej. Dzisiaj chcemy w tej scenie zobaczyć nasze umieranie dla świata, by żyć dla Pana – powiedział.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję