Wieczornej Eucharystii przewodniczył bp Mieczysław Cisło. Odpust był połączony z dziękczynieniem za nawiedzenia świątyni przez figurę Matki Bożej Fatimskiej.
Modlitwa za Ojca Świętego
W sanktuarium Matki Bożej Chełmskiej główne uroczystości odpustowe odbywają się we wrześniu. Jednak od czasu, gdy świątynię podniesiono do godności bazyliki mniejszej, odpust jest obchodzony również zimą. 22 lutego wierni zgromadzili się na modlitwie w intencji Ojca Świętego. Oprócz porannych Mszy św. czas wypełniła adoracja Najświętszego Sakramentu. Aż do wieczora na rozmowę z Panem Jezusem i Jego Matką przychodzili przedstawiciele wspólnot działających przy parafii mariackiej. Troski i radości przedstawiali członkowie Legionu Maryi, Żywego Różańca, Oazy Rodzin, Ruchu Rodzin Nazaretańskich, a także Przyjaciele Oblubieńca i członkowie Odnowy w Duchu Świętym. Wieczorną uroczystość rozpoczęła procesja uliczna z kopią figury Matki Bożej Fatimskiej. Od kościoła Rozesłania Świętych Apostołów aż do bazyliki mariackiej poprowadził ją proboszcz i dziekan dekanatu Chełm-Zachód ks. Józef Piłat.
– Ten dzień zapisuje się na kartach historii naszego miasta jako szczególny czas dany nam od Boga. Po wyniesieniu do rangi bazyliki naszej świątyni w 1988 r. przeżywamy na Górze Chełmskiej uroczystości odpustowe ku czci Katedry św. Piotra. W lutym 1994 r. przy naszej bazylice została powołana Kapituła Kolegiacka kanoników chełmskich. Od tamtego czasu księża kanonicy zwykle byli licznie obecni na uroczystościach, jednak czas pandemii spowodował, że dzisiaj jesteśmy w okrojonym gronie. Natomiast w 1996 r., dokładnie 22 lutego, dane nam było przeżywać spotkanie z Matką Bożą w znaku Jej fatimskiej figury – mówił we wprowadzeniu do liturgii proboszcz ks. Andrzej Sternik. – Na spotkanie z Panią Fatimską, pomimo mrozu i padającego śniegu, 25 lat temu przybyło bardzo wielu wiernych. Mieszkańcy Chełma swoją postawą dali świadectwo, jak serce Matki bliskie jest sercu każdego dziecka Bożego. Pokazali, jak prawdziwa miłość Matki potrafi stopić wszelkie lody i ogrzać każdą atmosferę. To była niezwykła eksplozja odnowionego ludzkiego ducha, mówiącego o tym, że każdy może dotrzymać wierności – podkreślił kustosz.
Przez Kościół na wiernych spływa Boża łaska.
Podziel się cytatem
Siła wiary
W homilii odpustowej bp Mieczysław Cisło zwrócił uwagę na potrzebę wyznania wiary w Chrystusa.
– Jeśli deklarujemy wiarę, to działa w nas łaska – powiedział. Nawiązując do trudnej drogi św. Piotra, która ostatecznie zawiodła go do kierowania łodzią Kościoła, przywołał potrójną deklarację miłości, która była niejako zmazaniem potrójnego zaparcia się Chrystusa przez apostoła. – Człowiek zawsze może zawieść, dlatego, gdy przyjdzie chwila próby, musimy czuwać, aby nie zdradzić Jezusa – powiedział ksiądz biskup. Podkreślił, że człowiekowi jest potrzebny Kościół, przez który spływa Boża łaska. – Kościół w różnych epokach poddawał się różnym duchom czasu, dlatego musi się nieustannie oczyszczać. Ten wiek jest czasem oczyszczania się Kościoła, również z grzechów wyrządzanych młodocianym. Jednak zawsze należy pamiętać, że Kościół to mistyczne Ciało Chrystusa; w nim z grzechu idziemy ku świętości – powiedział.
– Kościół jest poddany wielkiej próbie, zwłaszcza ludzie słabej wiary. Nie można jednak ulegać propagandzie przeciwników wiary i generalizacji grzechu w Kościele – podkreślił, zwracając uwagę, że lekarstwem na zło jest miłość Chrystusa.
W niedzielę 17 kwietnia olkuska parafia uczciła swojego patrona – Jezusa Chrystusa Dobrego Pasterza. W podniosłej atmosferze jubileuszu 1050-lecia Chrztu Polski wierni oraz goście modlili się na uroczystej Eucharystii pod przewodnictwem bp. Grzegorza Kaszaka
Wraz z Pasterzem naszej diecezji Mszę św. odpustową w intencji pierwszego proboszcza, ks. prał. Henryka Januchty oraz wiernych celebrowali ks. Mariusz Karaś – kanclerz Kurii Diecezjalnej i ks. Henryk Chmieła – dziekan dekanatu olkuskiego. Na zakończenie Liturgii odpustowej wszyscy zgromadzeni – kapłani, wierni, goście, władze poszczególnych szczebli, poczty sztandarowe, liturgiczna służba ołtarza, przedstawiciele ruchów, stowarzyszeń i wspólnot parafii udali się na procesję eucharystyczną wokół świątyni, a po odśpiewaniu „Te Deum” rozpoczęła się druga część uroczystości – wręczanie orderów św. Stanisława Biskupa i Męczennika oraz odznak św. Floriana Mazovia.
„Spierał się z Darwinem, Freudem, Marksem i Szatanem. Nacierał uszu demokratom za lekceważenie demokracji, ganił kapitalistów za chciwość, a cały Zachód za to, że dawał komunizmowi szansę na rozwój przez lekceważenie własnej wiary chrześcijańskiej” – tak Fultona Johna Sheena scharakteryzowano w magazynie Time.
Na początku lat 50. XX wieku amerykańska telewizja wchodziła w swój złoty wiek, który trwał kolejne dwie dekady. Nigdy wcześniej ani nigdy później telewizja nie wpływała tak znacząco na kulturę i sposób życia zwykłego Amerykanina. Srebrny ekran kształtował to, jak społeczeństwo postrzegało rodzinę, miłość, politykę i inne aspekty życia – nawet normy społeczne. Telewizja stała się w pewnym sensie medium „totalnym”, formując amerykańskie umysły bardziej, niż współcześnie czyni to internet. Powstające wówczas seriale i programy były starannie produkowane, miały dobrze napisane scenariusze, wybitnych aktorów i reżyserów, dominowała jednak wśród nich tematyka rozrywkowa – z jednym wyjątkiem. Nowojorski biskup, który wytykał Amerykanom grzech, mówił im o obowiązkach wobec Boga i rodziny, ganił komunistów i z chrześcijańską miłością modlił się na antenie za Hitlera i Stalina, gromadził każdego tygodnia przed odbiornikami miliony widzów. Był to paradoks tamtych czasów, że z najpopularniejszymi programami rozrywkowymi mógł konkurować pod względem oglądalności tylko katolicki biskup. Fulton John Sheen stał się swego rodzaju telewizyjnym celebrytą, a w 1952 r. otrzymał nawet Nagrodę Emmy – telewizyjnego Oscara – dla „Najbardziej Wybitnej Osobowości” srebrnego ekranu. Jego audycje i książki były rozchwytywane nie tylko przez katolików. Również dziś, ponad cztery dekady od jego śmierci, książki bp. Sheena błyskawicznie znikają z księgarskich regałów. Jak osoba ta zdobyła rozgłos? Dlaczego bp Sheen nadal jest tak popularny, również w Polsce?
W sobotę 17 stycznia w kościele Santa Maria alle Fornaci, tuż obok Watykanu, odprawiono Mszę św. żałobną.
Obecność pięciu kardynałów: Pietro Parolina, watykańskiego Sekretarza Stanu; Stanisława Dziwisza, krakowskiego arcybiskupa seniora; Konrada Krajewskiego, jałmużnika papieskiego; Jamesa Michaela Harveya, archiprezbitera bazyliki św. Pawła za Murami; Beniamina Stelli, emerytowanego prefekta Kongregacji ds. Duchowieństwa; arcybiskupów Edgara Peña Parry, substytuta ds. ogólnych Sekretariatu Stanu; i Richarda Gallaghera, sekretarza ds. relacji z państwami; oraz dziesiątek prałatów i księży świadczyła o tym, że był to pogrzeb wyjątkowej osoby. Rzeczywiście, pożegnano zmarłego 15 stycznia Angelo Gugela, historycznego kamerdynera trzech Papieży: Jana Pawła I, Jana Pawła II i Benedykta XVI. Wcześniej służył on w Żandarmerii Watykańskiej i pracował w Gubernatorstwie Państwa Watykańskiego. Kamerdyner jest jedną z osób pracujących w Domu Papieskim i jest do bezpośredniej dyspozycji Papieża w każdej chwili, gdy jest to potrzebne. Angelo czasami usługiwał też przy stole. Natomiast podczas podróży zajmował się bagażem Papieża. Towarzyszył mu podczas audiencji - na przykład trzymał tacę z różańcami, które Papież rozdawał swoim gościom, i zajmował się prezentami, które ludzie przynosili Ojcu Świętemu. Podczas wakacji Jana Pawła II w górach Angelo spędzał większość czasu u jego boku. Zawsze był z Papieżem, wraz z sekretarzem papieskim i żandarmami, którzy zapewniali mu bezpieczeństwo. Jego praca stała się nieodzowna, gdy Papież nie mógł już poruszać się samodzielnie. Na licznych fotografiach tuż obok Jana Pawła II widać u jego boku kamerdynera - Angelo stał się „cieniem papieża”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
