Słowa pozdrowienia są streszczeniem istoty życia osób należących do wspólnoty Straży Honorowej. Swoim zaangażowaniem modlitewnym i apostolskim ukazują, gdzie znajduje się źródło miłości Bożej i jak z Niego zaczerpnąć.

Źródło Arcybractwa

Osoby należące do Arcybractwa odnajdują w Najświętszym Sercu Pana Jezusa wciąż na nowo życiodajne źródło Miłości, to co jest rdzeniem, kręgosłupem życia każdego człowieka, pierwszą i najważniejszą katechezą chrześcijaństwa – Bóg jest Miłością. Początki Straży Honorowej sięgają więc Golgoty, rany Jego Serca, która się nigdy nie zamknęła na człowieka. Od tej godziny pragnienie Bożego Serca wciąż trwa i obejmuje cały rodzaj ludzki. Jezus swym wzrokiem wciąż poszukuje swych dzieci i pragnie je na nowo pociągnąć do swego Serca, by mogły doświadczyć i wyartykułować osobiście, że Bóg jest Miłością.

Jedną z praktyk nabożeństwa do Serca Jezusowego, którą podejmują członkowie Arcybractwa, jest adoracja Najświętszego Sakramentu, tzw. Godzina Święta.

Podziel się cytatem

Pan Jezus do św. Małgorzaty Alacoque, powiernicy swego Serca, powiedział: ,,Pragnę gorąco być czczony i kochany w sakramencie mojej miłości, a nie znajduję prawie nikogo, kto by odpowiedział memu pragnieniu”. Na próżno również Jezus trzykrotnie szukał w Ogrodzie Oliwnym wsparcia, pocieszenia u swych uczniów, zachęcając ich do modlitw: „Smutna jest moja dusza aż do śmierci; zostańcie tu i czuwajcie!” (Mk 14, 34). Za każdym razem przychodząc do uczniów, pomimo zachęty do czuwania zastawał ich śpiących, gdyż oczy ich były senne. Uczniowie zatem w Ogrodzie Oliwnym spotkali się ze słowami wyrzutu ze strony Nauczyciela: „Tak, jednej godziny nie mogliście czuwać ze Mną” (Mt 26,40). Przytoczone słowa skargi Pana Jezusa, jak również słowa: ,,szukałem, kto by mnie pocieszył i nie znalazłem” stały się dla s. Marii od Najświętszego Serca Pana Jezusa natchnieniem do założenia 13 marca 1863 r. wspólnoty Arcybractwa. To ona opracowała tarczę zegara, na środku, której znajduje się włócznią przebite Serce Jezusa, u góry napis: ,,Cześć, miłość, wynagrodzenie Sercu Jezusowemu”, zaś u dołu: ,,Arcybractwo Straży Honorowej”.

Odpowiedź na przebite Serce

Osoby należące do Arcybractwa pragną odpowiedzieć na miłość Jezusa objawioną w Jego przebitym Sercu i dopędzić godzinę utraconą przez uczniów z Getsemani oraz przywrócić jej blask. Symbolicznie na zegarze wybierają sobie godzinę, umieszczając przy niej swoje imię i nazwisko, spełniając w ten sposób życzenie Jezusa: ,,Pragnę, aby Serce moje otoczyła korona z dwunastu gwiazd, utworzona z moich najmilszych i najwierniejszych sług” (Pan Jezus do św. Małgorzaty Alacoque). Odtąd każdego dnia w wybranej przez siebie Godzinie Obecności, jako wierni przyjaciele pełnią straż obecności przy Sercu Zbawiciela. Na początku obranej Godziny Straży czynią na sobie znak krzyża i myślami starają się łączyć z ofiarą Jezusa, uobecnianą w Eucharystii w tylu zakątkach świata. W łączności z Jego Sercem, które się ofiaruje dla naszego zbawienia, dokonują swego ofiarowania jako odpowiedź na Jego miłość: Panie Jezu, obecny w tabernakulum, ofiaruję Ci tę godzinę, wszystkie moje czynności, radości i trudy, aby uwielbić Twoje Serce przez to świadectwo miłości i wynagrodzenia. Spraw Panie, aby to ofiarowanie było pożyteczne dla moich bliźnich i bym gorliwiej pracował dla wszystkich Twoich miłosiernych zamiarów względem ludzi. Z Tobą za nich ,,poświęcam się, aby i oni byli uświęceni w prawdzie” (J 17, 19). Amen.

Święta codzienność

Po modlitwie ofiarowania, nic nie zmieniając w swych codziennych zajęciach, starają się trwać na wzór Najświętszej Maryi Panny, św. Jana, umiłowanego ucznia, i św. Marii Magdaleny stojących na Kalwarii w bliskości krzyża, z którego wytrysnęła krew i woda dla naszego zbawienia. Krew i woda to symbol łask zbawiennych i uświęcających, które są obecne w rodzącym się Kościele w sakramentach świętych, nade wszystko w Najświętszej Eucharystii. Godzina Obecności jest więc dla czcicieli Serca Pana Jezusa sposobnością, by swe życie przeżywać w Jego miłującej Obecności. By z wszystkiego, co złoży się na ową godzinę, czy to będą zajęcia domowe, czy jakieś w pracy, nasze radości czy cierpienia, modlitwy, oddać jako miłą Panu ofiarę w łączności z Jego ofiarą złożoną na krzyżu dla naszego zbawienia i nawrócenia grzeszników. Tak, aby okazać w Najświętszej Eucharystii, Bożej Miłości największe uwielbienie, cześć i wynagrodzenie. Oprócz tej godziny niektórzy obierają sobie dodatkową godzinę na tzw. Zegarze Miłosierdzia, aby modlić się o nawrócenie grzeszników. Ale warto wspomnieć, że są i tacy, którzy całe swoje życie oddają za grzechy świata, ofiarując swoje cierpienia.

Jedną z praktyk nabożeństwa do Serca Jezusowego, którą podejmują członkowie Arcybractwa, jest adoracja Najświętszego Sakramentu, tzw. Godzina Święta. Podczas Godziny Świętej w czwartek przed pierwszym piątkiem rozważamy mękę naszego Pana. Gdy patrzymy na Jezusa, na Jego cierpienie, które podjął, aby nas odkupić, możemy coraz lepiej zrozumieć głębię i ogrom miłości Jego Serca do każdego z nas. Zaczynamy też rozumieć bardziej skutki naszych grzechów, jednocześnie bolejąc nad nimi. Pragniemy zatem Mu wynagrodzić za niewdzięczność i zniewagi, których Jezus doznaje.

Nabożeństwo pierwszych piątków

Członkowie Arcybractwa starają się nieustannie nawracać, by w ich Sercu Jezus znalazł gościnny dom, który żyje miłością, w którym jest miejsce dla Jezusa i cierpiących, którzy z różnych powodów noszą w sobie zranione Jego Oblicze. Pierwsze piątki pomagają im zachować w swym sercu żywą wiarę w Bożą obecność w sakramencie Eucharystii. Przystępując do Komunii św. w pierwsze piątki miesiąca, chcą w sposób szczególny pamiętać o zranionym Sercu Jezusa. W tym to dniu przyjmują Pana Jezusa do swego serca z intencją wynagrodzenia Bożemu Sercu za grzechy ludzkie, zwłaszcza za grzechy i zniewagi, jakie spotykają Go w Najświętszym Sakramencie.

Aby bardziej żyć pragnieniami Serca Jezusa, członkowie Arcybractwa po Mszy św. w pierwszy piątek wymieniają między sobą tzw. bilety, na których jest rozważanie, słowo życia, czy inaczej mówiąc, zachęta do naśladowania pokornego Serca Jezusa.

Na zakończenie naszego rozważania wsłuchajmy się w słowa św. Jana Pawła II, które w liście z okazji stulecia poświęcenia ludzkości Najświętszemu Sercu Pana Jezusa skierował do ordynariusza Lyonu: „Gdy zbliża się trzecie tysiąclecie «miłość Chrystusa przynagla nas» (2 Kor 5, 14), abyśmy pomagali innym poznawać i kochać Zbawiciela, który wylał swoją krew za ludzi”. Chrystus Pan ciągle potrzebuje apostołów swego Serca oraz świadków Jego miłości i miłosierdzia na miarę trzeciego tysiąclecia.

Nie ma Straży w twojej parafii? Czas ją założyć! Więcej informacji na stronach: strazhonorowa.przemyska.pl lub strazhonorowa.pl