Figurka znajduje się na placu „u Kulónka” w Istebnej. To jedyna taka figurka. Ukazuje ona Matkę Bożą Frydecką z koroną na głowie trzymającą w prawej ręce berło, a w lewej – Dzieciątko Jezus również z koroną. Ma wysokość 26,5 cm i została wykonana ze szklącej porcelany.
Jak zauważa Małgorzata Kiereś, figurka pochodzi z przełomu XIX i XX wieku i zawiera nr seryjny 269. Takie numery nadawano w ówczesnych manufakturach porcelany dla konkretnych modeli figurek. Także szaty Maryi z gorsetem i kołnierzykiem oraz zaokrąglony kształt twarzy z pomalowanymi policzkami i rozpuszczone – niezakryte niczym – włosy wskazują na wyjątkowość tego przedstawienia, jakże odmiennego od innych wyobrażeń Matki Bożej Frydeckiej. Sama zaś kapliczka pochodzi z II połowy XIX wieku i została ufundowana przez rodzinę Michała Poloka. Obecnie opiekuje się nią rodzina Anny Foit oraz Magda i Andrzej Łupieżowiec.
– Figurka odzwierciedla typowe cechy Matki Boskiej z Frydka, której kult wśród miejscowych górali rozpowszechnił w XVIII wieku czeski jezuita o. Leopold Tempes, pierwszy duszpasterz beskidzkich górali. Przybył do Istebnej w 1716 r. i prowadził stąd pielgrzymki na frydeckie odpusty – podkreśla etnograf.
Rozmowę z Małgorzatą Kiereś nt. wyjątkowej figurki można było wysłuchać na falach Diecezjalnego Radia „Anioł Beskidów”.
Wśród chrześcijan, którzy odrzucają pobożność maryjną, często pojawiają się zastrzeżenia oparte na ideach teologicznych. Równie często katolicy broniący kultu Maryi jako naszej Pani mówią o swojej relacji z Matką Jezusa Chrystusa, którą kochają jak własną duchową matkę.
Ważnym krokiem do nawiązania dialogu jest uznanie tych dwóch odmiennych stanowisk i postulowanie poszanowania dla każdego z nich. Kościół katolicki rozwinął bogatą teologię pobożności maryjnej oraz zbudował autorytet Jej orędownictwa, które należy rozumieć w kontekście orędownictwa wszystkich świętych. Ponieważ wielu niekatolików opiera swoje podejście do doktryny na zasadzie sola Scriptura, warto ukazać, że kult świętych, z Najświętszą Maryją Panną włącznie, ma swoje źródło w nauczaniu biblijnym i nie neguje wyjątkowej roli Jezusa Chrystusa jako Pośrednika między Bogiem a wszystkimi ludźmi. W rzeczywistości jest to nauczanie oparte na podstawach biblijnych, które powinni rozważyć wszyscy chrześcijanie. Dlatego zajmiemy się teraz rolą Chrystusa jako Pośrednika, znaczeniem wstawiennictwa oraz szczególną funkcją orędowniczą świętych w niebie, z Najświętszą Maryją Panną włącznie.
Końcowe wersety Księgi Micheasza brzmią jak modlitwa wspólnoty i jak hymn o przebaczeniu. Prorok działał w VIII w. przed Chr. i patrzył na krzywdę oraz rozpad ładu w Judzie. Pada prośba: „Paś lud swój laską”. Obraz pasterza jest w Biblii językiem troski i odpowiedzialności. Laska pasterska służyła do prowadzenia trzody i do obrony przed drapieżnikiem. Słowa o samotnym mieszkaniu „w lesie, pośrodku Karmelu” przywołują Karmel, pasmo górskie nad Morzem Śródziemnym, kojarzone z zielenią i z tradycją Eliasza. Baszan i Gilead przywołują krainy dobrych pastwisk po wschodniej stronie Jordanu. Modlitwa prosi o bezpieczne zamieszkanie i o Boże działanie „jak za dni wyjścia z Egiptu”. Potem brzmi pytanie: „Któż jest Bogiem jak Ty”. To gra słów, bo imię Micheasz znaczy „Kto jest jak JHWH?” (Mîkāyāhû). Tekst używa kilku nazw zła, aby nazwać winę bez jej pomniejszania. Bóg „nie trwa w gniewie”, bo ma upodobanie w łaskawości (ḥesed). Obraz „zdeptania win” pokazuje Boga jako Zwycięzcę, który odbiera złu władzę. Obraz „wrzucenia w głębokości morskie” mówi o usunięciu bez możliwości odzyskania; morze oznacza tu otchłań. W wypowiedzi przeplata się forma „On” i „Ty”, jak w modlitwie, która przechodzi od opowiadania do bezpośredniego zwrotu. Pojawia się też słowo „reszta” (še’ērît), czyli ocaleni, którzy wracają do Boga. Werset końcowy mówi o wierności (ʾĕmet) wobec Jakuba i o łaskawości wobec Abrahama, „jak przysiągłeś naszym ojcom od dawnych dni”.
Prowadząc samochód można również słuchać wartościowych treści
Żyjemy w pośpiechu. Między pracą, domem i kolejnymi obowiązkami trudno znaleźć spokojną chwilę na wartościową lekturę czy modlitwę. Wieczorem brakuje już skupienia, a odkładane książki czekają na lepszy moment, który nie nadchodzi miesiącami.
Tymczasem każdego dnia spędzamy kilkanaście, a czasem kilkadziesiąt minut w samochodzie – w drodze do pracy, szkoły, na spotkania. Zamiast traktować ten czas jako stracony, można zamienić go w krótkie, codzienne rekolekcje w drodze.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
