W pełni tajemnicę Wcielonego Słowa ukazał światu Chrzest Pański. Stał się też on momentem objawienia całej Trójcy Świętej. Duch Święty zstąpił wtedy pod postacią gołębicy, a Ojciec ogłosił, że Ten, który przyjmuje chrzest, jest Jego umiłowanym Synem. Jezus wstępuje do wody, aby zrealizować zapowiedzi prorockie dotyczące zapowiadanego Mesjasza: przez Niego będzie zawarte ostateczne i trwałe przymierze Boga z ludźmi, narody będą opromienione światłością z nieba, niewidomi przejrzą, człowiek doświadczy prawdziwej wolności. Będzie On mógł tego dokonać dzięki namaszczeniu Duchem Świętym i mocą, zaś Prawo przez Niego przyniesione, stanie się punktem odniesienia dla ludzkości. Całe stworzenie doświadczać będzie wielkiej łagodności i dobroci swego Pana i Króla (por. Iz 42,1-7). Nasz Zbawiciel przyjmuje dobrowolnie chrzest z rąk św. Jana po to, aby „wypełnić wszystko, co sprawiedliwe” (Mt 3,15). Poprzez to wydarzenie tajemnica poznania Trójjedynego Boga została przybliżona człowiekowi i całemu światu, a woda otrzymała moc uświęcania przez zstąpienie w jej nurty Chrystusa Pana.

W sakramencie chrztu świętego każdy chrześcijanin doświadcza obecności całej Trójcy Świętej, bo przecież w Jej imię zostaje ochrzczony. Bóg Ojciec przyjmuje nas za swoje dzieci, co jest wielkim wywyższeniem natury ludzkiej. Kiedy nasza codzienność jest wypełniona realizowaniem Bożych nakazów, wtedy Bóg Ojciec znajduje w nas upodobanie, tak jak w swoim Synu. Jezus znalazł upodobanie swego Ojca nie tylko dlatego, że jest Jego Synem, ale też dlatego, że we wszystkim wypełnił Jego wolę. Od momentu wcielenia, aż po śmierć krzyżową, realizował plan zbawienia. Przez chrzest zostajemy przyobleczeni w Chrystusa, co symbolizuje biała szata.

Opromienieni jesteśmy Jego światłem, które – podtrzymywane przez rodziców i chrzestnych – będzie oświecać drogi naszego życia. Jest to zarazem wezwanie do stawania się dziećmi światłości, które odrzucają ciemności grzechu, a kroczą w bliskości Jezusa. Namaszczenie krzyżmem świętym oznacza dar Ducha Świętego, który uzdalnia nas do uczestniczenia w misji kapłańskiej, prorockiej i królewskiej samego Chrystusa. Świadomość tej misji wzrasta wtedy, kiedy coraz bardziej pogłębia się nasza wiara. Chrzest udzielany dziecku jest konsekwencją wiary jego rodziców i krewnych: ta wiara powinna być już bardzo osobistą w wieku dorosłym. Włączeni w Kościół święty przez ten sakrament, wyznajmy wiarę naszymi ustami i odważnie przyznajmy się do Chrystusa.