Rajmund Kolbe urodził się w Zduńskiej Woli k. Łodzi 8 stycznia 1894 r. W 1907 r. w parafii pabianickiej odbywały się misje, które prowadził franciszkanin konwentualny – o. Peregryn Haczela ze Lwowa. Podczas jednej z nauk misjonarz zachęcił chłopców, by wstępowali do zakonu św. Franciszka. Rajmund i jego starszy brat Franciszek postanowili wstąpić do franciszkanów konwentualnych. Za pozwoleniem rodziców obaj udali się do małego seminarium we Lwowie. W gimnazjum Rajmund wybijał się w matematyce i fizyce. 4 września 1910 r. rozpoczął nowicjat i przyjął imię Maksymilian. 5 września 1911 r. złożył śluby czasowe. W 1912 r. udał się na dalsze studia do Krakowa. Przełożeni wysłali go jednak na studia do Rzymu, gdzie zamieszkał w Międzynarodowym Kolegium Serafickim. Równocześnie uczęszczał na wykłady na Gregorianum. Tam studiował filozofię (1912-15), a potem, już w samym Kolegium Serafickim – teologię (1915-19). Studia wyższe ukończył z dwoma dyplomami doktoratu: z filozofii i teologii. W wolnych chwilach oddawał się ulubionym studiom fizycznym. Napisał wtedy artykuł pt. „Etereoplan. O pojeździe międzyplanetarnym”.
1 listopada 1914 r. złożył śluby wieczyste i przybrał imię Maria. Ulubioną lekturą Kolbego były wówczas „Dzieje duszy”, napisane przez św. Teresę od Dzieciątka Jezus. Duże wrażenie wywarła na nim również lektura dzieła, które napisał przewodnik duchowy św. Gemmy – o. Germano Ruoppolo „Głębie duszy, czyli święta Gemma Galgani”. Zapoznał się także z tekstami św. Alfonsa Marii Liguoriego i św. Ludwika Marii Grignion de Monfort. Założył Rycerstwo Niepokalanej (Militia Immaculatae). 8 października 1917 r. otrzymał święcenia diakonatu, a 28 kwietnia 1918 r. w kościele św. Andrzeja della Valle – święcenia kapłańskie z rąk kard. Basilia Pompilego. Mszę św. prymicyjną odprawiał w kościele i przy ołtarzu, gdzie w 1842 r. Niepokalana objawiła się Alfonsowi Ratisbonne.
Św. Maksymilian dla dzieła ewangelizacji od stycznia 1922 r. zaczął wydawać w Krakowie miesięcznik „Rycerz Niepokalanej”, a od 1935 r. – również „Mały Dziennik”. W 1936 r. postanowił uruchomić stację nadawczą w Niepokalanowie (Radio Niepokalanów). Obok działalności wydawniczej prowadził także działalność misyjną w Japonii. W 1941 r. został przez Niemców osadzony w Auschwitz, gdzie dobrowolnie oddał życie w bunkrze głodowym zamiast innego więźnia. Zginął 14 sierpnia 1941 r. dobity zastrzykiem fenolu.
Film dokumentalny "To on cię znalazł", który opowiada o poszukiwaniu śladów św. Maksymiliana Kolbe przez mieszkańca ziemi oświęcimskiej, opiekującego się miejscami pamięci związanymi z KL Auschwitz, został udostępniony w internecie – podała jego twórczyni Gabriela Mruszczak.
„To wydarzenie towarzyszy 82. rocznicy męczeńskiej śmierci św. Maksymiliana w niemieckim obozie koncentracyjnym Auschwitz, która przypada w poniedziałek” – powiedziała PAP reżyser i scenarzystka Gabriela Mruszczak.
Wyrocznia należy do końcowej części Izajasza (Iz 56-66), do czasu po powrocie z Babilonu. Odbudowa miasta i świątyni nie usuwała ran, sporów o kult i biedy. Wyrocznia zaczyna się od „Oto Ja” (hinneni), typowej formuły Bożej inicjatywy. Bóg mówi językiem stworzenia: „stwarzam” (bārā’). Ten czasownik w Biblii opisuje działanie właściwe samemu Bogu, znane z Rdz 1. Słowo „stwarzać” pada także przy Jerozolimie, która ma stać się radością dla Boga i dla ludu. Nowość dotyczy całej rzeczywistości, nie tylko murów. „Dawne rzeczy nie pójdą w pamięć” odnosi się do historii klęski, która kształtowała wyobrażenia i lęki. Tekst opisuje życie społeczne. Ustaje płacz, ustaje śmierć niemowląt, wydłuża się życie starców. Wiek stu lat zostaje nazwany młodością, a długie życie nie zasłania winy. To obraz odwrócenia przekleństw wojny i niewoli. W Pwt 28 pojawia się motyw domu budowanego dla obcego i winnicy, z której korzysta najeźdźca. Izajasz ogłasza spokojne zamieszkanie i korzystanie z plonu własnych rąk. Obietnica dotyka zwykłych rzeczy: domu, pracy, owocu ziemi. W tradycji Kościoła te słowa stały się ważne w sporze z pogardą dla ciała. Ireneusz w „Adversus haereses” V,35 cytuje zdanie o domach i winnicach jako świadectwo zmartwychwstania sprawiedliwych i odnowy stworzenia. Augustyn w „De civitate Dei” XXII przywołuje „nowe niebiosa i nową ziemię” jako opis radości, w której nie słychać lamentu. Ten sam zwrot podejmie potem 2 P 3,13 i Ap 21,1, rozwijając nadzieję na ostateczne odnowienie świata. Prorok mówi językiem codzienności, aby otworzyć myślenie na dar Boga, który leczy pamięć i przywraca godność pracy.
Narodowe Centrum Konstytucyjne, które przyznało Medal Wolności Ojcu Świętemu, pragnie w ten sposób uhonorować wkład Leona XIV w promowanie ideałów Pierwszej Poprawki do Konstytucji USA (1791 r.), która gwarantuje fundamentalne wolności: religii, słowa, prasy, pokojowych zgromadzeń oraz petycji do rządu. Ojciec Święty wyraził wdzięczność za tę prestiżową nagrodę - powiedział Matteo Bruni, dyrektor Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej.
Nadanie odznaczenia odbędzie się 3 lipca w Filadelfii, w przeddzień 250 rocznicy powstania Stanów Zjednoczonych. Papież dzięki połączeniu internetowemu wygłosi z Watykanu przemówienie do uczestników uroczystości. Będą wśród nich amerykańscy przywódcy polityczni i religijni.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
