Ugandyjski rekolekcjonista, założyciel i dyrektor sierocińca, w którym przebywa obecnie kilka tysięcy dzieci, wieloletni koordynator Odnowy w Duchu Świętym w diecezji Mbarara gościł w Polsce (a także w naszej diecezji) nie po raz pierwszy. Tym razem tematem jego rekolekcji było słuchanie.

Wiele osób dzisiaj ma pragnienie adoracji, spotkania z Panem w ciszy. Warto pójść za tym Bożym wołaniem: „On szuka nas, bo my szukamy Jego – a w tym spotkaniu dzieją się cuda”. Co jednak w przypadku osób, które doświadczają czasu pustyni, oschłości na modlitwie, przeciwności życiowych? To także może stać się błogosławieństwem, jeśli zwrócimy się wówczas do Boga, zaczniemy na nowo z Nim rozmawiać i słuchać Go. Przemiana serca często jest początkiem przemiany sytuacji zewnętrznej.

Jesteś ambasadorem

W życiu chrześcijanina istotne jest nie tylko słuchanie Boga, lecz także siebie nawzajem. Ks. Ba-

shobora w barwnych przykładach przedstawiał sytuacje, w których nie zwracamy uwagi na to, co mówimy, nieopatrznie raniąc drugiego człowieka. Naszym zadaniem tymczasem jest bycie ambasadorem Boga – błogosławienie i ochranianie tych, którzy są nam dani i zadani. „Jak zwracasz się do męża, żony, dzieci, ludzi mijanych na ulicy? Sprawdź swój słownik!”. Miłość wzajemna wyraża się w prostych gestach, uśmiechu, codziennej bliskości.

Podczas rekolekcji nie zabrakło modlitwy o uzdrowienie relacji damsko-męskich. Przebaczenie – choć wydaje się być trudne – uwalnia: w przeciwnym razie ci, którzy nas zranili, stają się bożkami, których nie chcemy wypuścić z własnej głowy i serca.

Zwolnij

Ważną kwestią w życiu osoby chcącej podążać za Panem i głosić Dobrą Nowinę jest rozeznawanie i posłuszeństwo Kościołowi. Cennym doświadczeniem jest stałe kierownictwo duchowe; nikt nie jest sędzią we własnej sprawie, a postawa „wszystko jest ze mną w porządku” jest zabójcza dla wzrostu duchowego. Inni ludzie są dla nas lustrem. Ks. John kładł duży nacisk na to, by czerpać z wielowiekowego doświadczenia Kościoła, korzystać z sakramentów, zachęcał do modlitwy różańcowej i nabożeństwa szkaplerznego; przede wszystkim jednak zwracał uwagę na to, by rozważać Słowo Boże. Wciąż dziwi go europejski pośpiech, także w sprawowaniu Eucharystii. Przypomniał, że Msza św. jest uprzywilejowanym miejscem spotkania z Panem i słuchania Jego Słowa. Ono to właśnie „daje nowy dynamizm miłości” 3-dniowe rekolekcje przyniosły wiele owoców. Osoby składające świadectwa ostatniego dnia mówiły nie tylko o uzdrowieniach fizycznych. Dla wielu z nich – szczególnie młodych – był to czas pogłębienia wiary i umocnienia nadziei w obliczu trudnych doświadczeń.