Zgromadzenie Córek św. Franciszka Serafickiego swoje początki czerpie z ruchu tercjarskiego bardzo mocno rozwiniętego i czynnie działającego w latach międzywojennych ubiegłego wieku. Wielkim propagatorem tercjarstwa i założycielem zgromadzenia sióstr franciszkanek był ks. Antoni Rewera, kapłan i społecznik Sandomierza oraz męczennik z Dachau. – W związku z obchodami rocznicy powstania zgromadzenia 27 października w Katolickim Domu Kultury w Sandomierzu, odbyło się sympozjum poświęcone duchowości i działalności założyciela, ks. Antoniego Rewery oraz posłudze sióstr „Rewerzanek”. W pierwszym wykładzie ks. Waldemar Gałązka mówił o zaangażowaniu ks. Rewery w sprawy życia Kościoła lokalnego, podkreślając jego rolę w pracach Sądu biskupiego, jako seminaryjnego wychowawcy oraz pełniącego wiele funkcji w ramach Kurii diecezjalnej – informuje ks. Tomasz Lis, rzecznik Kurii.

Kolejną prelekcję miał ks. Marek Tatar, który na podstawie pism błogosławionego przedstawił cechy doskonałości chrześcijańskiej. – Ks. Antoni Rewera w jednej z konferencji do alumnów stwierdza, „świętość, czyli doskonałość duchowa polega na doskonałym zjednoczeniu się z Bogiem przez miłość i przyjaźń. Kto szczerze i prawdziwie miłuje, ten rad słucha, ten Go naśladuje, ten z Nim stanowi jedno serce i jedną duszę”. Ks. Antoni jest radykalnym świadkiem oddania życia za wyznawaną prawdę. Z tego względu jest niekwestionowanym świadkiem radykalnego życia chrześcijańskiego – podkreślał Prelegent. Ostatni wykład dotyczący charyzmatu zgromadzenia wygłosiła s. Daniela Chwałek. – Charakterystyczne cechy zgromadzeniu nadał założyciel bł. ks. Antoni słowem pisanym i stylem własnego życia. Współzałożyciel Sługa Boży ks. prof. Wincenty Granat powiedział, że pokora, prawdomówność i ogromna dobroć, to cnoty, które występowały u założyciela w stopniu heroicznym. One to, jednoznacznie podkreślają wierność bł. ks. Antoniego wobec człowieka i współczesności, i należą do charakterystycznych cech, które pozostawił Córkom św. Franciszka. W swojej posłudze siostry starają się realizować te założenia idąc ku Bogu w bliźnim – mówiła siostra ze Zgromadzenia Córek św. Franciszka.

Podsumowaniem sympozjum była Msza św. w kościele św. Józefa, gdzie przez lata posługę proboszcza pełnił bł. ks. Antoni Rewera. Wspólnej modlitwie przewodniczył bp Artur Miziński, sekretarz generalny KEP. Eucharystię koncelebrowali: bp Krzysztof Nitkiewicz, bp Edward Frankowski oraz kapani związani z działalnością zgromadzenia. We wspólnej modlitwie wzięły udział siostry ze Zgromadzenia Córek św. Franciszka Serafickiego oraz z innych zgromadzeń zakonnych posługujących na terenie diecezji, a także wierni świeccy. Podczas Mszy św. dziękowano Bogu za posługę „Rewerzanek” w kilkunastu domach zakonnych rozsianych w kilku diecezjach. Na początku przemówił bp Krzysztof Nitkiewicz: – Bł. ks. Antoni Rewera, męczennik II wojny światowej, ale i międzywojennego czasu pokoju, bo wierność Chrystusowi zawsze oznacza męczeństwo, jest Bożym darem dla naszego Kościoła, podobnie jak założone przez niego zgromadzenie zakonne. Dziękując za duchową spuściznę jaką nam pozostawił, starajmy się niczego z niej nie utracić – powiedział Ordynariusz Sandomierski. Podczas homilii sekretarz generalny KEP zauważył: – Zgromadzenie Córek św. Franciszka Serafickiego jest wiernym owocem życia i świętości bł. ks. Antoniego Rewery. To on dostrzegł potrzebę założenia zgromadzenia na Ziemi Sandomierskiej, a jego duchowość znalazła odzwierciedlenie w franciszkańskim charyzmacie zgromadzenia. Brzmi ono „aby w każdym czasie gdzie postawi nas Boża Opatrzność, z prostotą i radością, ukazywać ubóstwo, pokorę i miłość Ukrzyżowanego Zbawiciela”. Ten charyzmat został jasno określony przez Waszego założyciela – bł. ks. Antoniego Rewerę, który w swojej duszpasterskiej działalności naśladował św. Franciszka z Asyżu w umiłowaniu Boga i najuboższych bliźnich – mówił bp Artur Miziński. Na zakończenie Mszy św. odśpiewano dziękczynne „Ciebie Boga wysławiamy”.

– Dzisiejsze spotkanie przypomniało nam, że mamy dokoła siebie mnóstwo świadków, którzy nas wspierają, abyśmy nie zatrzymywali się w drodze i którzy pobudzają nas do kontynuowania naszej drogi do celu – podkreślała s. Klara Radczak, przełożona generalna zgromadzenia. – Pośród ważnych dat w historii naszej wspólnoty zakonnej jest najpierw ta: 4 październik 1928 r. kiedy to z inicjatywy ks. Rewery i sandomierskich Tercjarzy powstało w Sandomierzu Towarzystwo Domu Ludowego pw. św. Franciszka Serafickiego. Kolejne ważne daty to: 16 maja 1933 r., otwarcie nowicjatu zgromadzenia. Od tego dnia przełożona zgromadzenia matka Aniela Osmala zaczęła przyjmować kandydatki do życia zakonnego. 16 marca 1942 r. ks. Antoni został aresztowany, wywieziony do obozu, najpierw Oświęcim, potem Dachau, gdzie poniósł śmierć męczeńską 1 października 1942 r. Po wojnie osierocone Zgromadzenie otoczył opieką bp Jan Kanty Lorek oraz ks. Piotr Gołębiowski i ks. Wincenty Granat. Dnia 3 pażdzienika 1959 r. zgromadzenie otrzymało upragniony status na prawie diecezjalnym. 8 grudnia 1999 r., Stolica Apostolska zatwierdziła zgromadzenie na prawie papieskim – poinformowała s. Klara Radczak.