Polska rodziną silna

Redakcja

[ TEMATY ]

modlitwa

życie

obrońcy życia

Stanisław Gęsiorski

Każdy człowiek jest darem Bożej miłości – przemyślanie dawali świadectwo troski o życie

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

W niedzielę 3 czerwca w archikatedrze przemyskiej wierni modlili się w intencji poszanowania życia od poczęcia do naturalnej śmierci. Eucharystii przewodniczył abp Adam Szal, metropolita przemyski, który w słowach wprowadzenia zachęcił do otoczenia troską każde życie, które pielęgnowane jest w naszych rodzinach.

Ks. Zbigniew Suchy w homilii mówił m.in: „Każde życie, to poczęte i to, które zbliża się do kresu, jest darem Bożej miłości. Dlatego Bóg ma do życia całkowite prawo. Trzeba się dziś pomodlić za rządzących i trzeba to jasno powiedzieć, że obóz rządzący ma dziś kłopot ze zdecydowaną postawą w obronie życia. Każde życie ma w sobie zamysł Boży. To, które jest bogate w talenty, i to, które dysponuje tylko jednym talentem”. Na potwierdzenie tego ostatniego stwierdzenia kaznodzieja przytoczył wzruszający przykład: „W 2013 r. obchodziliśmy 150. rocznicę powstania styczniowego. Sejm ówczesny odrzucił inicjatywę ogłoszenia go rokiem powstania. Jakby od niechcenia zorganizowano w Muzeum Narodowym wystawę. Dominującymi eksponatami była broń, biżuteria itp. Jedynie w Sukiennicach krakowskich wydzielono małą salkę na prezentację obrazów dokumentujących powstanie. Umieszczono tam znane obrazy Grottgera, Gierymskiego, Chmielowskiego. Jednak uwagę zwiedzających przykuwał obraz mniej znanego malarza Ludwika Benedyktowicza «Nad mogiłą powstańca» – grupa postaci w czerni klęczących i stojących nad mogiłą. Malarz stracił w walkach styczniowych obie ręce. Nie przeszkodziło mu to ukończyć Akademii Sztuk Pięknych i malować. Przy obrazie wyeksponowano protezy, przy pomocy których Benedyktowicz malował. Są one przejmującym świadectwem wielkości ducha, polskiego ducha” – podkreślił ks. Suchy (całość homilii do odsłuchania na przemyska.pl). Wraz z Kaznodzieją poszukajmy odpowiedzi na pytanie: czy jesteśmy promotorami życia w swoim życiu?

Po zakończonej Eucharystii nastąpił przemarsz z placu Katedralnego przez ulice miasta na przemyski Rynek, gdzie miała miejsce oficjalna część spotkania. Następnie odbył się koncert zespołu Arka Noego i piknik rodzinny oraz nastąpiło rozstrzygnięcie konkursu „Polska rodziną silna”.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

2018-06-13 10:08

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Ukraińcy przed modlitwą o pokój z papieżem: pragniemy końca wojny

Vatican News
/Odessa (KAI)

[ TEMATY ]

modlitwa

rosyjska agresja na Ukrainę

pokój dla Ukrainy

PAP/SERGEY DOLZHENKO

Ukraińscy żołnierze

„Zauważyłam, że podczas składania życzeń przy różnych okazjach, podczas modlitwy różańcowej z dziećmi, podczas ektenii błagalnej dorośli i dzieci proszą tylko o jedno: o zakończenie wojny i pokój” – wskazuje s. Anastasiia Zabrotska posługująca w Odessie. Ze wspomnianego przez nią powodu Ukraińcy jutro planują aktywnie włączyć się w papieską inicjatywę modlitwy, postu i pokuty w intencji pokoju na świecie.

W wywiadzie dla Radia Watykańskiego s. Zabrotska wskazuje, jak wojenna codzienność przytłacza jej naród. „Pokój jest na pewno teraz najbardziej pożądanym słowem oraz życzeniem dla każdego Ukraińca i Ukrainki. I kiedy często brzmi alarm, a niejednokrotnie zdarza się to gdzieś w środku nocy i często na wpół świadomie wstaję z łóżka, by iść w bezpieczne miejsce, wtedy proszę Boga za wszystkich ludzi modlących się za nas na całym świecie – wyznaje zakonnica. – A także, aby On stanowił tę siłę, tę sprawność, która pomaga naszym wojskowym, bo oni przecież, tak jak my, nie śpią i czuwają nad naszym życiem. Więc żeby Pan był z nimi i pomagał im odeprzeć wszystkie te ataki. Oraz aby Bóg zachował i chronił ludzkie życie, jakie sam dał. I w tych chwilach modlę się modlitwą wszystkich ludzi dobrej woli, którzy proszą za nas, pamiętając, że na Ukrainie wojna toczy się dwadzieścia cztery godziny na dobę, umierają ludzie, umierają dzieci, umierają naukowcy, artyści, geniusze, muzycy, chirurdzy, jeszcze nienarodzeni. I to tylko dlatego, że żyjemy na Ukrainie w tym momencie historii. Dlatego wciąż pozostaję wdzięczna wszystkim chrześcijanom, wierzącym różnych wyznań i religii, a także ludziom dobrej woli, którzy pamiętają i modlą się za nas tutaj na Ukrainie”.

CZYTAJ DALEJ

Tam, gdzie świat widzi sukces, Ewangelia pyta o serce

2026-08-16 10:07

Ks. Krzysztof Młotek

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

pexels.com

Paweł odpowiada na pytania Koryntian o dziewictwo i małżeństwo, i czyni to z przejrzystością co do rangi własnych słów: „nie mam nakazu Pana, lecz daję radę jako ten, który dostąpił miłosierdzia”. Wulgata utrwali to rozróżnienie na wieki: praeceptum Domini non habeo, consilium autem do. Z tego jednego zdania wyrośnie cała teologia i dyscyplina rad ewangelicznych. Consilium zaprasza dalej, niż sięga przykazanie, i właśnie jako „rady ewangeliczne” (por. kan. 573 § 2 KPK) stanie się fundamentem życia konsekrowanego. Apostoł uczy przy okazji rzeczy bezcennej, czyli odróżniania tego, co Pan nakazał, od tego, co doradza Jego sługa. Prawodawca, który tego nie odróżnia, obciąża sumienia. Wierny, który tego nie odróżnia, gubi wolność dzieci Bożych.

CZYTAJ DALEJ

Chrześcijaństwo nie zachęca do bycia cierpiętnikiem. Ono uczy nas sprawiedliwości i zachęca do przebaczenia

2026-09-09 15:45

O. prof. Zdzisław Kijas

[ TEMATY ]

rozważania

O. prof. Zdzisław Kijas

Adobe Stock

Przebaczyć nie znaczy tyle, co nic nie powiedzieć, przemilczeć, znieść wyrządzoną sobie krzywdę, przecierpieć, wziąć na siebie krzyż niesprawiedliwości i nieść go bez otwierania ust. Nie tego oczekuje od nas Bóg.

Jezus powiedział do swoich uczniów: Piotr podszedł do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?» Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy. Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby dług w ten sposób odzyskać. Wtedy sługa padł mu do stóp i prosił go: „Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował. Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: „Oddaj, coś winien!” Jego współsługa padł przed nim i prosił go: „Okaż mi cierpliwość, a oddam tobie”. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu. Współsłudzy jego, widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło. Wtedy pan jego, wezwawszy go, rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?” I uniósłszy się gniewem, pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu nie odda całego długu. Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu».

CZYTAJ DALEJ

Reklama