Bp Beniamin Szymański był właścicielem szpaka, który umiał mówić. Trzymał go w klatce w refektarzu biskupim. Najczęściej szpak żalił się:
„Boże, Boże, źle na świecie”. Pewnego razu szpak wydostał się z klatki i wyfrunął przez otwarte okno, aby zakosztować swobody. Dofrunął aż do wierzby koło młyna wodnego pod Janowem. Kiedy rano młynarka wyszła doić krowę, szpak po swojemu zaczął biadolić: „Boże, Boże, źle na świecie”. Młynarka, która usłyszała głos, a nie widziała mówcy, uciekła z krzykiem, twierdząc, że wierzba mówi. Ludzie się zbiegli, by zobaczyć to dziwo, i wtedy odkryli ptaka. Złapali go i odnieśli biskupowi.
Mieszkańcy Podlasia znani są z tego, że poradzą sobie w każdej sytuacji. W czasie budowy kościoła w Zembrowie (1902-05) cegłę transportowano ręcznie z cegielni w Paulinowie. Dorośli, młodzież, a nawet dzieci, stojąc w szeregu o długości 2 km, podawali ją sobie z rąk do rąk.
Biedny jak mysz kościelna
Kiedy bp Jan Mazur był już na emeryturze, którejś nocy na kurię, w której znajdował się także dom biskupa, napadli złodzieje. Biskup, nie straciwszy głowy, chwycił tubę z nagłośnieniem i na całe Siedlce ryknął: „Napad! Napad!”. Złodzieje czmychnęli czym prędzej. Pewien świecki tygodnik skomentował to następująco: „Na własnej skórze odczuli, co to znaczy być biednym jak mysz kościelna”.
Hiob odpowiada przyjaciołom zdaniem, które wyprzedza Pawła o wieki: „jakże człowiek może być przed Bogiem sprawiedliwy?” To pytanie procesowej rozpaczy. Cały rozdział dziewiąty jest zbudowany na obrazie niemożliwego procesu z Bogiem: „gdyby się ktoś z Nim prawował, nie odpowie raz jeden na tysiąc”. Hiob chciałby pozwać Boga przed trybunał, i natychmiast widzi absurd własnego pozwu. Strona przeciwna jest zarazem sędzią, a „któż Mu powie: Co czynisz?” Środek perykopy to hymn o potędze Stwórcy, włożony w usta cierpiącego. Bóg przenosi góry, wstrząsa ziemią, rozkazuje słońcu, „sam rozciąga niebiosa, kroczy po morskich głębinach”, czyni Niedźwiedzicę i Oriona. Hiob nie wątpi w moc Boga ani na chwilę. Jego dramat polega na tym, że moc widzi, a sprawiedliwości dostrzec nie może. „Choćbym miał słuszność, nie odpowiem, o litość będę błagał przeciwnika”. To jedna z najciemniejszych i najuczciwszych modlitw Starego Testamentu, wiara, która nie rozumie, a nie przestaje się zwracać do Tego, którego nie rozumie. Księga Hioba nie daje w tym miejscu odpowiedzi i liturgia też jej nie wymusza. Odpowiedź przyjdzie na końcu księgi w teofanii, a ostatecznie w Chrystusie, w którym Bóg sam stanął po stronie oskarżonego człowieka. Hieronim, dzisiejszy patron, który przełożył i tę księgę, wiedział z własnego niespokojnego życia, że z Bogiem się nie wygrywa procesu. Z Bogiem się wytrwa. Jego betlejemska grota, gdzie przez dziesięciolecia zmagał się ze słowem, tekstami i sobą samym, jest komentarzem do Hioba. Prawować się z Bogiem wolno, byle nie wypuścić Go z rąk.
Od 15 października przez kilka kolejnych tygodni relikwie Świętej Kołyski będą umieszczone w miejscu bardziej dostępnym dla pielgrzymów w Bazylice Matki Bożej Większej (Santa Maria Maggiore). Pozwoli to na możliwość kontemplowania z bliska relikwii przechowującej pamięć o Narodzeniu Chrystusa.
Relikwie przechowywane dziś w Bazylice Matki Bożej Większej składają się z pięciu cienkich elementów wykonanych z drewna sykomory, tradycyjnie utożsamianych z fragmentami żłóbka, w którym – według relacji ewangelicznej – Maryja złożyła Jezusa po Jego narodzeniu.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
