Ks. Jan Bryłowski urodził się 25 stycznia 1887 r. w Szczebrzeszynie jako syn Wojciecha i Marianny z domu Plec. Filozofię i teologię studiował w Wyższym Seminarium Duchownym w Lublinie. Na kapłana został wyświęcony w 1911 r. Po święceniach pracował jako wikariusz w następujących parafiach: Pawłów (od 3 IV 1911 r.), Łuków (od 19 VIII 1911r. ), Siedlce (od 22 XII 1911r. ), Krasnystaw (od 11 I 1919 r.), w katedrze lubelskiej (od 14 I 1920 r.) i Krasnobrodzie (od 20 X 1922 r.).
11 sierpnia 1926 r. został proboszczem parafii Żółkiewka, gdzie pracował do 1935 r. 20 maja tegoż roku został mianowany proboszczem parafii Wożuczyn, w powiecie tomaszowskim. O kapłanie tym w Kronice parafii Wożuczyn napisano: "Człowiek gościnny i towarzyski, dobry administrator, jako kapłan zacny".
W czerwcu 1940 r. ks. Bryłowski został aresztowany przez Niemców. Powodem tego - według relacji miejscowych parafian - miało być to, że kapłan ten nie chciał oddać okupantom dzwonów kościelnych, które ukrył w ziemi. Ponadto posądzono go o współpracę z tajną organizacją, którą kierował miejscowy nauczyciel.
Ks. Bryłowski był więziony w Tomaszowie Lub., Zamościu i na Zamku w Lublinie. Następnie został przewieziony do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, a 4 maja 1941 r. do Dachau, gdzie otrzymał numer obozowy 25296. Tam też umarł śmiercią męczeńską 21 marca 1942 r.
W Wożuczynie na zewnętrznej ścianie kościoła widnieje tablica ku pamięci 48 parafian, zamęczonych w okresie II wojny światowej, wśród których jest też ks. Jan Bryłowski. Tablicę tę poświęcił bp Zdzisław Goliński 29 lipca 1959 r.