Bóg kocha człowieka i każdego z nas pragnie zbawić. To jest Jego największa troska, gdy chodzi o dzieło zbawcze. Nie zaniedbujmy więc spowiedzi, to jest istotna pomoc, żeby się nie zagubić, nie popaść w cynizm, ale być bliżej Boga. Niesamowite, że człowiek może uzyskać przebaczenie grzechów. Tak modne są dzisiaj gabinety psychologów, psychoanalityków, seksuologów, ale one nie dają człowiekowi tego, co spowiedź: odpuszczenie naszych przewinień. To wielki nadprzyrodzony świat łaski, źródło dla naszego odrodzenia i energii. Jeżeli będziemy współpracować z łaską Bożą, otrzymamy moc, która ze zwykłego, słabego człowieka uczyni płonącą pochodnię miłości.

Wszyscy możemy być takimi pochodniami, rozświetlającymi rzeczywistość Bożym blaskiem i dążeniem do tego, co lepsze, wspanialsze. Często także szukamy pomysłu na życie, chcemy czegoś w nim dokonać. Spotykam tylu ambitnych młodych, którzy przenosiliby góry i przeskakiwali największe przeszkody. Jeżeli człowiek w duchu Ewangelii pracuje nad sobą, stawia sobie wymagania, odmawia sobie czegoś, walczy z lenistwem, ze swymi wadami i stara się bardziej dostrzegać bliźniego – nie zmarnuje swojego życia i przysłuży się budowaniu królestwa Bożego na ziemi.

To wszystko może być udziałem zwłaszcza człowieka młodego, który jest wielką nadzieją dla Boga i świata. Dlatego trzeba mieć duży szacunek dla młodości. Rozmawiałem kiedyś z nauczycielką, która zachwycając się gimnazjalistami, zauważyła, że wielką jest krzywdą, jeżeli tę piękną młodzież ktoś poczęstuje złem, zniszczy w niej dobro, jej wewnętrzne piękno, sumienie, charakter. Wspomnijmy tu też na słowa Jezusa, że lepiej by było kamień młyński zawiesić u szyi i zatopić w głębinach morza temu, kto gorszy młodych ludzi (por. Mt 18, 6). Niestety, ciągle obserwujemy to niszczenie młodego człowieka przez ogromny przemysł bazujący na ludzkiej słabości. Zło i szatan z wielką siłą uderzają w czyste dusze młodych i chcą je zniszczyć.

Jesteśmy stworzeni na obraz Boży i wszyscy mamy dojście do Pana Boga m.in. przez sakrament pokuty. Nie trzeba zatem zwlekać, tylko jak najszybciej wrócić do Bożej miłości, do tego, co wypisane jest mocno w każdym ludzkim sercu. Pan Bóg nas kocha i przebaczy każde nasze przewinienie, tylko musimy Go o to prosić. On, bogaty w miłosierdzie, przytuli i pobłogosławi, i odeśle ze słowami: „Idź, a od tej chwili już nie grzesz” (J 8, 11).

Nie ma nic piękniejszego na świecie niż miłość Boża.