Księża wiersze piszą, a grono poetów w sutannach jest wcale niemałe. Wśród nich jest również ks. Sylwester Kubik z archidiecezji częstochowskiej. W jego wierszach są meandry wiary, miłość do Ojczyzny, spojrzenie na problemy tych, którzy zostali powierzeni jego duszpasterskiej trosce, i zachwyt nad pięknem ukrytym w świecie i w człowieku.
„Moje życie ciężki kamień/ Zmieniam z trudem w marzeń sny/ Czy wystarczy sił mi Panie/ Bym doczekał czasu żniw” – zastanawia się ks. Kubik w wierszu „Wyznanie Hioba” (z tomiku „Błogosławieni”). W innym utworze pochyla się z miłością i nadzieją nad Polską: „Wyszłaś Ojczyzno z mroków historii/ Przy skrzydłach orła stawiając krzyż/ By służyć Bogu w cierniowej glorii/ Przez burze dziejów piąć się wzwyż/ (...) Widzę twój sztandar znów wysoko/ Choć tyle wokół targowicy/ Lecz głos bezbożny wierzę w to głęboko/ Anielskich chórów nie zakrzyczy” („Moja Ojczyzna” z tomiku „Błogosławieni”). W wierszu „Wyznanie” (z tomiku „Sancta terra”) dzieli się z czytelnikami refleksją: „Nie śmierci się lękam lecz umierania/ W sidłach słabości i zagubieniu/ I proszę kornie Mojego Pana/ By zginąć nie dał memu sumieniu”.
Tomiki poezji ks. Sylwestra Kubika, opatrzone grafikami Marianny Rynkiewicz, zostały wydane przez Częstochowskie Wydawnictwo Archidiecezjalne „Regina Poloniae”.
***
Ks. Sylwester Kubik
Reklama
Dzieciństwo spędził w Kotlinie Kłodzkiej. W 1974 r. zamieszkał we wsi Zdrowa k. Częstochowy. Przez rok studiował prawo na Uniwersytecie Wrocławskim. Święcenia kapłańskie przyjął w 1992 r. W latach 2000-03 – proboszcz i budowniczy kościoła w Mokrej. W latach 2003-15 – proboszcz parafii Ostrówek k. Wielunia.
Od 2015 r. – proboszcz parafii św. Antoniego w Częstochowie.
Autor trzech tomików wierszy: „Sancta terra”, „Na ludzkich drogach” i „Błogosławieni”. W swoich wierszach porusza tematy wiary, nadziei, miłości, śmierci i patriotyzmu. Często są one hołdem dla wspaniałych ludzi, których poznał na kapłańskiej drodze. W 2016 r. we współpracy z księdzem wikariuszem Tomaszem Chrzęstkiem wydał monografię o parafii św. Antoniego w Częstochowie na jubileusz 80. rocznicy jej powstania. Red.
***
MATKA
Jak dni tygodnia które stworzył Bóg
Dałaś nam Mamo siedem żyć
Szczodre dary wśród życia trwóg
I ufnej wiary złotą nić
Walczyłaś o nas i nasze życie
Na przekór losom i ludziom wbrew
Wierząc z mocą w Boże obietnice
W Jego miłość prawa i gniew
Do pracy znojnej budziłaś się świtem
By dla każdego wystarczył chleb
Pachnący Tobą słońcem i żytem
Dobry jak anioł który nas strzegł
Uczyłaś nas kroczyć drogą prostą
Po której stąpa wraz z ludźmi Bóg
By serce nasze wciąż dla nich rosło
Aż po ostatni w tym życiu próg
Dziś Cię żegnamy modlitwą serdeczną
Którą poniesiesz do niebios bram
A Bóg Cię obdarzy radością wieczną
Bo byłaś dla nas najlepszą z mam
Z tomiku „Błogosławieni”, Częstochowa 2016
***
WIELKOPOSTNE TĘSKNOTY
Reklama
Znów na głowie szary popiół
I świadomość czym się staniesz
Na swe życie patrzysz z boku
I pytanie co zostanie
W pajęczynie codzienności
Zagubiony sens istnienia
Strzępy marzeń i miłości
I budzący głos sumienia
Z oporami trud podjęty
By się wolnym stać na nowo
I przez chwilę niczym święty
Aureolę mieć nad głową
Grzech wyrzucasz w dal za siebie
Przebaczenia czułe słowo
Jedną stopą jesteś w niebie
Do Chrystusa tulisz głowę
Po drabinie rozmów Bożych
Kruszyn postów, dobrych czynów
Pijesz światło rannej zorzy
Stając w kręgu Bożych Synów
I pytanie: Na jak długo
Sił wystarczy dobrych chęci
By być panem a nie sługą
I żyć życiem Bożych Dzieci
Szkaplerz to najpopularniejsza obok Różańca świętego forma pobożności maryjnej. Historia szkaplerza sięga góry Karmel w Ziemi Świętej, kiedy to duchowi synowie proroka Eliasza prowadzili tam życie modlitewne. Było to w XII wieku. Z powodu prześladowań ze strony Saracenów bracia Najświętszej Maryi Panny z Góry Karmel przenieśli się do Europy i dali początek zakonowi zwanemu karmelitańskim.
W południowej Anglii w Cambridge mieszkał pewien bogobojny człowiek - Szymon Stock, generał zakonu, który dostrzegając grożące zakonowi niebezpieczeństwa, modlił się gorliwie i błagał Maryję, Najświętszą Dziewicę, o pomoc. Pewnej nocy, z 15 na 16 lipca 1251 r., ukazała mu się Najświętsza Panienka w otoczeniu aniołów. Szymon otrzymał od Maryi brązowy szkaplerz i usłyszał słowa: „Przyjmij, Synu najmilszy, szkaplerz Twego zakonu jako znak mego braterstwa, przywilej dla Ciebie i wszystkich karmelitów. Kto w nim umrze, nie zazna ognia piekielnego. Oto znak zbawienia, ratunek w niebezpieczeństwach, przymierze pokoju i wiecznego zobowiązania”. Od tamtej pory karmelici noszą szkaplerz, czyli dwa prostokątne skrawki wełnianego sukna z naszytymi wyobrażeniami Matki Bożej Szkaplerznej i Najświętszego Serca Pana Jezusa, połączone tasiemkami. Słowo „szkaplerz” pochodzi od łacińskiego słowa „scapulae” (plecy, barki) i oznacza szatę, która okrywa plecy i piersi. Papież Pius X w 1910 r. zezwolił na zastąpienie szkaplerza medalikiem szkaplerznym.
Do wielkiej Rodziny Karmelitańskiej chcieli przynależeć wielcy tego świata - królowie, książęta, możnowładcy, ale i zwykli, prości ludzie. Dzięki papieżowi Janowi XXII - temu samemu, który wprowadził święto Trójcy Świętej i wyraził zgodę na koronację Władysława Łokietka - szkaplerz stał się powszechny. Papież miał objawienia. Matka Boża przyrzekła szczególne łaski noszącym pobożnie szkaplerz karmelitański. A Ojciec Święty ogłosił te łaski światu chrześcijańskiemu bullą „Sabbatina” z dnia 3 marca 1322 r. Bulla mówiła o tzw. przywileju sobotnim. Szczególne prawo do pomocy ze strony Maryi w życiu, śmierci i po śmierci mają ci, którzy noszą szkaplerz. Jest to niejako suknia Maryi, czyli znak i nieomylne zapewnienie macierzyńskiej opieki Matki Bożej. Kto nosi szkaplerz karmelitański, ten otrzymuje obietnicę, że dusza jego wkrótce po śmierci będzie wyzwolona z czyśćca. Stanie się to w pierwszą sobotę miesiąca po śmierci. Oczywiście, pod warunkiem, że ta osoba nosiła szkaplerz w należytym duchu i żyła prawdziwie po chrześcijańsku, zachowała czystość według stanu i modliła się modlitwą Kościoła.
Jan Paweł II pisał do przełożonych generalnych Zakonu Braci NMP z Góry Karmel i Zakonu Braci Bosych NMP z Góry Karmel, że w znaku szkaplerza zawiera się sugestywna synteza maryjnej duchowości, która ożywia pobożność ludzi wierzących, pobudzając ich wrażliwość na pełną miłości obecność Maryi Panny Matki w ich życiu. „Szkaplerz w istocie jest «habitem» - podkreślał Ojciec Święty. - Ten, kto go przyjmuje, zostaje włączony lub stowarzyszony w mniej lub więcej ścisłym stopniu z zakonem Karmelu, poświęconym służbie Matki Najświętszej dla dobra całego Kościoła. Ten, kto przywdziewa szkaplerz, zostaje wprowadzony do ziemi Karmelu, aby «spożywać jej owoce i jej zasoby» (por. Jr 2, 7) oraz doświadczać słodkiej i macierzyńskiej obecności Maryi w codziennym trudzie, by wewnętrznie się przyoblekać w Jezusa Chrystusa i ukazywać Jego życie w samym sobie dla dobra Kościoła i całej ludzkości” (por. Formuła nałożenia szkaplerza).
Papież Polak od wczesnych lat młodości nosił ten znak Maryi. I zawsze zaznaczał, jak ważny w jego życiu był czas, gdy uczęszczał do kościoła na Górce (Karmelitów) w Wadowicach. Szkaplerz przyjęty z rąk o. Sylwestra nosił do końca życia. (Szkaplerz św. Jana Pawła II znajduje się w klasztorze Karmelitów w Wadowicach.) W orędziu z okazji jubileuszu 750-lecia szkaplerza karmelitańskiego pisał, że szkaplerz „staje się znakiem przymierza i wzajemnej komunii między Maryją i wiernymi, a w rezultacie konkretnym sposobem zrozumienia słów Jezusa na krzyżu do Jana, któremu powierzył swą Matkę i naszą duchową Matkę”.
Matka Boża, kończąc swe objawienia w Lourdes i w Fatimie, ukazała się w szatach karmelitańskich jako Matka Boża Szkaplerzna. Wszystkie osoby noszące szkaplerz karmelitański mają udział w duchowych dobrach zakonu karmelitańskiego. Ten, kto go przyjmuje, zostaje na mocy jego przyjęcia związany mniej lub bardziej ściśle z zakonem karmelitańskim. Rodzinę Karmelu tworzą następujące kręgi osób: zakonnicy i zakonnice, Karmelitańskie Instytuty Życia Konsekrowanego, Świecki Zakon Karmelitów Bosych (dawniej zwany Trzecim Zakonem), Bractwa Szkaplerzne (erygowane), osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością w różnych formach zrzeszania się (wspólnoty lub grupy szkaplerzne) oraz osoby, które przyjęły szkaplerz i żyją jego duchowością, ale bez żadnej formy zrzeszania się. Do obowiązków należących do Bractwa Szkaplerznego należy: przyjąć szkaplerz karmelitański z rąk kapłana; wpisać się do księgi Bractwa Szkaplerznego; w dzień i w nocy nosić na sobie szkaplerz; odmawiać codziennie modlitwę zaznaczoną w dniu przyjęcia do Bractwa; naśladować cnoty Matki Najświętszej i szerzyć Jej cześć.
Modlitwa do Matki Bożej Szkaplerznej
O najwspanialsza Królowo nieba i ziemi! Orędowniczko Szkaplerza świętego! Matko Boga! Oto ja, Twoje dziecko, wznoszę do Ciebie błagalne ręce i z głębi serca wołam do Ciebie: Królowo Szkaplerza, ratuj mnie, bo w Tobie cała moja nadzieja.
Jeśli Ty mnie nie wysłuchasz, do kogóż mam się udać?
Wiem, o dobra Matko, że Serce Twoje wzruszy się moim błaganiem i wysłuchasz mnie w moich potrzebach, gdyż Wszechmoc Boża spoczywa w Twoich rękach, a użyć jej możesz według upodobania.
Od wieków tak czczona, najszlachetniejsza Pocieszycielko utrapionych, powstań i swą potężną mocą rozprosz cierpienie, ulecz, uspokój mą zbolałą duszę, o Matko pełna litości! Ja wdzięcznym sercem wielbić Cię będę aż do śmierci. Na twoją chwałę w Szkaplerzu świętym żyć i umierać pragnę. Amen.
Boże ojców naszych, wielki i miłosierny! Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi. Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie. Potęp wojny i obal pychę gwałtowników. Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa, aby głosił pokój bliskim i dalekim i zjednoczył w jedną rodzinę ludzi wszystkich ras i pokoleń.
W sobotę 18 lipca odbędzie się „Koncert ku czci Ojca Świętego Leona XIV”
W najbliższą sobotę 18 lipca o godz. 21.00 na dziedzińcu Pałacu Apostolskiego w Castel Gandolfo odbędzie się wyjątkowe wydarzenie - „Koncert ku czci Ojca Świętego Leona XIV”. To prezent miejscowej diecezji Albano dla Papieża, który weźmie udział w tym wydarzeniu - informuje Vatican News.
Koncert ma na celu okazanie Papieżowi bliskości poprzez muzykę. „Powrót Ojca Świętego na terytorium naszej diecezji – wskazał ordynariusz Albano bp Vincenzo Viva – napełnił radością nasz lokalny Kościół i mieszkających tu ludzi. Chcemy ofiarować ten koncert symfoniczny jako gest miłości i wspólnoty, a program, który przygotowaliśmy, otworzy przed słuchaczami utwory o wyjątkowej wspaniałości”.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
