W „Niedzieli” co tydzień, w stałym miejscu, przypominamy kategoryczne stwierdzenie kard. Roberta Saraha: „Bóg albo nic”. Ostatnio użył on jeszcze innych zdecydowanych, a nawet wstrząsających słów. Powiedział, że dla wielu Europejczyków „Bóg jest martwy, a nasze kościoły są jakby Jego grobami”. – Zachód Europy znalazł się w stanie kryzysu cywilizacyjnego z powodu odrzucenia Boga i prawdy o człowieku – zauważył. Te słowa padły w Brukseli. Z pewnością niejednego z nas kard. Sarah zaskoczył jeszcze inną swoją opinią, a mianowicie, że chrześcijanie najbardziej są prześladowani nie na Bliskim Wschodzie czy w Afryce, ale właśnie w Europie Zachodniej. Stwierdził wprost: – Jesteście najbardziej prześladowani, bo chcą uśpić, znieczulić waszą wiarę. Chcą zabić waszą wiarę i wasze chrześcijańskie wartości. Mówią wam: żyjcie tak jak wszyscy, bądźcie nowocześni. A narzucana nam nowoczesność polega na tym, że milczy się o Bogu i wyrzuca znaki Jego obecności z przestrzeni publicznej. Kard. Sarah idzie jeszcze dalej w swoich opiniach, gdy mówi, że wprawdzie w Afryce podcina się chrześcijanom gardła, ale śmierć fizyczna nie jest najgorsza, bo gorsza jest śmierć moralna. – Chcą, byście na wszystko się zgodzili: na aborcję, na eutanazję... – wylicza afrykański kardynał.

Trzeba powiedzieć wprost, że źródłem wszelkiego zła jest oderwanie się od Boga. Właśnie Europa, zbudowana na wierze w Chrystusa, dziś odwraca się od Boga. Ważną refleksję na ten temat przekazał kard. Sarah w październiku ubiegłego roku, gdy przemawiał w Warszawie podczas Międzynarodowego Kongresu Ruchu „Europa Christi”. Usłyszeliśmy wtedy: – Początkowo mogło się wydawać, że Europa zdoła pokonać swoje dawne demony i że po upadku imperium sowieckiego wkroczy w erę trwałego pokoju, stając się wzorem demokracji, pomyślności i tolerancji, źródłem nadziei dla licznych ludów. Niestety, Unia Europejska postanowiła nie uznać chrześcijańskich korzeni ludów europejskich, cywilizacji europejskiej. Zauważmy, że wyjście z tego stanu zagubienia wskazuje św. Jan Paweł II w adhortacji „Ecclesia in Europa”. Mówi tam do Europy wprost: „Bądź na powrót sobą! Bądź samą sobą! Odkryj na nowo swe źródła. Ożyw swoje korzenie”.

Coraz częściej słyszymy, że Polska powinna być strażnikiem chroniącym Europę przed niebezpieczeństwem jej „milczącej apostazji”. Ale też – jak zauważamy w ostatnim czasie – Polska podrywa coraz to nowe grupy, a nawet wspólnoty narodowe do odważnej manifestacji swej wiary. Dwa gigantyczne wydarzenia religijne – Wielka Pokuta w 2016 r. i Różaniec do Granic w 2017 r. – poruszyły miliony ludzi nie tylko w kraju, ale również daleko poza naszymi granicami. Okazuje się, że Różaniec do Granic został już zorganizowany m.in. we Włoszech, w Irlandii, w USA. Ostatnio modlitwę różańcową na swoich granicach zaplanowała Wielka Brytania. Modlitewną mobilizację zapowiedziano tam na 29 kwietnia br., 50 lat po wprowadzeniu na Wyspach Brytyjskich ustawy aborcyjnej. Brytyjczycy biorą do ręki różaniec, aby razem modlić się o pomoc w walce z zagrożeniami wiary i w obronie godności człowieka. Przed nami więc kolejna pobudka w Kościele, tym razem na Wyspach Brytyjskich. Wyraźnie widać, że Polska ze względu na swój potencjał wiary stanowi jeden z najważniejszych punktów odniesienia dla tych, którzy postrzegają świat w kategoriach duchowych. Za Polakami inne narody podnoszą głowy i ufamy, że wracają do Boga.