Reklama

Niedziela Legnicka

Życie Chiary Lubich cz.1

Dzisiejszy świat jest w dużym stopniu przeniknięty konsumpcjonizmem, pogonią za zyskiem, wygodnym życiem. Obok niego znajduje się świat wartości duchowych, etycznych. W wielu przypadkach ludzie bogaci żyją w swoim zamkniętym świecie przepychu i zapominają o potrzebach ludzi biednych. A ludzi cierpiących niedostatek jest na świecie bardzo dużo, często umierają z głodu, stąd pomoc biednym jest niezwykle istotna. Uwzględniając wielką wagę problemu biedy i pomocy ludziom potrzebującym, opartej na fundamentach religijnych – głębokiej wierze w Boga, przedstawiamy cykl rozważań dotyczących Chiary Lubich, przybliżających jej życie i dzieło. Dzisiejsza część obrazuje życie Sługi Bożej poświęcone Bogu i ludziom

Niedziela legnicka 6/2017, str. 8

[ TEMATY ]

Chiara Lubich

CSC Audiovisini

Bądź na bieżąco!

Zapisz się do newslettera

Czynnikiem decydującym o pełnym zaangażowaniu człowieka w realizację pomocy na rzecz innych ludzi może być głęboka wiara w Boga. Niewątpliwie człowiekiem wielce aktywnym w dziele pomocy ludziom biednym i będącym w potrzebie była Chiara Lubich. Jej działalność, przepojona miłością do Boga, zmierzała do realizacji systemu wartości ukierunkowanego na dobro człowieka, pomoc człowiekowi i jego rozwój.

Chiara (Silvia) Lubich urodziła się 22 stycznia 1920 r. w Trydencie we Włoszech. Na chrzcie otrzymała imię Silvia, a imię Chiara przyjęła później. W 1938 r. otrzymała dyplom nauczania początkowego. Pracowała jako nauczycieka w Castello i Livo, a także w Trydencie. Rozpoczęła studia filozoficzne na Uniwersytecie w Wenecji. Jednakże wojna uniemożliwiła ich kontynuowanie. W 1939 r. odkryła swoje powołanie – bycia narzędziem otwarcia w Kościele katolickim „czwartej drogi”. Stało się to w czasie odwiedzin sanktuarium maryjnego, które nastąpiły podczas jej uczestnictwa w Loreto w spotkaniu dla młodzieży z Akcji Katolickiej.

Pomóż w rozwoju naszego portalu

Wspieram

W latach 1940-43 podjęła się nauczania osieroconych i ubogich dzieci u Ojców Kapucynów w Opera Serafica w Cognola di Trento. Z kolei w latach 1942-43 kierowała Trzecim Zakonem Franciszkańskim i przyjęła imię św. Klary z Asyżu – Chiara.

7 grudnia 1943 r. Lubich składa ślub czystości i ta data jest traktowana jako moment narodzin Ruchu Focolari.

Reklama

Natomiast każdego lata, w okresie 1949-59, Lubich oraz jej znajomi udawali się w góry, znajdujące się w regionie trydenckim. Dołączali do nich inni ludzie. W ten sposób powstało Mariapoli (Miasto Maryi). W 1959 r. do Fiera di Primiero przyjechało ponad 10 tys. osób pochodzących z 27 krajów. W 1963 r. Lubich otwiera pierwsze Centrum Mariapoli w Rocca di Papa dla formacji członków Ruchu Focolari. W następnym roku daje początek pierwszemu miasteczku – świadectwu o Ruchu Focolari w miejscowości Loppiano.

W 1984 r. odwiedził Międzynarodowe Centrum Ruchu w Rocca di Papa Ojciec Święty Jan Paweł II. Z kolei w 1990 r. Lubich we współpracy z bp. Klausem Hemmerle powołała w Centrum Ruchu Szkołę Abba. Ponadto Lubich zaproponowała projekt ekonomii komunii, co nastąpiło w 1991 r.

Lubich odbyła w swoim niezwykle pracowitym życiu wiele podróży, spotkań, uczestniczyła w rozmaitych przedsięwzięciach. Jej działalność była doceniana w różnych krajach. Tego wyrazem były uzyskane liczne doktoraty honoris causa, a także odznaczenia i nagrody. Była też autorką wielu prac – w swoim obfitym dorobku publikacyjnym miała szereg książek.

Zmarła 14 marca 2008 r. Jednakże jej dzieła – Ruch Focolari i ekonomia komunii są kontynuowane. Proces beatyfikacyjny Chiary Lubich rozpoczęto 27 stycznia 2015 r.

2017-02-01 13:32

Oceń: 0 0

Reklama

Wybrane dla Ciebie

Uzbrojona w miłość

Niedziela Ogólnopolska 10/2020, str. 16-17

[ TEMATY ]

Chiara Lubich

Ruch Focolari

Archiwum Ruchu Focolari w Polsce

Chiara Lubich

Chiara Lubich

Sama niczego nie stworzyła, po prostu dała się prowadzić Duchowi Świętemu, a owoce przewodnictwa przerosły jej najśmielsze oczekiwania – i duchowe, i organizacyjne, i społeczne.

Mowa, oczywiście, o Chiarze Lubich (1920 – 2008), założycielce Ruchu Focolari, którego sercem są wspólnoty życia konsekrowanego. 22 lutego br. minęło 100 lat od jej urodzin w Trydencie we Włoszech, a 10 listopada 2019 r. zakończyła się faza diecezjalna jej procesu beatyfikacyjnego.
CZYTAJ DALEJ

Czym jest szata?

[ TEMATY ]

Ks. Krzysztof Młotek

Glossa Marginalia

Adobe Stock

Izajaszowa apokalipsa (rozdziały 24-27) zawiera obraz, który stał się jednym z najtrwalszych symboli nadziei biblijnej, ucztę na górze. „Pan Zastępów przygotuje dla wszystkich ludów na tej górze ucztę z tłustego mięsa, ucztę z wybornych win”. Zwraca uwagę zasięg: „dla wszystkich ludów”. Na górze Syjon, w samym sercu partykularnej historii Izraela, zostaje zastawiony stół uniwersalny. Zbawienie ma smak i zapach. Biblia nie wstydzi się obrazów tak cielesnych, bo Bóg zbawia całego człowieka. Na tej samej górze Pan „zedrze całun, który okrywał wszystkie narody, i zasłonę rozpostartą nad wszystkimi ludami”. To całun żałoby, powszechne nakrycie śmiertelności. Pada też zdanie, które Paweł zacytuje w hymnie o zmartwychwstaniu (1 Kor 15,54): „raz na zawsze zniszczy śmierć”. Hebrajski mówi dosłownie. Połknie śmierć na zawsze. Połykaczka zostanie połknięta. „Wtedy Pan Bóg otrze łzy z każdego oblicza”. To zdanie powróci na ostatnich kartach Pisma (Ap 21,4) jako obietnica nowego Jeruzalem. Od Izajasza po Apokalipsę Bóg jest Tym, który ociera łzy. Eschatologia biblijna ma gest matczyny. „I odejmie hańbę od swego ludu po całej ziemi, bo Pan przyrzekł”. Ostatnia racja nadziei jest prawna, przyrzeczenie. Słowo dane zobowiązuje Dającego. „Powiedzą w owym dniu: Oto nasz Bóg, Ten, któremu zaufaliśmy”. Uczta okaże się spełnieniem zaufania. Perykopa ta jest tłem dzisiejszej Ewangelii o uczcie królewskiej i dalekim tłem każdej Eucharystii. Kościół, ilekroć zastawia stół Pana, ogłasza górę Izajasza i przedsmak dnia, w którym śmierć zostanie połknięta.
CZYTAJ DALEJ

Tu każdy znajduje dom

2026-10-11 17:47

[ TEMATY ]

Abp Antonio Guido Filipazzi

parafia na Marymoncie

Łukasz Krzysztofka/Niedziela

Arcybiskup Antonio Guido Filipazzi, nuncjusz apostolski w Polsce, przewodniczył koncelebrowanej Mszy św. w Parafii NMP Królowej Polski w Warszawie z okazji 60. rocznicy konsekracji świątyni i stulecia obecności na Marymoncie Sióstr Imienia Jezus.

W uroczystej Eucharystii, koncelebrowanej przez kapłanów dekanatu żoliborskiego i Księży Marianów, licznie uczestniczyli przedstawiciele wspólnot parafialnych, mieszkańcy Marymontu i goście z innych parafii.
CZYTAJ DALEJ

Reklama

Najczęściej czytane

REKLAMA

W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.

Akceptuję