Piękną i zbawienną rzeczą jest modlić się za zmarłych (2 Mch 12, 45). Zatem wołamy: Dobry Jezu, a nasz Panie, daj im wieczne spoczywanie. Światłość wieczna niech im świeci, gdzie królują wszyscy święci, gdzie królują z Tobą, Panem, aż na wieki wieków. Amen! Św. Jan Paweł II zachęcał: „Niech ta modlitwa za zmarłych towarzyszy nam często. W niej się wyraża nasza wiara, zbawienie wieczne, do którego człowiek dochodzi także przez czyściec”. (Audiencja generalna, 4 sierpnia 1999 r.).
Z jednej strony wierzymy w „świętych obcowanie, grzechów odpuszczenie, ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny”, a wątpimy, pytając, co będzie potem. Autor natchniony dopowiada: „A dusze sprawiedliwych są w ręku Boga i nie dosięgnie ich męka. Zdało się oczom głupich, że pomarli, zejście ich poczytano za nieszczęście i odejście od nas za unicestwienie, a oni trwają w pokoju” (Mdr 3, 1-5). Trzeba zaufać Bogu i Jego mądrości.
Ponad 30 małżeństw wzięło udział w rekolekcjach ewangelizacyjnych
„W blasku Miłości Miłosiernej” – to hasło pierwszej sesji rekolekcji ewangelizacyjnych dla rodzin, które miały miejsce w dniach 31 marca – 3 kwietnia
Małżeństwa z Ostrowca Świętokrzyskiego i okolic miały możliwość udziału nie tylko w konferencjach czy Mszy św., ale również w spotkaniach w małych grupach oraz nabożeństwach ewangelizacyjnych. Był czas na modlitwę wspólnotową i indywidualne spotkanie z Bogiem. Miejscem modlitwy była kolegiata św. Michała Archanioła w Ostrowcu Świętokrzyskim oraz sale spotkań przy domu „Michael”. Organizacji rekolekcji podjął się Domowy Kościół, gałąź rodzinna Ruchu Światło-Życie wraz z rejonowym duszpasterzem ks. Janem Sarwą oraz Diakonia Ewangelizacji. Z pełnych czterodniowych spotkań korzystało ponad 30 małżeństw z dziećmi, natomiast na niektóre punkty dnia przychodziły osoby z całego miasta. Jak zaznaczają Wiesława i Mirosław Bąk organizujący pierwszą sesję: – Rekolekcje ewangelizacyjne to wyjątkowy czas spotkania Boga i wspólnoty małżeńskiej. W tym szczególnym Roku Miłosierdzia Bożego to wyjątkowe zaproszenie dla każdego małżeństwa, które pragnie odnowić wzajemną miłość i umocnić więź małżeńską w Chrystusie. Natomiast Anna Wójciak dodaje: – Na rekolekcjach dla małżeństw jako Diakonia Ewangelizacji staraliśmy się głosić Jezusa swoją postawą i zaangażowaniem. Głosząc konferencje, ukazywaliśmy Jego nieskończoną miłość do każdego człowieka oraz niepojęte miłosierdzie Boże względem Niego. Przybliżaliśmy Jezusa, jako naszego jedynego Zbawiciela oraz ukazywaliśmy dobro, jakie płynie z bycia we wspólnocie. Ponadto, jako diakonia wychowawcza, zajmowaliśmy się dziećmi, by rodzice mogli w pełni czerpać z rekolekcji, nie martwiąc się w tym czasie o swoje pociechy – zaznacza Anna.
Opowiadanie odsłania chwilę, w której król przestaje iść na czele ludu. Wiosna jest czasem wypraw wojennych, a Dawid zostaje w Jerozolimie. Zaczyna się od wygody, która nie stawia oporu pokusie. Dawid chodzi po dachu pałacu i patrzy z góry. Ten szczegół ma ciężar. Narracja jest oszczędna i chłodna. Tym wyraźniej widać, jak władza staje się narzędziem ukrycia. Król widzi, a potem coraz częściej „posyła”. Posyła po kobietę, posyła po męża, posyła list z rozkazem śmierci. Batszeba kąpie się, a narrator podkreśla czasowniki władzy: Dawid posłał po nią i wziął ją do siebie. Wzmianka o jej oczyszczeniu po nieczystości przypomina język Prawa i potwierdza, że poczęcie wiąże się z tą nocą. Potem przychodzi wiadomość o ciąży. W tle stoi Uriasz Chetyta, mąż Batszeby, cudzoziemiec wierny Izraelowi. Imię Uriasza (Uriyyāhû) niesie Imię Pana. Dawid sprowadza go z frontu, wypytuje o wojnę i odsyła do domu z podarunkiem z królewskiego stołu. Uriasz śpi jednak przy bramie pałacu wraz ze sługami. W dalszym ciągu opowiadania uzasadnia to pamięcią o Arce i o wojsku w polu. Jego postawa obnaża serce króla. Dawid upija Uriasza, a on nadal nie schodzi do domu. Król pisze list do Joaba z rozkazem ustawienia Uriasza w najcięższym miejscu bitwy i odstąpienia od niego. List niesie sam Uriasz. To obraz człowieka niosącego własny wyrok. Ginie Uriasz i giną także inni żołnierze. Zło rozlewa się poza prywatny grzech i dotyka wspólnoty. Tekst jeszcze nie pokazuje Natana, a już waży cisza Boga. Słowo Pana wróci i nazwie grzech po imieniu. Pomazaniec potrzebuje prawdy, aby wejść na drogę nawrócenia.
Godność ludzka, sztuka, życie, migranci, osoby starsze, młodzi, sztuczna inteligencja - to niektóre z tematów, które Ojciec Święty powierzył modlitwie wiernych na kolejny rok w ramach Papieskiej Światowej Sieci Modlitwy.
Każda intencja odnosi się do konkretnych wyzwań stojących przed Kościołem i światem. Modlitwa w tych intencjach jest formą duchowego zaangażowania w łączności z Ojcem Świętym oraz zachętą do podejmowania odpowiedzialnych postaw w życiu osobistym i społecznym.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
