Święta Teresa od Jezusa opisując duszę ludzką, porównuje ją do twierdzy lub zamku, w którym znajduje się wiele różnych mieszkań. Jej zdaniem droga duszy wiedzie począwszy od zewnętrznych murów, przez siedem kolejnych mieszkań. Człowiek pragnący postępu w doskonałości przechodzi ową drogę od mieszkania niższego do mieszkań wyższych, by w konsekwencji dotrzeć do mieszkania siódmego, w którym mieszka sam Bóg. W tym mieszkaniu następuje dopiero mistyczne zjednoczenie duszy z Bogiem. Św. Teresa ostrzega, iż twierdza ta niedostępna jest niestety dla dusz żyjących w świecie i zatopionych w jego przyjemnościach, rozmaitych zniewoleniach i grzechach. Życie zmysłowe – ostrzega – oddziela duszę od twierdzy. Opisując natomiast piękno duszy – św. Teresa porównuje ją do zamku z diamentu. Jakże niewielu jest jednak tych – zauważa – którzy pragnęliby poznać skarby duszy, a przede wszystkim Tego, który ją zamieszkuje – samego Boga.