Popularny obrazek – para dzieciaków przechodzi przez mostek, a nad nimi rozpościera opiekuńcze skrzydła Anioł Stróż. Ale jest to tylko obrazek dla dzieci. Dorosłym trudniej przychodzi wyobrażenie sobie swojego Anioła Stróża. Choć bezsprzecznie bywają momenty, że odczuwamy jego działanie, czasem zdumiewająco konkretne. Zauważam to szczególnie wtedy, gdy czegoś szukam albo czegoś się boję. W metrze bez przerwy modlę się właśnie do Anioła Stróża – nawet nie wiem, dlaczego mam taki odruch.

Kiedyś poproszono mnie o pomoc w kwestowaniu. W kilka osób staliśmy na tyłach kościoła i po Mszach św. wyciągaliśmy ręce z puszkami na datki. W pewnym momencie, gdy wszyscy już wyszli, a następni jeszcze nie przyszli, nastała chwila spokoju. Nagle zaczął dobiegać do nas jakiś głos i niewyraźne słowa. Szybko okazało się, że ktoś wobec jednego z nas, kwestujących, wypowiada jakieś dziwne pretensje, zachowując się coraz głośniej i natarczywiej, coraz agresywnej. Jak pozbyć się takiego intruza w kościele? Zaczęłam się gorąco modlić właśnie do mojego Anioła Stróża, żeby porozmawiał z Aniołem Stróżem tego człowieka i wytłumaczył mu, że tak nie wypada. Po chwili tamten nagle jakby zaczął spuszczać z tonu. Mówił coraz wolniej, coraz ciszej, trwało to jeszcze dobrą chwilę, aż wreszcie całkiem zamilkł i po prostu wyszedł z kościoła. No i jak tu nie wierzyć w pośrednictwo naszych Aniołów Stróżów?