Przed poświęceniem epitafium Arcybiskup Senior powiedział: "Każda miejscowość ma swoje oblicze ukształtowane przez naturę: rzeki, pagórki, pola i łąki. Ma architekturę stworzoną przez człowieka: domy, kościoły, budynki użyteczności publicznej, ale ma i «małą architekturę», czyli pomniki i tablice ku czci sławnych synów tej ziemi". Wspomniał też o wybitnych ludziach wywodzących się stąd, począwszy od Marcina i Józefa z Urzędowa, bowiem ziemia urzędowska może poszczycić się aż 60 lekarzami i 70 osobami duchownymi. Na uroczystości przybyli m.in.: przewodniczący Wojewódzkiej Rady Towarzystw Regionalnych, prof. Sławomir Partycki, były rektor Akademii Medycznej, prof. Marcin Klamut wraz z innymi pracownikami tej uczelni, przedstawiciele Wojewódzkiego Domu Kultury w Lublinie, a także innych towarzystw oraz władz samorządowych z Urzędowa na czele z wójtem, Janem Woźniakiem. Honory gospodarzy pełnili księża: proboszcz, ks. kan. Edward Kozyra oraz dziekan, ks. kan. Szymon Szlachta.
Dwa lata temu, staraniem małżonki Profesora, ukazała się publikacja, w której jest nie tylko życiorys zmarłego męża, ale i wypowiedzi osób, które go znały. W tytule publikacji w czterech wyrazach zawarto dokonania Profesora: "Lekarz, naukowiec, patriota, zasłużony regionalista". Publikacja ta zawiera także zapis nutowy i słowa dwu pieśni, dedykowanych prof. Wośko, których autorem jest prof. Tomasz Karski.
Ignacy Wośko urodził się 2 stycznia 1925 r. w Urzędowie. Z rodzinnego domu i ze szkoły wyniósł umiłowanie Ojczyzny. W czasie okupacji uczył się w tajnych kompletach i walczył w szeregach AK. W 1947 r. zdał maturę i rozpoczął studia medyczne w Lublinie, kontynuował je w Gdańsku, gdyż był poszukiwany przez ówczesne służby specjalne. Z "nakazu pracy" podjął zajęcia w Szczytnie na oddziale chirurgicznym. Do Lublina wrócił w 1956 r., rozpoczynając pracę w Klinice Ortopedii AM. Interesował się szczególnie ortopedię dziecięcą. Imponujący jest dorobek naukowy - 85 prac własnych i 351 zespołowych, publikowanych także w języku niemieckim i angielskim. W 1970 r. został kierownikiem pierwszej w Polsce Kliniki Ortopedii Dziecięcej w Lublinie. Prowadził ją i rozwijał do roku 1995, kiedy to przeszedł na emeryturę. W 1964 r. otrzymał stopień doktora medycyny, profesorem nadzwyczajnym był od 1984 r., a profesorem zwyczajnym od 1991 r. W latach 1987-1990 był członkiem Senatu AM. Wykształcił 20 specjalistów, był promotorem 5 prac doktorskich, 3 magisterskich i opiekunem dwu przewodów habilitacyjnych. Nie sposób wymieć wszystkich jego zasług jako ortopedy. Dzieci tak go ceniły, że otrzymał Order Przyjaciół Dzieci i Order Uśmiechu. Wśród wielu wyróżnień był odznaczony Krzyżem Armii Krajowej.
Pasją Profesora była ziemia urzędowska. To z jego inicjatywy powstało w 1984 r. Towarzystwo Ziemi Urzędowskiej, zaczął też ukazywać się rocznik Głos Ziemi Urzędowskiej. W latach 1988-1991 był przewodniczącym Wojewódzkiej Rady Towarzystw Regionalnych, aż do śmierci w roku 1997 pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Rady. Był tytanem pracy naukowej i regionalistycznej. To on przyczynił się do odnowienia pomników Orląt Lwowskich i Marszałka Piłsudskiego w Urzędowie, zainicjował spotkania w ramach Tygodni Kultury Zdrowotnej. W ostatnim pożegnaniu obecny prezes WRTR, prof. S. Partycki podkreślił jego niezwykłą osobowość: "Wśród diamentów, które zrodziła ziemia urzędowska, jest prof. Ignacy Wośko. Diament, który blaskiem swym promieniował w zaszczytnej pracy lekarza, wybitnego uczonego, człowieka wielkiego serca, społecznika, patrioty".