W ramach przygotowań do Światowych Dni Młodzieży w diecezji rzeszowskiej co miesiąc odbywają się spotkania cyklu „Deo Profil” przygotowujące młodzież w parafiach w każdym dekanacie. Jest to czas na Eucharystię, adorację, konferencję oraz tzw. celebrację znaku, np. wpisanie imienia do księgi, obmycie wodą święconą itp. Każdego miesiąca w Domu Diecezjalnym Tabor odbywają się spotkania Sztabu ŚDM, który organizuje przygotowania do ŚDM w diecezji i kwestie wyjazdu do Krakowa.
Do końca maja trwają zapisy młodzieży z diecezji rzeszowskiej do wyjazdu na spotkanie do Krakowa. Na chwilę obecną są parafie, gdzie chęć wyjazdu zadeklarowała jedna osoba, ale też i takie, gdzie na spotkanie z papieżem Franciszkiem wybiera się pięćdziesiąt osób. By się zapisać, trzeba zgłosić się do księdza w swojej parafii. On za pośrednictwem Internetu wyśle niezbędne dane do Diecezjalnego Centrum ŚDM. Takiego zapisu może dokonać każdy ksiądz również osobiście w Diecezjalnym Centrum ŚDM, które mieści się w Domu Diecezjalnym Tabor w Rzeszowie.
Młodzież z duszpasterzami szuka różnych metod zdobycia pieniędzy na wyjazd do Krakowa, organizując różnego typu akcje. W Niedzielę Miłosierdzia Bożego wolontariusze rejonu strzyżowskiego rozdawali pod kościołem w Strzyżowie „słodkie cegiełki” – kremówki. Chcieli tym samym upamiętnić św. Jana Pawła II, którego rocznica śmierci przypadła dzień wcześniej, ale i w sposób szczególny, jako apostołowie Miłosierdzia, zaznaczyć ważność święta Miłosierdzia Bożego. Podobne akcje miały miejsce w innych parafiach diecezji.
Nie brakuje też ludzi dobrej woli. W parafii Matki Bożej Częstochowskiej w Jaśle młodzież wsparli członkowie i członkinie Róż Różańcowych, którzy na pakiety dla młodzieży zebrali prawie 10 tys. zł.
Młodzież z diecezji organizuje się nie tylko na zbieranie pieniędzy. Z racji Roku Miłosierdzia podejmuje również akcje, które mają o nim przypominać. W grudniu rozdawała na ulicach Rzeszowa jabłka z napisem „Bóg pamięta o Tobie”. Zachęcała również do włączenia się w przygotowania do ŚDM i modlitwę za owoce tego spotkania. W marcu rzeszowscy wolontariusze wspólnie z ks. Jakubem Nagim, koordynatorem rejonu rzeszowskiego, odwiedzili pacjentów przebywających w Oddziale Paliatywno-Hospicyjnym przy Wojewódzkiej Stacji Pogotowia Ratunkowego w Rzeszowie. Był to czas na wspólną modlitwę i rozmowę z chorymi. Podobne akcje były również organizowane przez Młodych Misjonarzy Miłosierdzia z Kolbuszowej oraz przez siostrę Magdalenę Białorudzką z parafii Budziwój.
W centralnych wydarzeniach w Krakowie może wziąć udział nawet 2,5 mln osób. Wcześniej w dniach 20-25 lipca odbędą się tzw. Dni w Diecezji. Swój przyjazd do diecezji rzeszowskiej na ten czas zadeklarowało na ten moment 2123. Dużą liczbę stanowić będą Ukraińcy (ok. 900 osób). Ponad 200 osób będą również liczyć grupy z Francji, Włoch i Niemiec. Obecni będą również wyznawcy obrządku koptyjskiego z Egiptu.
Reklama
Wszyscy pielgrzymi będą zakwaterowani u rodzin. Zgłosiło się ich blisko 2,5 tys. chętnych na przyjęcie 6541 pielgrzymów. W czasie ich pobytu w diecezji posługiwać będzie ok. 400 wolontariuszy.
Główne wydarzenia w diecezji w trakcie ŚDM w diecezji rzeszowskiej będą miały miejsce: 23 lipca – Festiwal Młodych w Hali Podpromie i 25 lipca – Msza Posłania w Parku Papieskim. Wcześniej pielgrzymi będą zwiedzać ciekawe miejsca w diecezji, np. muzea, trasy turystyczne.
Szczegółowe informacje o przygotowaniach są dostępne na stronie: sdmrzeszow.pl .
Lublin jeszcze nigdy nie był tak roztańczony, rozśpiewany i rozmodlony, jak w sobotę 23 lipca. W ramach Dni w Diecezji przeżywanych jako przygotowanie do Światowych Dni Młodzieży w Krakowie na Arenie Lublin zgromadziło się kilkanaście tysięcy osób z 30 krajów świata
Projekt #Arena Młodych był kulminacyjnym wydarzeniem diecezjalnego etapu przygotowań do spotkania z papieżem Franciszkiem. W programie całodziennego spotkania, które było wielką eksplozją młodości, radości i wiary, znalazły się m.in. widowiska o historii Lublina oraz wierze Abrahama, koncerty i wspólne tańce, nabożeństwo eucharystyczne i procesja świętych. Część uczestników dotarła na stadion wraz z korowodem wiary, jaki przeszedł ulicami miasta. Centralną częścią wydarzenia była Msza św. sprawowana na płycie stadionu pod przewodnictwem abp. Stanisława Budzika przez biskupów gości, biskupów pomocniczych oraz ponad dwustu kapłanów.
Kto jest patronem leśników? Pewien niemal jestem, że mało kto zna właściwą odpowiedź na to pytanie. Zapewne wymieniano by postaci św. Franciszka, św. Huberta. A tymczasem już od ponad pół wieku patronem tym jest św. Jan Gwalbert, o czym - przekonany jestem, nawet wielu leśników nie wie. Bo czy widział ktoś kiedyś w lesie, czy gdziekolwiek indziej jego figurkę, obraz itd.? Szczerze wątpię.
Urodził się w 995 r. (wg innej wersji w 1000 r.) w arystokratycznej rodzinie we Florencji. Podczas wojny między miastami został zabity jego brat Ugo. Zgodnie z panującym wówczas zwyczajem Jan winien pomścić śmierć brata. I rzeczywiście chwycił za miecz i tropił mordercę. Dopadł go przy gospodzie w Wielki Piątek. Ten jednak błagał go o przebaczenie, żałując swego czynu i zaklinając Jana, by go oszczędził. Rozłożył ręce jak Chrystus na krzyżu. Jan opuścił miecz i powiedział: „Idź w pokoju, gdzie chcesz; niech ci Bóg przebaczy i ja ci przebaczam” (według innej wersji wziął go nawet do swego domu w miejsce zabitego brata). Kiedy modlił się w pobliskim kościółku przemówił do niego Chrystus słowami: „Ponieważ przebaczyłeś swojemu wrogowi, pójdź za Mną”. Mimo protestów rodziny, zwłaszcza swojego ojca, wstąpił do klasztoru benedyktynów. Nie zagrzał tu jednak długo miejsca. Podjął walkę z symonią, co nie spodobało się jego przełożonym. Wystąpił z klasztoru i usunął się na ubocze. Osiadł w lasach w Vallombrosa (Vallis Umbrosae - Cienista Dolina) zbudował tam klasztor i założył zakon, którego członkowie są nazywani wallombrozjanami. Mnisi ci, wierni przesłaniu „ora et labora”, żyli bardzo skromnie, modląc się i sadząc las. Poznawali prawa rządzące życiem lasu, troszczyli się o drzewa, ptaki i zwierzęta leśne. Las dla św. Jana Gwalberta był przebogatą księgą, rozczytywał się w niej, w każdym drzewie, zwierzęciu, ptaku, roślinie widział ukrytą mądrość Boga Stwórcy i Jego dobroć. Jan Gwalbert zmarł 12 lipca 1073 r. w Passigniano pod Florencją. Kanonizowany został w 1193 r. przez papieża Celestyna III, a w 1951 r. ogłoszony przez papieża Piusa XII patronem ludzi lasu. Historia nadała mu także tytuł „bohater przebaczenia” ze względu na wielkie miłosierdzie, jakim się wykazał. Założony przez niego zakon istnieje do dzisiaj. Według jego zasad żyje około 100 zakonników w ośmiu klasztorach we Włoszech, Brazylii oraz Indiach.
Jana Paweł II przypominał postać Jana Gwalberta. W 1987 r. w Dolomitach odprawił Mszę św. dla leśników przed kościółkiem Matki Bożej Śnieżnej. Mówił wówczas: „Jan Gwalbert (...) wraz ze swymi współbraćmi poświęcił się w leśnym zaciszu Apeninów Toskańskich modlitwie i sadzeniu lasów. Oddając się tej pracy, uczniowie św. Jana Gwalberta poznawali prawa rządzące życiem i wzrostem lasu. W czasach, kiedy nie istniała jeszcze żadna norma dotycząca leśnictwa, zakonnicy z Vallombrosa, pracując cierpliwie i wytrwale, odnajdywali właściwe metody pomnażania leśnych bogactw”. Papież Polak wspominał św. Jana także w 1999 r. przy okazji obchodów 1000-lecia urodzin świętego. Mimo to jego postać zdaje się nie być powszechnie znana. Warto to zmienić.
Emerytowany profesor Uniwersytetu Przyrodniczego im. Augusta Cieszkowskiego w Poznaniu, leśnik i autor wspaniałych książek na temat kulturotwórczej roli lasu, Jerzy Wiśniewski, od wielu już lat apeluje i do leśników i do Episkopatu o godne uczczenie tego właściwego patrona ludzi lasu. Solidaryzując się z apelem zacnego profesora przytoczę jego słowa: „Warto by na rozstajach dróg, w rodzimych borach i lasach stawiano nie tylko kapliczki poświęcone patronowi myśliwych, ale także nieznanemu patronowi leśników. Będą to miejsca należnego kultu, a także podziękowania za pracę w lesie, który jest boskim dziełem stworzenia. A kiedy nadejdą ciemne chmury związane z pracą codzienną, reorganizacjami, bezrobociem, będzie można zawsze prosić o pomoc i wsparcie św. Jana Gwalberta, któremu losy leśników nie są obce”.
W miejscowości Nura, należącej do diecezji Najświętszej Trójcy w Ałmaty, poświęcono nowy kościół pw. Najświętszej Maryi Panny Królowej Różańca Świętego. Obrzędu poświęcenia świątyni dokonał bp Krzysztof Wętkowski, a homilię wygłosił ordynariusz diecezji, bp José Luís Mumbiela Sierra. W uroczystości uczestniczyli kapłani, siostry zakonne i wierni z różnych części Kazachstanu.
W homilii bp José Luís Mumbiela Sierra nawiązał do objawień fatimskich, przypominając wezwanie Matki Bożej do modlitwy różańcowej, nawrócenia i zawierzenia Bogu. Podkreślił, że właśnie w świetle orędzia fatimskiego można właściwie odczytać historię miejscowego Kościoła.
W związku z tym, iż od dnia 25 maja 2018 roku obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia Dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenie o ochronie danych) uprzejmie Państwa informujemy, iż nasza organizacja, mając szczególnie na względzie bezpieczeństwo danych osobowych, które przetwarza, wdrożyła System Zarządzania Bezpieczeństwem Informacji w rozumieniu odpowiednich polityk ochrony danych (zgodnie z art. 24 ust. 2 przedmiotowego rozporządzenia ogólnego). W celu dochowania należytej staranności w kontekście ochrony danych osobowych, Zarząd Instytutu NIEDZIELA wyznaczył w organizacji Inspektora Ochrony Danych.
Więcej o polityce prywatności czytaj TUTAJ.
